Facts About Philippine History Novels & Stories

Kaya tumayo ako ng tuwid at sinagot ang tanong ni Prof. "Hmm, Ang Pilipinas, opisyal na tinatawag na Republika ng Pilipinas, ay isang islang bansa na matatagpuan sa kanlurang Karagatang Pasipiko sa Timog-silangang Asya sa pagitan ng Dagat ng Pilipinas at ng Dagat Timog Tsina. Ang bansa ay isang Archipelago na binubuo ng 7,107 na isla at malapit sa mga bansa ng Vietnam, Malaysia, at Indonesia. Binibini dudugtungan ko pa po ba?" Aba! huwag niya ako hamunin kahit isang oras pa ako magsalita tungkol sa kaalaman ng Pilipinas kong sinilangan ay kaya ko itong isa-isahin sa kanya, Kung gusto pa nga niya'y makinig na lamang siya at ako na ang magtuturo. "Hindi na, sapat na 'yon, Miss Isidro, maari ka

“I’m sorry, Vahlia. May sakit sa puso ang nakatatanda mong kapatid at masyado pang bata si Kahlia para ipakasal. Ikaw na lang ang maaaring—’’ “No, ayoko. Ano pa mang dahilan, ayoko. Nang dahil lang sa kagustuhan ni papa, I’ll let my freedom be snatched away from me? Heck, no!” ***** Sources: https://ph.asiatatler.com/life/rediscovering-bahay-na-bato-the-parts-of-a-stately-filipino-house-during-the-spanish-colonial-period

Trivia: Fort Pilar was built by the Spaniards in 1635 and was named in honor of Nuestra Señora del Pilar, patroness of Zamboanga. Sunod nilang pinasok ang Fort Pilar Museum. Makikita dito ang apat na libong species of marine life ng Zamboanga, Basilan, at Sulu. Mayroon din ditong mga nawasak na bapor o kung tawagin ay shipwreck artifacts, mga pag-aaral sa mga lahi at kultura noong unang panahon (ethnographic materials including Yakan, Sabunan, and Sama tribes), mga musical instruments, gamit sa pangingisda, at mga gamit sa bahay. Lahat ng mga ito ay nagmula pa noong ikalabing walong siglo.

Depths: 10 Mabilis ang panahon, ngayon isang year na lang at magtatapos na 'ko. Nagtagal din kami ni Alen kahit mahirap, tuwing bakasyon at may oras ay umuuwi kami sa barrio sa Bulacan. Alam na din doon na may relasyon na kami.

Ang pangarap niya ay makatagpo ng isang kasuyong galing sa ibang lupain. Samantalang narito ang isang binatang Kastilang taga-Extramadura. Ang pangalan niya ay William de España. Siya ay buhat sa pamilyang aba. May gulang na tatlumpu't limang taon ngunit ang anyo ay mas matanda pa kay Doña Beatrice ang may apatnapung taon. Siya ay Naglakbay sa Pilipinas na oficial quinto sa Aduana. Ngunit sa kasawiang-palad, bukod sa siya ay nagtiis ng maraming pagkahilo ay nabalian pa siya ng paa. Labinlimang araw simula ng dumating sa Pilipinas, siya ay napahiwalay sa tungkulin at nagkataon pa na wala na siya ni isang kuwalta.

“Of course, Daviah. Maraming dagat sa Pilipinas. Did you know that the Philippines has 7,641 islands? So maraming dagat doon. If you want to see one, Palawan is one of the best options. You can ask Lolo Edie to take us on a trip to Palawan if you want because maganda ang dagat doon. We can swim and have a bonfire at night.” Napaangat si Belinda at Daviah kay Valeria nang sumabat ito.

Right here, right now. I couldn't say that I don't miss a bit of my life here in the Philippines. In fact, maraming bagay akong na-miss na gustung-gusto ko nang balikan at gawin ulit. But that doesn't include my past stupidity and dumb behavior.

Lagi silang handa sa gulo dahil ganoon na ang kanilang buhay. Yamang pandagat ang kanilang puhunan, bagay na mas kinakainteresan ng mga kalaban. Siya ang mas may malaking imbakan at ang teritoryo niya ay ilang beses nang pagtangkaan na agawin ng iba. Lalo na't ang lugar niya ay mismong nasa pagitan ng Pilipinas at China.

Ang digmaang Pilipino laban sa hukbo ng mga Hapon na nais manakop sa kanilang bansa. Katatapos pa lamang nilang magwagi sa naganap na pagsugod ng mga sundalong Hapon na nagtangkang pumasok sa lalawigan ng Leyte. Ngunit hindi nila hinayaang magtagumpay ang mga kaaway na makapasok sa lugar nila. Ipinaglaban nila ang kanilang lalawigan gamit ang kanilang mga armas at tapang ng loob. Sa mahigit na apat na oras nilang pakikipagbakbakan sa mga kaaway na sundalo ay nagawa rin nila mapaatras ang mga ito. Tuwang-tuwa sila kaya naman pagbalik nila sa kampo nila ay nagpakain siya ng maraming pagkain na hiningi niya mula sa pamilya niya sa bayan.

Unti-unting inaagaw ng hindi matukoy na sakit ang katawan. Alam na marahil ng Kastilang pari ang ang nalalapit niyang pagpanaw. Kaya't isang araw, inaya niya ang kasamahan at Pilipinong pari na si Mauricio na maglakad-lakad sa aplaya sa isang tahimik na dagat noong nagbakasyon silang mga taga-simbahan sa probinsya ng Batangas. "May sasabihin ako sa'yo, makinig ka," bagaman purong Kastila, matatas sa Tagalog si Padre Jose Epifañia. Dito na kasi siya ipinanganak at lumaki.