Graduation Motto Novels & Stories

Natapos ang lahat at nagbigay ng speech ang mga nakakuha ng latin honors sa bawat kurso kabilang ako. My speech was very simple though. I told everyone about my life, about my struggles, about my mother. I told everyone how I carried on with my problems just to reach my goals. I told everyone about my perception of living and my belief that money isn't the most important thing in this world, but love. Hindi ko napigilan ang sariling mapaluha matapos palakpakan ng lahat. Nang natapos ang graduation ceremony ay agad kong tinungo si nanay upang yakapin.

Saka lang kaming umupo ng paunlakan kami ng president ng academic board. Kakaiba ang atmosphere at sobrang lamig talaga. Kamusta kaya si Lei. Ano kayang pakiramdam ng tatanggap ng mataas na honor sa buong batch nila. Proud ako sa kanya. Hindi biro ang maging cum laude. Nag iwan naman ng maikling inspirational speech ang summa cum laude bago isa isang tinawag ang mga graduand para umakyat ng stage at tanggapin ang katibayan na graduate na kami. Syempre kasama ako roon.

EPILOGUE FOUR MONTHS LATER “Sotsugyosei no minasan, omedetogozaimasu!” [Congratulations to all graduates!] “Congratulations, guys! Road to college na us!” Isang mahigpit na yakap ang natanggap ko mula sa dalawang malalapit ko na kaibigan, sina Patrice at Truce. We’re now both wearing togas and holding our diplomas. Kakatapos lamang ng graduation and awarding ceremonies at inimbitahan pa kami na umakyat ng stage for picture taking.

My chest clutches upon realizing that no one will walk with me today. Pumila na ang mga estudyante habang ang mga magulang naman ay nakaupo na sa puwestong nakalaan para sakanila. The program began with the national anthem that was followed by the school hymn as we marched towards our seats. Graduation. It is the closing of a book to open another season of it. It is another stage of growth in becoming a better version. The days of sacrifices and struggles are finally paying off. The greatness is being commenced.

“Graduate na kami sa gulo, ikaw naman sa school.” Tumawa si Gray. “Hindi pa rin ako sanay marinig ang salitang ‘graduation’ sa loob ng bahay na ‘to.” “Bakit?” tanong ni Theo. “Dati,” sagot ni Gray, “ang milestone natin ay kung gaano katagal pa tayong mabubuhay.” Tahimik sandali. Pagkatapos ay ngumiti si Gray at idinugtong, “Ngayon, kung anong susunod na yugto.”

“Jayden… salamat. Salamat sa lahat.” Humawak siya sa kamay ko at dinala ako sa gilid ng campus, kung saan makikita ang buong skyline ng siyudad. Ang araw ay sumisiklab sa mga ulap. Parang lahat ng bagyo, lahat ng luha, lahat ng takot ay napalitan ng liwanag at init. “Ngayon, graduate ka na,” sabi niya. “At hindi lang iyon… graduate ka sa takot, sa pangungulila, sa pagkukunwari. At graduate ka rin sa puso ko.”

Pasensiya at hindi ako makakadalo sa graduation mo, but don’t worry may pinadala naman ako na regalo para sa’yo. Ito ang nabasa niya na message mula rito. Napangiti siya matapos basahin iyon at mas lalo pa sya’ng ginanahan. Matapos ang graduation ceremony at graduation pictures ay umuwi na rin sila sa Mansion at doon sinalubong sila ng mga katiwala sa hacienda upang batiin siya. Lahat ay masaya sa naging achievements niya. “Congratulations hija, you really never failed us.” Galak na bati ng senyor sa kanya.

ang magiging simula para mahanap natin kung ano ‘yung totoong magpapasaya sa atin. Totoo nga ‘yung sabi ng iba—malalasap mo lang ‘yung totoong kahulugan ng saya kapag nag-step out ka na sa comfort zone mo. At first, mahirap. But you’ll figure it out soon. At kapag nagawa mo na, trust me, you won’t regret anything. So to my fellow graduates, don’t be afraid to take risks. After this ceremony, after this phase, we will be walking into different paths. Some of us might continue to college journey, and some may start earning for a living. Lagi lang tayong sumubok at huwag tayong matakot. Because if we will be afraid of doing something, how can we know what result lies behind it? Huwag tayong ma

Lalo na ng tawagin ang pangalan ni Meling bilang aming class valedictorian, talagang nagsitayuan kaming apat para sa kanya. Crisostomo, Maria Sittienor Dacobisong, Dorina Crisanta Mangingiyot, Jinkeelyn ElLa Mae Tagalolo, Melanieta Virginia Tubol, Annalita Perpetua Nang makabalik kami sa kanya-kanya naming mga upuan ay hinanap talaga namin ang bawat isa upang i congratulates. Muli ay nag-iyakan na naman kami habang kinakanta ang graduation batch song na pinamagatang That’s what friends are for by Dionne Warwick.

Mesaiyah's Point of View Nakalipas na ang Graduation. Akala ko, tuluyan na akong hindi makakapagtapos ng pag-aaral. Totoo ngang walang lihim ang hindi nabubunyag. Nalaman na nila pero wala na rin silang nagawa kundi tanggapin lalo na si Dianne pero nagtatanong pa rin ako sa sinong nag-utos sa kanya? Hindi ko nalang muna iisipin ang bagay na 'yun basta nakagraduate ako. 'Yun ang mahalaga. Wala na akong pakialam kung hindi ako naging Valedictorian o Salutatorian o with honors. Basta nga nakagraduate na ako.