First Love Novels & Stories

"ไม่ว่าจะยังไงรักของฉันที่ให้เธอก็ไม่มีวันที่จะเป็นรักที่แท้..จริง" ไออุ่น ลูกสาวคนเดียวของนมอุ่น มีนิสัย ร่าเริงสนุกสนาน รักเพื่อน ชอบที่จะเป็นผู้ชนะ เธอได้รถคันหรูมาฟรี ๆ เพราะชนะพนันจากเพื่อน ไค น้องชายหมอคีย์ เป็นคนที่เก่งมาก รูปร่างหน้าตาก็หล่อเหลา มีนิสัย เจ้าชู้ ควรหญิงไม่ซ้ำหน้า ชอบดื่ม ชอบเที่ยวและสังสรรค์ เขาได้เป็นเจ้าของผับได้ก็เพราะชนะพนันพี่ชาย ทั้งที่เขายังเรียนไม่จบด้วยซ้ำ

ว่าที่คู่หมั้นของพี่ชาย ทำไมกลายเป็นเธอ?...ผู้หญิงคนนี้เก่งจริงๆ ต่อหน้าทุกคนแสร้งเมินเฉยไม่รู้จักเขา คงคิดว่าเรื่องคืนนั้นไม่พูดออกมา ก็ต่างคนต่างจบสินะ แต่ไม่ล่ะ เขาจะเอาเธอ พี่ชายหรือใครก็อย่าหวัง เธอไม่อยากหมั้น จึงตกลงทำตามเงื่อนไขของพ่อแม่ การตัดสินใจเพื่อตัวเองนี้ ควรจะดีสิ หากไม่ถูกเขาตามรังควาน ผู้ชายหน้าไม่อายที่จ้องจะเอาเปรียบ คอยก่อกวนสร้างความรำคาญใจ ใครจะเป็นผู้หญิงของเขากัน เธอพยายามหลบเลี่ยง ทั้งแสร้งไม่รู้จักแล้ว ทำไมถึงไม่ไปไกลๆ สักที เขาบอกว่าอยากเลี้ยงดูเธอ ต้องการให้เธอเป็นเพื่อนนอน ผู้หญิงคนอื่นคงยอมง่ายๆ ล่ะสิ ถึงมายื่นข้อเสนอน่าตีแบบนี้… คิดไปก็ไม่เข้าใจ พวกผู้ชายรักสนุก แค่คืนเดียวก็จบเรื่องแล้วแยกย้ายไม่ใช่หรือ แต่กับเขา เป็นอะไรถึงตามติดเธออยู่ได้

ผมไม่ได้ดีอย่างที่ทุกคนเห็นหรอกครับ หึ! "ถ้าจะอ่อยมัน อ่อยผัวดีกว่ามั้ยครับ"

เขาทำให้หัวใจของผมเต้นแรง ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบเห็น จนอยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขา แต่ว่าเราสองคนดันแตกต่างกันคนละขั้ว ความรู้สึกที่ผมมีให้จะเปลี่ยนแปลงทำให้เขาเปลี่ยนไปได้ไหม?

สำหรับเขาอายุไม่ใช่ปัญหา โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง “พอนอนแล้วก็เท่าเทียมกันหมดนั่นแหละ” “ในหัวเฮียคงมีแต่เรื่องแบบนี้สินะ...”

แฟนเก่าอย่างเธอหน่ะหรอฉันไม่ได้คิดที่จะพิศวาสหรอกนะ เพราะมันโคตรน่าเบื่อ!!!

“ต่อไปนี้มึงต้องไปอยู่กับกู ห้ามเอ่ยคำปฏิเสธใดๆทั้งสิ้น เพราะกูไม่คิดจะฟัง”

"จะไปไหนคะ"รสรินถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน เมื่อยังถูกลากมาตามทางเดิน อรรถไม่พูดอะไร เขายังพาเธอเดินไปเรื่อยๆ ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้ม เมื่อสัมผัสถึงความเย็นที่เกิดขึ้นบนมือที่เขากุมอยู่ ไงล่ะยายโรสคนเก่ง แค่นี้ก็กลัวแล้วเหรอ อรรถคิดเมื่อพาเธอเดินมาถึงห้องพักของแขกวีไอพี "คุณอรรถ!"หญิงสาวกรีดร้อง เมื่อเขาแตะคีย์การ์ดกับประตูบานหนึ่ง "คุณอรรถ! ปล่อยฉันนะคะ"ร่างบางดิ้นหนี เมื่อถูกเหวี่ยงเข้าไปในห้อง ก่อนที่คนร่างสูงจะปิดประตูตามหลัง รสรินถอยหนี เมื่อชายหนุ่มปลดเนคไทออกจากคอ "ฉันจะกลับ!"เท้าบางยังคงถอยหนี เมื่อร่างสูงย่างสามขุมเข้ามา "ไงแค่นี้ก็กลัวแล้วเหรอ"เสียงห้าวทุ้มเอ่ยถาม เมื่อสลัดเสื้อสูทราคาแพงออกจากตัว ตาคมเข้มมองไปที่หญิงสาวที่ยืนตัวสั่นอยู่ตรงหน้า ไหนล่ะรสรินคนเก่ง คนที่จงใจมาฉีกหน้าเขา ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายงั้นเหรอ สงสัยเขาต้องเรียกร้องสิทธิ์ความเป็นสามีจากเธอซะแล้ว ปล่อยให้ลอยนวลมานาน ชักจะเหิมเกริมขึ้นทุกวัน "กรี๊ดดด!!!ปล่อยนะ"ร่างบางกรีดร้อง เมื่อร่างสูงกระโจนเข้าใส่ ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ เธอพลาดตรงไหนกัน เขาถึงได้เข้าถึงตัว

เกริ่น เมื่อคืนผมกลับมาคอนโดนได้ไงวะ เมาชิบหาย!! ผมค่อยๆกวาดสายตามองไปรอบๆห้องเพื่อหาเส้นด้าย แต่!! เชี้ย!! นี่มันไม่ใช่คอนโดผม แต่มันเป็นบ้านของไอ้ป่า ผมมาที่นี่ทำไมวะเนี่ย!! ผมดีดตัวลุกนั่งพรวด แล้วก็มองไปรอบๆห้องอีกครั้ง จนสายตามาสะดุดกับผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างๆผม เธอกำลังนอนลืมตามองผมอยู่ เธอเอาผ้าปิดใบหน้าของตัวเองไว้ครึ่งหน้าให้เห็นแค่ช่วงตากับหน้าผาก ผมจะไม่ตกใจเลย ถ้าเธอเป็นเส้นด้าย เธอนี่เธอไม่ใช่ "เธอ...." ผมค่อยๆเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มที่ปิดใบหน้าของเธอ "ยะ อย่านะ อย่าดึงผ้าออกนะ" มือเล็กขว้ามาจับมือผมไว้ ไม่ให้ผมดึงผ้าออก "วีนัส...'' ผมขมวดคิ้วมองเธอ เธอเงียบไม่ตอบอะไรผม ต้องใช่แน่ๆ นี่ผมทำบ้าอะไรลงไปวะเนี่ย!! ผมมีอะไรกับเด็กนี่หรอวะ "พี่ใจร้าย...." น้ำตาเธอเอ่อล้นขึ้นมาเต็มสองตาทันทีที่พูดจบ "ขอโทษ เมื่อคืนฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันเมา เธอจะเอาเท่าไหร่ว่ามา"

“หมายความว่ายังไงคะ!” “อย่างที่เธอเข้าใจ” “!!!!” “เธอเป็นสินค้า ..ของฉัน” “..ไม่จริง! ไม่จริ๊งงง!!!!” ร่างบางร้องจนสุดเสียง ก่อนจะหมดสติและล้มฟุ้บลงกับพื้น ส่วนร่างสูงที่ยืนอยู่ในห้องก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไร เขาเดินไปช้อนร่างบางขึ้นจากพื้น หยาดน้ำตาใสๆทำให้สายตาคมๆของเรียวมองค้าง.. นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอผู้หญิงที่ถูกครอบครัวนำมาขายให้กับเขา แต่เป็นครั้งแรกที่เห็นหญิงสาวกรีดร้องด้วยความเสียใจจนเป็นลมล้มฟุ้บไปอย่างนี้