Forgotten In Tagalog Novels & Stories

Hindi magawang titigan ang ina. "Yes of course... Yun ay kung papayag sila na doon na sa atin manirahan...." Agaran ang pag-iling. Kaagad na naalala ang anak na maagang nawalay... "H-hindi ko iiwan si Angelo.." Nadagdagan ang lungkot sa pagkakaalala sa anak. "Who's Angelo?" Kalituhan ang nakapinta sa magandang mukha ng ina. "You know what Mommy... Akala ko hindi na kita mapapatawad.. but then, Javier taught me how to forgive... to forget..."

Hindi niya kayang ibaba ang sarili sa ganoong level! Tumalim ang tingin nito sa kanya. "You are my wife, Angela. Baka nakakalimutan mo?" "At bakit ko naman makakalimutan? Isa nga iyan sa dahilan kung bakit ako nagpasyang umuwi. We need to process our annulment as soon as possible," malumanay na aniya dito.

"Mag tatanong ba ako kung alam ko?" "Pasalamat ka at sinabi ko." "Hindi ko man lang sila nadalaw sa Pinas nung nandon pa'ko. Wala kang puso, hindi mo man lang sinabi sakin nung nandon ka!" Paninisi ko sakanya. "I forgot to tell you." Sabi nito. Inis ako bumalik sa pag titipa sa laptop hanggang sa tapos na rin ako kaya umunat na'ko bago linisin ang kalat ko sa lapag.

“Anong mas malala?” “Project Remember.” Nanlamig ako. “Project Remember?” Tumango si Maria. “Ang Project Forget Me ay cover lamang.” “Cover?” “Oo.” “Para saan ang Project Remember?” Tumingin siya kay Adrian. “Para ibalik ang memories ng isang patay na tao.” Napahinto ako. “Who?” Hindi sumagot si Maria. Si Victor ang nagsalita. “Maria.” Nanigas ako.

Tila may bikig sa lalamunan niya nang banggitin ang salitang 'magkakalimutan' kasi ang totoo hindi niya maipapangako sa sariling kaya niya nga na kalimutan ang lahat ng nangyari sa kanila pagkatapos nito. “Walang pipigil sa akin kung magbibigay ako o hindi, Salome,”anito at masuyong hinawakan ang baba niya. “I don't think so if you really forget about us. Dahil ako, hindi. Hindi ako madaling makalimot.”

"Calm down okay? You're just drunk!" "Calm down mo mukha mo, Lumapit ka dito!" Dahil hindi niya ito maabot, pinalo niya bartop. "Lapit! Hindi mo ako maintindihan? Wala ka bang common sense? English naman ang boyfriend ah, bakit hindi mo gets na brokenhearted ako, tapos kinongratulate mo pa? Ang sama ng ugali mo! Lapit!" Pero may humawak sa braso niya mula sa likuran at sinabing, "I think you may have forgotten that you are currently in Singapore and not in the Philippines. Generally, people here don't understand Tagalog unless they're Filipino."

seryosong sagot ko dito "Well, baka naman unti-unti nang bumabalik ang memorya mo kaya ganoon? Minsan, ang panaginip ay bunga lamang ng pagod pero minsan din, ang panaginip ay mga kaganapan sa nakaraan na nakalimutan mo na. Lalo na ngayung may amnesia ka." seryosong sagot din nito sa akin

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Kung hindi pa siya binisita ng dalawa ay baka hindi na siya inabutan ng ika-dalawamput tatlo niyang kaarawan. “Ang dami ko ng utang sa inyo na walang tubo!” Palatak niya rito. “Hindi naman kami nag-aano,” napatikom ito ng bibig ng hindi na malaman ang terminolohiya na gagamitin. “Singil?” Usisa niya. “Yes, hindi naman kami nagsingil.” “Naniningil kasi.” “I love Philippines but sometimes it makes my head spin.” Humalakhak siya sa tinuran nito. “Ano ba kasi nangyari sayo at nakalimutan mo na ‘yung ibang term sa filipino?”

Does he even remember me now? I was told he had amnesia. Pitong taon na ang lumipas. Hindi ko na alam kung nabawi na ang alaala niya. Hindi ko rin naisip na alamin. I severed all ties. I used my second name legally in Italy. I deleted everything that could trace me back to the Philippines. Para saan pa ba ang pagbabalik sa isang lalaking kahit sa pagkawala ng alaala, ay baka hindi pa rin ako pipiliin?