Folk Tales Examples In The Philippines Novels & Stories

“Really?” “We should visit Philippines,” sabi nito sa nakababatang kapatid. “We should try riding a carabao.” Aba’t ikinuwento pa yata ni Harry ang most embarrassing moment niya noon. “Did Harry tell you that he rode on it?” “No, father did.”

KAGAYA ng inaasahan, laking tuwa ni Hedeon ng sabihin ko sa kanya na pupunta kami sa probinsya ng ate Nosgel niya at sa mansion ng lolo't lola niya. “I can't wait, mommy. I'm so excited to go there. I want to explore the Philippines and meet new people there. Ate Nosgel said that Filipinos are known for being hospitable and always doing the bayanihan!” Kulang na lang kuminang ang mga mata ng anak ko habang nagsasalita. Ganoon siya ka-excited.

“Alam mo rin ang story ni Tungkung Langit at Alunsina?” Ang bibig mo talaga kahit kailan, Ayla. Dahan-dahan akong tumango sa naging tanong niya. “Sabagay, sinabi mo nga palang familiar ka sa Philippine Mythology. That’s part of it though alam naman natin na may iba’t-ibang version talaga ang mga bagay-bagay.” Mahina siyang tumawa sa sariling sinabi kaya sinabayan ko na baka kasi mapahiya siya na hindi man lang ako natawa.

Napuno siya ng inggit at galit kaya niya nagawa ang bagay na iyun. “That’s not true. Alam mo kung anong balak ko? Inuna ko ang will ko kay Aimee at lahat ng kayamanan at ari-arian ko dito sa Pilipinas ay sa kaniya ko ibibigay at ang kay Mommy mo? Pangarap niyang sa ibang bansa na kayo manirahan kaya lahat ng kayamanan at ari-arian ko sana sa America sa kaniya ko ibibigay. Inaasikaso ko pa lang lahat ng mga papeles ng para sa Mommy mo pero hindi ko akalaing minasama niya ang will kong ibibigay pa lang sana kay Aimee at inisip na hindi ko siya itinuring na anak. Mahal na mahal ko ang Mommy mo apo kung gaano ko rin kamahal ang tunay kong anak. Hindi ko naman inakala na aabot sa ganun, sana pala

Halos mayanig ang bawat sulok nitong silid ''Wala na 'kong pakialam kung marinig nila tayo! Ugh!'' Padyak niya uli. ''Basta makalabas lang tayo rito! Tiis lang isda.'' Nanlalabo na ang paningin ko. Para na ring may mga bumabang ulap sa paligid. Dumodoble na rin sila sa paningin ko. Naramdaman ko na ang pagkatuyo ng lalamunan ko. Kahit tiisin ko pa... parang... ito na ang katapisan ko. Bigla na lang humaba ang mga kuko ko't naitusok ko sa kahoy na sahig.

Nakatanaw siya sa labas ng maliit na bintana, pinagmamasdan ang mga ulap na dahan-dahang binabalot ng sinag ng araw. Katabi niya si Anchali, nakayakap sa stuffed toy na bitbit nito mula pa kanina. Ang bata’y masiglang nagtanong, halos pabulong: “Mommy, is it really safe in the Philippines? No more bad people?” Nangingiti si Aurelia kahit na may lungkot ang mga mata niya. “Yes, baby… it will be safe. We’ll be together. That’s what matters.”

"Tama.. may mga kaibigan ako noon na nagkaganito din, at bandang dulo, naging bihag sila ng mga babaeng hindi ko akalaing papatulan nila.. Naalala ko ang mga kuwento-kuwento tungkol sa mga probinsya sa Pilipinas—mga lugar kung saan uso ang mga gayuma, kulam, at pangkukulam sa mga lalaki upang mapilitan silang maakit at sumunod sa anumang kagustuhan ng mga babaeng gumagawa ng ganoon sa kanila. Paano kung bago siya pumunta rito sa mansiyon ay nagpunta muna siya sa isang sikat na mambabarang sa kanilang bayan para kumuha ng gayuma? Paano kung may inihalo siyang kung anong likido o gamot sa kape o sa mga pagkain na kinakain namin, dahil minsan siya ang nagpiprisintang magluto? Paano kung maging

“Daddy, magaling ka po bang magkwento ng mga istorya?” Binuklat ni Joshua ang fairy tale book. “Siguro.” Matapos ang ilang saglit, sumimangot ang lalaki at nagsimula na siya, “Once upon a time, sa ilalim ng dagat, may isang grupo ng mga magagandang sirena na nakatira dito…” “Daddy.” tumingala ang munting babae para tumingin sa kanya. “Masyado pong matindi ang pagbabasa niyo!”

Simula't sapol kasi ay NPA kami o no permanent address kaya hindi na bago sa amin ang mapaalis sa tinitirahang bahay. "Dating bahay ito ng mga magulang ng kaibigan" sagot niya. "Mabuti nga at nagkita kami sa palengke noong isang araw at naisip niyang patirahin tayo dito tutal wala na naman daw tumitira" Bahagya akong tumango tango sa kwento ni inay saka ako humiga katabi ng mga kapatid ko. "Matulog na tayo" sabi niya saka humiga at hinipan ang kandila.

Sinabi niya. Naalala ko ang bagay na binanggit sa akin ni Mario tungkol sa mga kwentong multo at mga "aswang" o mga bagay na kumakain ng tao o mga bagay na katulad nito nataranta ako. "No. I'll come with you don't leave me alone he-" Pagkatayo ko, natapilok ako at bumagsak sa lupa. "Ooops."