Folk Tales Examples In The Philippines นิยาย & เรื่องราว

Hindi tuloy ako komportable na magtrabaho. "Mommy, kuwento mo po sa akin ang love story niyo ni Daddy." Nagkatinginan kami ni Ivan. Love story ba na matatawag ang kuwento namin? "Parang iyong si Cinderella at sleeping beauty, mommy. Ganoon!" I sighed. Binuhat ni Ivan ang anak at pinahiga sa kama. "Once upon a time, mayroong isang batang batang princess na napadpad sa isang kingdom. Namatay na kasi ang magulang niya kaya kailangan niyang tumira sa bahay ng friend ng kaniyang mommy at daddy."

sagot naman ng malokong asawa niya sabay higa sa tabi niya. Sinamaan niya ito ng tingin. "Bakit? Sabi ba may mga mangkukulam doon?" "Sabi sa kwento, iyong mga eksperto. Doon daw nakatira ang mga Shaman." "Shaman?" Interesado siya kaya tumagilid siya paharap dito. "Warlock or witches, mangkukulam o albularyo sa Pilipino," paglinaw nito.

"Haunted house pala iyon eh, hindi ka ba natatakot doon? Mamaya makakita tayo ng multo doon." "Iyon nga ang mas masaya doon eh, ang mag-ghost hunting! Naalala mo noong bata pa tayo, lagi natin ginagawa ang mag-ghost hunting, wala naman tayong napapala at nakikita. Malay mo doon makakakita na tayo at may make-kwento na tayo na sarili nating horror experience!" excited na sabi niya kay Angela. "Nababaliw ka na ba? Baka nga ma-trauma pa tayo dahil diyan!"

“Talaga?” “Yup, in the Philippines. May batang tumulong sa akin noon na bumili ng kape rin sa isang stall sa Pinas, kaya…naalala kita sa kanya.” Kwento niya, “Am I madaldal?” Napakamot siya sa kanyang batok. Nakatingin lang ako sa kanya. May inaalala lang. Para kasing may ganyang eksena rin na nangyari sa akin noon. Pero baka hindi naman.

"W-wait. I never said that, sorry kung yun yung naisip mo, I never meant to offend you, what I actually meant was, I never thought that we had more cousins except Grig, meron kaming mga pinsan pero mga 2nd cousin ganun, ang akala kasi namin hindi nagka-anak si Aunt Loise." "I guess maraming sikreto ang pamilyang ito? My mother got pregnant when she came to the Philippines to search for your mom pero hindi niya nahanap ang Mom mo instead, ang nahanap niya ay yung Papa ko." Tumawa siya sa kwento ko, "What's funny?" "Wala lang. Naisip ko lang may pinsan pala kami na nakatira sa Pilipinas, baka mamaya nagkita na pala tayo hindi lang natin alam."

Karga karga ko pa ang batang lalaking ito na hindi pa rin matahimik sa pag iyak. Kung hawak nila ang anak anakan kong si Ada, ay dapat kukunin ko rin ang kahinaan nila, ang nag-iisang kahinaan ni Helena Kelandra Morata. Napangisi pa ako nang tuluyan ko nang maisakay ang sarili sa bihikulong iyon. Iisa lang din ang lugar na pwede kong pagtaguan sa Pilipinas. Ang Davao. Ang isla ng Samal.

singhal pa ng ni Ma'am Rosaline sa kanya. "Of course not! Hindi po ako nagbubulag-bulagan, mom! Nagkakamali ka talaga ng mga sinasabi mo. Hindi rin niya ako ginayuma. Hindi ko alam na naniniwala ka sa mga bagay na kagaya ng gayuma na 'yan! They're not real! So don't believe about it. Hindi niya ako ginagamit. Hindi pera ang habol niya sa akin dahil mahal niya ako at 'yon po ang dapat n'yong malaman o maintidihan!" sagot pa ni Zach sa mommy niya na ayaw talagang magpaawat. "Hindi po siya sinunggaling!"

Tahimik sa loob, at tanging tunog ng mga hakbang namin ang naririnig ko. Pagkaupo namin, biglang nagsalita si Sir Corvus, “Alam mo ba ang mga kuwento tungkol sa mga tagapagtanggol ng mga tao laban sa mga demonyo dito sa Pilipinas?” Napakunot ang noo ko. Oo, alam ko ang mga kuwentong iyon. Madalas akong makarinig ng mga alamat tungkol sa mga mandirigmang lumalaban sa mga nilalang mula sa dilim para protektahan ang mga tao. May mga kuwento pa ngang naglalaman ng mga kwento ng mga tagapagtanggol na hindi nakikita ng ordinaryong mata, mga bayani na naglilingkod nang palihim, pero hindi ko inasahang maririnig ko ang tungkol dito mula kay Sir Corvus mismo.

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."

ang nahihiyang sagot ni Serena. “Oh,please,call me Jasmine.I’m so excited about this project,Serena...Imagine,half of the scenes is in the Philippines,so there’s a bigger chance na makakauwi tayo ng Pilipinas!Oh,I can’t wait for the shooting to start!” ang excited na sabi ng babae. “S-Sure,Jasmine...I miss going back home,too.It’s been ten years since the last time I went to the Philippines...” ang pagkukwento ni Serena.