Forgotten In Tagalog Novels & Stories

Umiral ang pusong rebelde ng babae. “Hayup talaga ‘tong pangit na ‘to. Nagpapakumbaba na nga ako’t lahat, ” Ang nasa isip niya. Umalma ang pride. “Kung wala kang natatandaan, e,di okey na,” wika niya, “ibig sabihin no’n ay nabura na ang kasalanan ko. Sabi nga ni Lord Jesus, when I forgive, I forget. Nakalimutan mo na ang kasalanan ko, that means, forgiven na ako.” Saad niya na masayang nakangiti sa kausap.

Ok lang sa'kin bhabe, pero may itatanong nalang ako wala kabang nakalimotan? Wala naman akong naalala ba may binilin ka sa akin., Bakit may sinabi kaba sa'kin noon? Pasensya kana wala akong maalala bhabe. Gilbert hindi ka nakakatuwa, wag kang mag biro ng gan'yan bago palang tayo pero kinakalimutan mo na ako. Alalahanin mo yong sabi ko sa'yo yong ano. Wala nga akong maalala eh ano ba kasi yan?

Siya ay nakangiti, tila isang mapagmahal na ina. "Magandang umaga, Pilipinas," ani ng babae. "Ang inyong 'Forgotten Savior' ay nagbalik. At sa pagkakataong ito, sisiguraduhin kong hinding-hindi niyo na ako makakalimutan."

Agad akong napabangon ng makita si Mommy dito sa loob ng kwarto ko. Umaga na pala... "You look so happy kanina, ano ba ang napanaginipan mo?" Tanong ni Mommy sakin habang inaayos yong mga gamit ko sa school. "Nothing." Mabilis kong sagot. It's just a dream...? No, it's not a dream. You should called it memory Terence! 'Sh*t! What are you thinking Terrence!! Damn, forget her Terrence okay! Two years have past, you should already forget about her!' Paulit-ulit kong saad sa isip ko.

tanong ko pagkatapos higupin ang huling lagok ng kapeng barako ko. "Hahanapin si Nemo." Pabalang nitong sagot kasabay ng pag-irap. "Malamang! Maliligo kami ng dagat! Shet! Malamig ang tubig dun ateng! Sama ka na, para may tagabantay kami dun."

“Hayop ka! Abogado ako baka nakakalimutan mo!” “Abogago kamo! Silangan lang hindi alam! Sumunod ka sakin!” nauna na siyang maglakad. He took the east part. Oo nga pala. Alam ko naman ang East e, nakalimutan ko lang ang tagalog. Sana kasi in-english na ni Grace nang hindi ako nalito.

“Natakot ako e. Na baka tuluyan mo na akong kalimutan.” “That will never happen. Remember your curse? I think, it worked. Isinumpa mo na hindi kita makakalimutan, ‘di ba? Kaya siguro kahit hindi kita maalala, palagi naman kitang napapanaginipan. Gumana ang sumpa mo, baby.” I missed this. I missed him. Na-miss kong tawagin niya akong baby. Na-miss itong yakap niya. Lahat ng tungkol sa kanya, na-miss ko.

tagalog na sabi nito. Now, sigurado na siya kung bat ito nagulat na nalaman na Filipina siya dahil nakakapa tagalog ‘din ito. Ngumisi naman siya sa lalaki at tumayo ng ayos at namewang. “Kung nagtatago ako hindi mo sana ako makikita dito ngayon. My mind was just too preoccupied to the point that I forgot our battle.” Kita niya na napakuyom ng kamao ang lalaki dahil sa sinabi niya kaya lalo siyang napangisi dahil doon.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Yumuko ako dahil patuloy ang pagbubos ng mga luha ko. "Alam mo rin ba kung gaano ako nagmukang tanga para lang pansinin nya ako? Do you also know how I cry every night because of him? Do you also know how much it hurt me when he didn't like our child back then because of you? Dahil mahal ka nya? But I forgot all that ... I forgot the pain he made to me. Dahil sabi nya susubukan nya akong mahalin at kakalimutan ka nya-"