Family Over Everything Novels & Stories

Kahit mahina na ang tuhod ng matanda, matalim pa rin ang isip. “Masarap pa rin magkasama-sama,” sabi ni Alfredo, hawak ang tinidor at tinapik ang mesa. “This family has been through hell… but look at us now.” Napatingin siya kina Callyx at Cobbey. “You two, tandaan ninyo, kahit magpinsan kayo, treat each other as real brothers. This family survives because we hold on to one another.” “Yes, Lolo,” sabay na sagot ng dalawa.

Pamilya na tayo. Nais ni Edgar na mag-apela kay James at nilalaro ang family card. Hangga't kaya niyang mabuhay, siya ay Handang gawin ang anumang bagay. "Tumahimik ka. Wala akong pamilya na katulad mo!"

naiiyak ako habang nagpapasalamat sa kanilang lahat. Totoong lahat nang mga sinabi ko. Sa kanila ko naramdaman ang feeling nang may kapamilyang nagmamahal sayo. Hindi man kami magkadugo pero alam kong pamilya ang turingan namin sa isa't isat. Totoo pala talaga ang sinasabi nilang family isn't through by blood it's through by heart.

Naging mabuti naman akong anak, at tao pero bakit puro na lang problema ang bininigay nila sa ’kin. Lord, if you're real! Please give me a sign to help me solve all of this, please help my amang recover. Hindi ko alam kung gaano katagal namayapa ang katahimik sa aming tatlo ng bigla na lang bumukas ang pinto sa may emergency room. “Can I speak to the relatives of Mrs. Elizabeth Dizon!” sabi ng nurse na kakalabas lang sa emergency room kasama ang isang doctor.

--- --- "For what?" "Thank you for showing me that a family doesn't have to be perfect to be worth protecting." --- --- Tahimik ako. --- --- Dahil iyon din ang natutunan ko. --- --- Ang pamilya ay hindi tungkol sa pagiging walang pagkakamali. --- --- Ito ay tungkol sa pagpili sa isa't isa araw-araw. --- --- Hinawakan niya ang kamay ko. --- --- "I promise."

“Hindi ba kapamilya ang turing niyo sa ‘kin kaya ayaw niyong sabihin sa ‘kin lahat?” “Of course not!” maagap na wika ni Austin. “Mahal ka namin Athalia. Pati ang mga anak mo, hindi mo alam kung gaano kami kasaya na dumating ka sa buhay namin. Naayos namin ang relasyon namin kay Daddy, nagkaroon pa kami ng kapatid at pamangkin sa pagdating mo. Hindi mo alam kung paano mo binago ang salitang pamilya para sa ‘min ni Archer. You made us believe in familial love again. Kaya ayaw ka naming masaktan–kayo ng mga bata. Mas importante ang buhay niyo kaysa sa buhay namin–”

Their love, their children, their family… it was everything they had ever prayed for. - F I N - SEPTEMBER 30, 2025

Edi sila na Juan for All, All for Juan. But honestly, masaya ako na maging parte ng pamilyang 'to. It was crazy at first, but this was full of fun. We shed tears together already. Laughed altogether, talked altogether, eat altogether, shared stories, and many great, fun, memorable things...and I've learned a lot. A family without getting lessons from pains and problems is not a family. A home where our family was is the one who taught us first. A home is where we are loved, cared and nurtured. I want to grow more with this family. I want this to last. In my memories and in my heart.

Alam nilang kung ano ang pinipili ko, iyon ang para sa ikabubuti ko. Truth is, I carry the whole weight of this family. I’m the eldest, the one who works the hardest to keep everyone fed and the bills paid. We don’t own this place—we just rent this small house with thin walls and a leaky roof. My younger siblings live here too, with their spouses and kids, all squeezed in together. It’s chaotic and tight, but this is home. This is where I learned that love isn’t about having plenty—it’s about sharing what little you have.

sabi ni Tessa, binasag ang katahimikan. “Anong contest?” “Family Wish Contest sa school nila.” Hindi na ‘ko masyadong nakapagsalita. Para bang lumutang ang buong pag-iisip ko sa kawalan. Pagkababa ng tawag, naupo ako sa gilid ng kama ko, at niyakap ang larawan ni Luna sa phone ko. Hindi ko na alam kung pinoprotektahan ko pa ba siya, o lalo ko lang siyang sinasaktan sa katahimikan ko.