Novel & Cerita Folk Tales Examples In The Philippines

SA ILALIM NG GABING MADILIM, may nakatirik na maliit na bahay na gawa sa tabla at kahoy. Nakapuwesto ito malapit sa kakahoyan sapagkat ang lugar ay probinsiya. Tahimik. Napakalayo ng distansya ng bawat kabahayan kaya malabo ang iyong maririnig na kahit na anong tunog galing sa kapitbahay. Subalit, sa loob ng bahay na iyon, mauulinigan ang mga palahaw ng isang batang babae, kung saan sumasalungat ang ingay na nagawa nito, sa kapayapaan ng gabi. Ang batang babaeng iyon ay may napakapait na buhay.

she said proudly. Mas lalong kumunot ang noo ni Kuya Lucky dahil sa pinagsasabi ng kapatid. “Where did you get that idea, Hope Catherine?” masungit na tanong niya. “I heard it sa classmates ko. They're talking about aswang, white lady, and tikbalong. Scary daw 'yon I think.” He winced at her. “It's not tikbalong. TIKBALANG.” Umirap lang ito sa hangin. “Same sound though.”

Nagkwento siya na kaya pinagbabawal magtapon sa bundok na ito ay bukod sa pagpapanatili ang kalinisan nito ay dahil daw kay Maria Makiling. "Personally, hindi talaga ko naniniwala sa mga folktale, Manong" aniya Marcus na abalang kumakain ng mangga na binili niya sa isa sa mga tindahan doon. "Hiker kasi kami ng Papa ko. Nu'ng bata ako naniniwala ako sa ganyan pero nu'ng lumaki ako ay hindi na" patuloy na kwento niya. "Alam mo Iho wala namang masama kung maniniwala ka o hindi" sabi ng matanda na pinagkibit-balikat na lang niya.

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

galit kong sabi bago muling uminom pero tinawanan niya lang ako't ininom rin ang kaniyang kape. "May speedboat ka pala rito! Kung alam ko lang edi sana tumakas na ako!" Napapalakpak pa ako habang nakatingin sa sasakyang pandagat. Nakaparada ito di kalayuan sa kubo at natatakpan ng isang tela na pinapatungan ng mga dahon ng saging, niyog at kung ano-ano pang dahon. Iyon daw ang sasakyan namin para makalipat ng isla. Inihanda niya iyon dahil balak niya talagang mamasyal kami.

Aabalahin na lang niya ang sarili sa ibang bagay kaysa punuin ang isip niya ng mga tanong na hindi niya masasagot. Hinila niya ito paupo sa kandungan niya. Sumunod naman si Miggy at sumandal sa braso niya. “Beauty and the beast Filipino version daw po. Ang ganda po!” “Oh?” She had a bad feeling about this fairytale story, lalo pa’t si Tiyo Jerome ang nagkwento. Kinuha ni Mei-Mei ang isang robot at isang doll at pinagharap ang dalawa. “Ito si princess at si kapre.”

May dugo akong bughaw, dugong Datu. “Alam mo ba Anak, ang natatandaan ko sa kwento ng matatanda… masaya noon ang pamumuhay ng mga Pilipino, masagana sa yaman ng kalikasan at karunungan. Malayang nakakagalaw sa sariling lupang sinilangan…” wika ni Ina. Malaki na ako pero hindi ako nagsasawang pakinggan ang mga kwento ni Ina. Marami na siyang naikwento sakin tulad ng mga alamat, pabula at mga epiko. Hindi ko nagawang makalimutan ang lahat ng ikinukwento ni Ina kahit na napakabata ko pa noon.

Lahat na yata ng mga nilalang, na sa fairytales lang mababasa ay naririto at natipon-tipon lang sa iisang lugar. Habang papasok sa napakalaking gintong tarangkahan, marami kaming nakakasalubong na golems, goblins, imps, dwarves, elves, at maging ang mga nagliliparang cute na fairies. Lahat sila ay may kaniya-kaniyang gawaing pinagkakaabalahan. Pamilyar ang mga nilalang na ito sa akin dahil sa mga napapanood kong palabas na sila karaniwan ang mga bida. Napatigil ako sa pagkamangha nang biglang magsalita si Raid. Iyan ang dinig kong pangalan niya kanina mula sa kasama niyang babae.

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

Pero nanatili siyang tahimik at hinayaan itong magkuwento. Diumano, taga-Maynila si Carlo. Palibhasa’y mabuting tao, marami Igorota ang nagkakagusto. At isa na doon ang ina ni Kibaweg. Dangan nga lamang at ipinagkasundo na ito sa iba. Kaya palihim ang ginawa nilang pagkikita, ang pagtatagpo sa mga tagong lugar. Ganoon nang ganoon hanggang sa mabuntis ito. Nagalit ang buong tribo dahil sa kahihiyang idinulot ng relasyong iyon kaya minabuti nilang tumakas. Lumayo. Takbo, lakad, tago. Malapit na sila sa naghihintay na sasakyan na gagamitin nila paluwas ng Maynila nang abutan sila ng panganganak sa daan. At dahil may mga humahabol sa kanila, minabuti ng ina na magpaiwan na lang upang iligt