Novel & Cerita Filipino Short Tagalog

Pinilit niya lang na magmukhang galit sa harap nito. Callix nods his head quickly and said, "Gusto ko lang sabihin sa 'yo na hanggang ngayon ay mahal pa rin kita, Isabel. Mahal pa rin kita kahit isang buwan na tayong hiwalay. Bumalik ka ulit sa akin, please. I can't live without you in my life. Sa araw-araw na wala ka ay para bang impyerno. My life was incomplete. Ikaw lang talaga ang mahal ko at wala nang iba pa. Please give us a chance to be together again. Wala naman akong kasalanan sa 'yo, 'di ba? Wala naman akong kasalanan para makipaghiwalay ka sa akin, eh. Hindi naman kita niloko. No'ng tayo pa ngang dalawa ay kailanma'y hindi ako nagkaroon ng iba dahil ikaw lang talaga ang gusto kong

Hinirang ko ang palad ko sa kaniya senyales na gusto ko siyang patigilin sa pagsasalita. “What?!” Galit niyang tanong sa akin. “Wait nga lang kasi, bakit ka ba nage-english. Pilipino tayo rito eh. Hindi ka makatarungan.” Kinunutan niya lang ako pagkatapos ay umirap ng 360°. “Whatever.” Kumuha siya ng notebook at ballpen. “Your age?” Kasasabi ko lang na 'wag mag English ay ginawa niya nanaman. Tigas naman ng ulo nito.

Mas guwapo pala siya kapag nakangiti kaysa nakasimangot. “By the way, I’m Felip.” Pakilala niya dahil kanina pa kami nag-uusap pero hindi ko man lang din naalala na itanong ang kanyang pangalan. Inilahad niya ang kanyang palad sa harapan ko at inabot ko yun. “Maya Sandoval po.” sagot ko sa kanya at matamis na ngumiti.

maang-maangang reklamo nito na halos mabuway sa kinatatayuan. Napataas ko ang aking kilay sa narinig na halos umuusok na tainga ko sa inis. "Whats wrong? Baliw ba ang lalaking 'to?!" kikibot kong ani sa sarili. Agad akong tumayo mula sa pagkakabagsak ko sa semento, marahas kong pinagpag ang alikabok sa denim short na suot ko. Isang masamang titig ang pinukol ko dito. "What's wrong, huh? Tanga ka ba hindi mo ba nakikita kung anong ginawa mo?" walang preno- prenong sumbat ko sa lalaki.

Tumango siya. “It’s yours, then, babe.” “Hindi ba parang tayo na talaga kapag gano’n?” “How about just putting it in your head na tayo na talaga?” Biglang pagod na siya sumagot sa sinabi nito, o sumakay sa halatang pang-eengganyo nitong muling maglaro. “Sige,” sa halip ay sabi niya. “Babe. Baby. Is that okay?”

Namiss ko ko ang oras na yun kahit napakakulit nya! Isang napakakulit na playgirl ang unang expression ko sa kanya. Paano naman kasi pag magkasama kami at may dumadaang lalaki ay tinatawag n'yang 'Hi honey? Whats your name?' Tapos may iba din na kapag pogi ay 'Hi Babe'. Kahit hindi nya naman kilala yung dumaan sa harap namin. Tsk! Pag tatanungin ko naman siya kung kilala nya ba ang mga yun ay alam nyo ba ano sinagot nya?

Saying words without thinking. "I'll do everything po. Kung kailangan ko pong manilbihan sa inyo, gagawin ko. Sasama po ako sa inyo sa Maynila pero sana po ay hayaan niyo parin akong mag-aral at maging scholar ninyo," mahabang wika ko na halos ikahingal ko.

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

Agad niya itong tinawagan. Isang ring lang agad na sinagot nito ang tawag. ["Apo! Salamat sa Diyos, tumawag ka rin!"] bakas ang matinding ginhawa at pag-aalala sa boses ng kaniyang lola. ["Ayos ka lang ba? Kagabi pa ako hindi mapakatali dahil hindi ka sumasagot sa mga tawag ko. May nangyari ba sa 'yo?"]

Pakshet, natatakot ako sa ideya at proseso ng pagdadalang-tao, ngunit tila ba isa itong kamangha-manghang pangarap, isang perpektong kahilingan. “Labasan ka para sa akin, Mami. Labasan ka habang ipinuputok ko ang aking cum sa maliit mong pussy.” Umingal ako, isang mababa, malalim, at gumiwang na daing. “Gusto mo iyan, hindi ba?” “Oo!”