Folk Tales Examples In The Philippines นิยาย & เรื่องราว

Baka sakaling mawala 'yong nararamdaman niyang sakit. Kahit pa makulimlim na ang paligid at nagbabadya ng pag-ulan hindi pa rin iyon pumigil sakanya para hindi tumuloy. Meron namang mga silong doon, mga kubo na maliliit. Napatingala siya nang pumatak ng marahan ang ulan, parang ambon lang naman na habang palapit siya sa taas ng burol ay lumalakas kaya inilabas niya ang payong at ginamit na.

Napaupo siya sa malambot na kama at tinitigan ang binata. "My mommy is married and that's my daddy. They were left in the Philippines. So if you're going to say nonsense, get out." Saad niya. Ayaw niya kasing makarinig ng kung ano tungkol sa napapansin niya rin sa ina. Gusto niyang magbulag bulagan. Nakita niya namang ngumisi ang lalaki. “Wow! You're just here for the first day, pero feeling rich kid kana? Is that the attitude of ignorant women in the Philippines?” Nanunuyang saad nito.

Three Years Later… “SAAN na nga ulit iyong pupuntahan ninyo kamo?” ang Mama Cecille niya habang tinutulungan siya sa pag-e-empake ng mga damit na dadalhin niya sa kanilang company outing. “Sa Palawan po Mama. Huwag kang mag-alala pasasalubungan kita ng magandang set ng perlas na hikaw at kwintas,” pangako niyang ngiting-ngiti.

Pakiramdam niya ay natutunaw siya habang nakapalibot sa kan'ya at pinagmamasdan ng mga tao roon. Tawa lamang ang isinagot ng binata sa mga ito pagkatapos ay binalingan si Malaya. "Malaya, sila ang mga mababait at mapagkakatiwalaang tauhan ng hacienda," pakilala nito sa may dalawampu marahil na tao roon na pawang babae at lalaki. Ang ilan ay may edad na, habang ang ilan naman ay bata-bata pa. "M-magandang araw po sa inyong lahat. . ." kimi namang bati ni Malaya sa mga ito.

Naikukwento ang tungkol sa mga aswang, tikbalang, kapre, laman-lupa, maligno, duwende, engkantado at engkantada pero may isang grupo pa ng mga nilalang na tahimik na namumuhay sa kagubatan ng Talumpit, isang lugar sa isa sa mga probinsya sa Kabisayaan. Sila ang mga engkantao o hybrid ng mga engkantado at tao. Ayon sa pinagpasa-pasang kwento ng mga matatanda sa lugar, bago pa dumating ang mga Kastila ay may isang komunidad na ng mga engkantao sa paanan ng Bundok Talumpit. Ang mga engkantado noong mga panahong iyon ay umibig at nagpakasal sa mga kababaihan sa lugar. Tanging mga lalaking engkanto lamang ang pinapayagang umibig sa hindi kalahi ng Kataasan o ang tumatayong lider ng mga engkanto.

Bahala na! Napansin ko abala ang lahat sa mansion at may ilang bisita ang nagdadatingan, marahil mga kaibigan at kamag-anak ni mommy. Kahit purong German ang namayapa ko lola ay half-Filipino half-German naman si lolo, kaya mga tradisyon ng mga Filipino ay sinusunod pa rin dahil nasa Pilipinas kami.

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

Sumandal ako sa kahoy na nasa aking likuran at pinagkrus ang magkabila kong braso "Kilala mo ako, hindi ba? dahil kung hindi, ay hindi mo ako tatakbuhan na parang daga na inuusig ng pusa." Mahinahong saad ko ngunit napatadyak ako sa lupa nang makuha nitong tumawa ng malakas. "Sino ba ang hindi makakakilala sa iyo binibini? Anak ka ni Don Rafael, ang isa sa pinakamayang tao sa Pampanga. Ikaw ang nag-iisang tagapagmana ng Vergara."

Tawa siya ng tawa lalo na kapag ang tungkol sa pagiging pilyo ni Phil noong bata pa ito ang ikinukuwento niya sa akin. "Talaga, Lolo? Ginawa iyon ni Phil?" natatawang tanong ko sa kanya. Ikinuwento kasi niya sa akin na nilagyan daw ni Phil ng ipis na laruan ang juice na iniinom ng kanyang yaya noon dahil nagalit ito sa yaya. Isinumbong kasi ito ng kanyang yaya sa kanyang mga magulang na nangupit ito ng pera mula sa wallet ng kanyang ama.

“I’m sorry po for doubting your words… baka po kung ano na ang isipin niyo sa akin. It’s just that… I got so used to my mommy and daddy back in the States. Every time I ask them for something or a favor, laging may kapalit. Always. That’s why I thought, baka ganon din po dito sa Philippines.” Napahigpit ng hawak si Helios sa manibela habang nakikinig. May kakaibang bigat na tumama sa kaniyang dibdib sa marinig ang inosenteng rebelasyon ng pamangkin. “Tell me, Yanyan,” maingat niyang tanong, “what kind of kapalit are you talking about?” Mabilis namang sumagot ang bata, deretsong kwento na para bang simpleng memorya lang ang nababanggit. Walang kaalam alam sa bigat ng mga bagay at nakaraan na