Novel & Cerita Find Me In Your Memory

At hindi siya titigil hangga’t hindi siya nakakatagpo ng hinahanap niya. “Hoy, bistahan mong mabuti ‘yan, Andeng! O, ‘di ba? Papalicious?! Parang ang yummy niya, mare!” message iyon ni Meldy nang mag-send ito sa kan’ya isang araw ng picture ng isang lalaki. Foreigner.

Naamoy ko na kasi pati ang mouthwash niya. "I want you to remember me. I know you can't remember me by now because of everything that happened. I found out everything." Halos pabulong na ang pagkakasabi niya. Kahit na hindi niya makikita, tumaas ang isang kilay ko sa kanya. "Found out what? And why do you want me to remember you? Who do you think you are?" Sunod-sunod kong tanong.

Napahilamos ako ng mukha. Wala sa sariling dinampot ko ang cellphone at pumunta sa Safari. Nagtipa ako ng isang tanong doon. How can you make someone with selective amnesia remember you? Pinindot ko ang search at nagsimulang naglitawan ang mga idea.

"Yes Pa!" "O, siya ako'y bababa na muna at may kailangan akong asikasuhin. Magpahinga ka na muna o 'di naman ay mag-merienda. Nagpahanda ako ng masarap na pagkain kay Meding."

Hindi naman gano'ng kalaki ang bakuran namin kaya hindi naman kami sobrang nahirapan since sanay na rin kami. Maya-maya ay nanlaki ang mata ko nang makita si Morpheus na nasa tapat ng gate namin at parang may hinihintay. Nagtama ang tingin namin at akong nagtago dahil sa hiya. Grabe, hindi ko na nabantayan ang oras. Naiwan pa naman sa loob ang cellphone ko at siguro kanina pa rin tumatawag do'n si Remus.

Mukha lang akong kalmado pero ninerbyos ko sa sinabi niyang 'yon. Nakilala na niya ba ako? "Have we met somewhere. I'm sorry pero, I think I saw you somewhere. Hindi ko lang talaga matandaan kung sana at kailan."

Hinding hindi ko makakalimutan ang atraso nito sa akin. The nerve! Akala siguro niya nakalimutan ko ang ginawa niya. Biglang nabuhay ang tinitimpi kong inis. Malalaki ang aking hakbang na sinundan ito. "Hey, Mister—" Ngunit napinto ko ang bibig nang may narinig akong sumingit sa kabilang ibayo. "Hade honey, there you are," ani ng isang boses babae. "I am looking for you everywhere and now I found you," dugtong pa nito.

sabi niya. "Pero makakatulong ba talaga siya sa mga tao para mabawi ang kanilang memorya " tanong ni Amy. "Oo, kaya niya. At least, nasaksihan ko na gumaling siya sa dalawang taong nawalan ng memorya. Infact, pwede kang mag-browse sa G**** e tungkol sa lumang pantas," sabi niya. Inilabas ni Amy ang cellphone niya at pumunta sa G****e website," anong keyword ang dapat kong i type sa search box?"

mabilis na tugon ng kausap ko bago tuluyang binaba ang tawag. Muli akong naupo sa gilid ng kama, pilit binubuo sa isipan ang imahe niya. Hindi ko siya makakalimutan. Hindi ako papayag na ito na ang huli naming pagkikita. “Maskara girl,” pabulong kong sabi, may halong galit at paghanga. “ sa susunod, ako na ang may kontrol.”

Lucy exclaimed excitedly. After a moment of being amazed, Angelo touched a strand of light then, a memory played right before our eyes. It is my memory of this morning where I battled with my emotions. In my shock, the memory also had an audio. Umalingawngaw ang boses ko sa buong lugar. After seconds of admiring the clarity and definition of the playing memory, naalala ko lahat ng inisip ko nung mga oras na yun. I think of John that moment. What on earth! I had to stop the memory from playing! Or else, John will hear my thoughts. Tinanggal ko agad ang kamay ni Angelo sa strand na hawak niya then I awkwardly smiled.