Romans & histoires Folk Tales Examples In The Philippines

She asked at umiwas ako nang tingin "Mama?" Tawag ni Zeus sa akin "Its a long story anak, but I have a good news! Uuwi na tayo sa Philippines at doon niyo na makikita sa papa niyo" Saad ko at nakita ko naman kung paano sumaya ang expresyon nilang dalawa. Kaya kahit labag sa loob ko ay uuwi ako, uuwi kami nang Pilipinas

Kahit pa naalipungatan ang kambal, bumahid din agad ang ngiti sa kanilang mga labi dahil sa balita na hinain ng kanilang ama. Kinwentuhan kasi ni Samsara ang kambal tungkol sa Pilipinas. Ipininta ni Samsara sa isip ng mga bata na ang Pilipinas ay isang masayang lugar. Kinwento niya ang tungkol sa Manila at ang tungkol sa kaniyang probinsya na puno ng mga beach, bukirin, at mga gubat.

Napasandal siya sa dingding, napapikit, nag-igting ang kanyang panga, at napakuyom ang kamay sa hawak na mga papel. Bigla niyang naalala ang fairy tale ni Prinsesa Elara na ikinuwento ni Sol sa kanya noong gabing nasa rooftop sila. “Sol… bakit mo nagawa ’tong ilihim sa akin… ikaw pala yung prinsesa sa kuwento mo…”

Paano pa kaya kapag narinig nito ang katotohanan sa ibang tao? She stared into the horizon as she started telling how did it happen. “Five years ago, I came in the Philippines to give into my mother’s request,” she said. “It was to celebrate her fifty-first birthday. I also heard about your proposal, for asking her to marry you. It was the reason why I came home. It was unbelievable for me to know my mother is getting married. Mas nauna pa siyang ikasal sa ‘kin. I thought the man who wanted to marry is only after the money.”

“Of course, Daviah. Maraming dagat sa Pilipinas. Did you know that the Philippines has 7,641 islands? So maraming dagat doon. If you want to see one, Palawan is one of the best options. You can ask Lolo Edie to take us on a trip to Palawan if you want because maganda ang dagat doon. We can swim and have a bonfire at night.” Napaangat si Belinda at Daviah kay Valeria nang sumabat ito.

Para akong isang bata dito na ignorante. Namamasyal kami ngayon sa 'The Land of Legends Theme Park', hindi talaga ako makapaniwala sa mga tanawin. Akala ko sa panaginip lang ang mga ito. Ang kaibahan lang nila sa park sa Pilipinas ay walang masyadong street foods akong nakikita. Nasa malayo sila. Habang sa Pilipinas naman ay nakikita mulang sa tapat. Wala ngang fish ball at kwek kwek dito. Mga expensive type kasi street foods nila. Saka hindi ako sure sa lasa kung masarap ba o hindi. Iba-iba kasi taste natin.

Lahat ay nag thumbs up at mau ilang mga babae pa ang tumakbo palapit para itanong kong saan sila galing na bansa at kung anong klaseng sayaw iyon. “We’re from the Philippines, it’s a Filipino dance,” halos sabay na sabi ni Agatha at Johnford. “That was amazing!” hinawakan ng isang babae si Agatha, nagniningning ang mga mata. “Are you a fairy?” Napangiti si Agatha. “I’m not a fairy, I'm just an ordinary dance student.” “Really? How long have you been learning? How long would it tale me to dance like you? Flying like that?”

Dahan-dahan niya akong hinigit papunta sa direksyon na tinuro niya. This day and night is so special. Akalain mo 'yon? Dinala niya ako sa pinakamagandang lugar sa Antique. He brought me to the land of fairytales where the place resembles peace and love. Ang mga punong nakahanay sa gilid ng makipot na daan ay nagsisilbing guwardiya sa amin. Pero nagtataka ako. Bakit may mga kandilang nakatirik sa gilid? Wala namang patay, ah? At saka... may mga tao sa dulo.

Alan niya sa sarili niya na hindi na dapat niyang pinapaniwalaan ang mga sinasabi ni Phoebe dahil kung tutuusin ay who would have thought that witches exist? As far as he know sa mga fairy tales at libro niya lang nae-encounter ang mga ganoong bagay. Gusto niyang tawagan ito at muling kausapin pero kahit na anong gawin niya hindi na niya makontak si Phoebe. Kung hindi out of service ay napuputol ang linya.

Natigil ako sa pag-iisip nang marinig ang sinabing iyon ni Trevor. Simula noong magkaisip siya ay ito ang unang beses na nagtanong siya tungkol dito. Natahimik ako dahil hindi ko alam ang isasagot. Hindi niya inalis ang mga mata niya sa akin. His eyes were curious and demanding. "Baby, he's in the Philippines," pagtatapat ko kaya nangunot ang noo niya na parang nag-iisip. "Philippines? Buradan uzak mi?" Philppines? Is it far from here?