Funny Motto In Life Novels & Stories

tanong niya. "Ahmm, motto mo?" Ano ba naman 'tong tanong ko! What's your motto? Ano 'yon? Parang timang naman! "My motto is; be loyal to the nightmare of your choice." patango-tango niyang sabi. "Motto ko sa buhay, ano; It's not a dead end, it's just a plot twist!" Nakaw ko lang na motto 'yan kay ligaya no'ng high school...ewan ko ba bakit ko naisip 'yon? Tunog seryoso kasi sa buhay.

"I'm just kidding. Masyado ka kasing seryoso." "Do you think I have time to joke around?" "Oo nga pala. Ang motto mo sa buhay ay time is gold. At wala nang ibang nasa isip mo kundi ang magpayaman." "At least you know. Sa dami ng bibig na nakaasa sa akin at bulsa na dapat kong lamanan, may oras pa kaya ako para sa leisure? Or even to rest in a full day?" "Kaya nga mahal na mahal na kita, Kuya."

Minsan din pala mabuti ding makinig sa pananaw ng ibang tao patungkol sa buhay at kung ano ano pa dito sa mundo. I have realized my billions are worthless to the brilliant ideas of this poor man doing cleaning for a living.Totoo nga naman life is so short and we have to make every minute of every day worth to cherish and to live for with happiness and forgiveness in our hearts and minds. "Mahirap kasi ang hinog sa pilit pre, hayaan mo munang gumaling sa pag-usbong at aani din iyan ng kapatawaran," dagdag pa nito bago tumayo at bumalik na sa paglilinis.

Nagulat ako sa mga nabasa tungkol sa parang motto ng school, may mga comments din nga mga magulang ng studyante na nag aaral dito. "Sino ba namang siraulo ang mag lalagay ng motto na ganito? Motto ba talaga to? Wanna Enroll And Enjoy Killing? HAHA gagu." Naiiling ako bago clinick ang rankings of students hindi naman pala subrang higpit ang paaralan nila ang kaso lang hindi ka pwedeng makalabas hanggat hindi ka pa nakapag tapos, hindi naman problema yun dahil may sarili silang mall sa luob may kainan din.

“Ahhh! That will never happen! For sure you hindi mo hahayaang maging kabit ang babaeng pinakamamahal mo habang buhay. Go, ask a copy of the documents and I’ll sign them again.” She smiled mischievously. Kumulo ang dugo ng binata at hindi na nakapagpigil pa. Hinawakan nito ang kanyang leeg. “I want to squeeze you neck, right now! You're going to pay for all your evil plans!” Itinulak niya ng malakas ang lalaki ngunit hindi man lang ito natinig. “Life is like a wheel. Sometimes you're on up, sometimes you're down. But sometimes, you cannot get back up because you’re a fool! Just like you!” aniya bago tuluyang umalis.

Nakakaloko itong tumawa. Tiningnan pa nito si Silas at naghintay na makitawa ito sa kanya pero nanatiling seryoso ang mukha nito. "Oops sorry. I'm just joking. I hope you're not offended, Cleo." "Oh no, it's fine." Kinumpas ko ang kamay para ipakita sa kanyang walang problema. "Sanay na ako sa ganyan. Tsaka ang motto ko try and try until mamatay. There's no harm in trying naman diba? Saka malay natin one day magdilang anghel ka, magiging owner pala ako ng coffee shop, edi bongga. Libre kitang kape at ako pa ang magtitimpla. Six shots of espresso para kabahan ka."

sinabayan ko ang matatalim niyang titig. "We have a saying that goes, 'When life is owing, life is also paid' which means that there is no fault in the mafias' and gangsters' world when it comes to death." "So masaya pa kayong pumatay ng mga taong walang kalaban-laban? Gan'on? Wow naman, ang gagaling niyo, ano?" pinakita ko sa kanya ang pagiging sarkastiko ko. Napasinghap siya at salubong ang kilay niyang bumaling sa akin.

Hinaplos niya ang maamong ng dalaga. "I wish you always be mine" sambit nito kahit hindi siya marinig ng babae. "Just m- mine..." Napaiyak na lamang ang binata dahil sa pag- inaalala niya. 'I promise not to say goodbye even it hurts me so much' huli niyang sabi sa kanyang sarili at umalis sa tabi ng babae. ************************************ Yayyy ganda ng motto ah! 'I PROMISE NOT TO SAY GOODBYE EVEN IT HURTS ME SO MUCH'

“Ang dami mong utos. Akala mo sinasahuran mo ako. Hindi ka naman kasi bumabangon d'yan. Gutom na ako kaya ako'y sasama na sa Nana Ebeng." Food is life ang motto ko sa buhay. Isa sa kinaiingitan ng kapatid kong si Dawn, dahil ang takaw ko raw pero hindi naman ako tumataba. Siya kasi hindi gaanong kakain ng rice. Pero ako hangga't may pagkain kakain talaga ako. “Yeah mabuti pinaalala mo iyan,” sabi nito nagtaka ako hinugot ang wallet niya. Kumunot ang noo ko pinanonood ang ginagawa niya.

"Alam na niya ang tungkol sa sitwasyon mo, siya kaya ang gumawa ng drafts noon. Wala ng maraming introduction, meet and greet agad kayo." Hindi n'ya mapigilan ngumiti, sadyang pinagpala siya ng kaibigan na may motto na 'you only live once, kaya dapat in-enjoy-in ang life'. Masayahing tao si Sandra, at ito ang tagabigay ng enerhiya sa kanya tuwing nalulungkot. Gaya ng sinabi nito ay nagpalitan sila ng simpleng pagbati ng abogado at dumiretso na sa punto.