Haligi Ng Tahanan Novels & Stories

Ang ref ay may dekorasyon na cartoon stickers at pang-araw-araw na paalala. Swabeng hinaplos ni Harold ang kanyang balbas at sinabi, "Ito ang dapat na pakiramdam ng isang tahanan. Mas may pagmamahal itong lugar ngayon kaysa nung panahon na palaging nasa ibang bansa ang salbaheng lalaking iyon."

Chantria Nakapunta na ako sa bahay nina Gab noon pero hindi ko pa rin mapigilan talaga ang mamangha. Pwedeng makasama ang bahay nila sa pinakamagandang residential sa buong Pilipinas, kung hindi man sa buong mundo.

Khaliyah POV Buong hapon akong naglalakad paikot-ikot sa kuwarto ko. Sa bawat sulok ng bahay, may mga tauhan ni Papa. Kahit saan ako sumilip—mula sa mga bintana, sa may likod-bahay, sa maliit na balkonahe—may nakabantay. Nakasando lang sila pero kitang-kita ang baril na naka-holster sa baywang nila. Para akong nakakulong. At talagang may pa-baril pa, mukhang handa rin talaga si papa na ipabaril ako, huwag lang akong makatakas.

Katatapos lang manganak ni Hailey, at hindi pa ganap na gumagaling ang kanyang katawan. Gayunpaman, sa sandaling ito, siya ay nagmamadali tulad ng isang baliw at isang sprinter patungo sa lugar ng konstruksiyon. "Huwag mong gibain ang pinto ko!" Ang Hailey Residences ay dating ang ibig sabihin ng lahat kay Hailey!

Unang Araw Tuluyan na nga kaming nakarating sa tahanan ni Senyora Valleri. Walang niyebeng bumabagsak ngunit ramdam pa rin ang lamig. Ito na ang pangalawang beses na makita nang malapitan ang tahanan ng Senyora, sa ibabang bahagi ay gawa sa bato at semento.

Tahimik na Bahay, Maingay na Isip Dahil sa matinding pagkainip, napagdesisyunan ni Siena na maglinis ng buong bahay. Wala naman siyang magawa, at pakiramdam niya ay mabuburyong siya kung maghapon lang siyang nakatunganga. Isa pa, gusto niyang malibang para hindi niya maisip ang lalaking kung saan-saan na naman nagpunta nang hindi man lang nagsabi.

Lahat maganda at nakaka lula. Mukhang ginastusan ng bongga ang bahay niya. Malinis naman ang buong paligid kaya impossible naman na wala siyang tagalinis dito. Puro authomatic ang mga kagamitan dito kita ko sa buong paligid. Napansin ko rin ang mga nakakabit na mga cctv ng bahay.

pati ang mga pinto ay ang gagara ng kulay. nang makita ko ang hagdanan ay halos malaglag ang panga ko. kulay ginto ang hawakan n'on. kumikinang pa na halatang laging nalilinisan. wala kang mababakas na alikabok. malaki ang hagdan at pati ang tiles n'on ay pwede nang gawing salamin. ganito ba talaga sya kayaman?. nag tungo ako nang kusina dahil may naririnig akong ingay ng mga gamit roon.

Miss na miss na kita mahal. "Miss na miss". Isang malalim na buntong hininga ang aking binitawan bago ko napagdesisyunang bumalik at pumanhik na sa loob ng malamig na mansyon. Tinanaw ko mula sa pintuan ang hardin na ngayo'y payapa ng natutulog sa lilim ng ilaw ng buwan. Hindi na muna siguro ako pupunta riyan muli.

Tulad ng naisip ko na maaari kong simulan ang aking buhay muli, isang bagyo ang dumating. … "Walanghiya! Dapat mamatay ang mga taong nagbebenta ng kanilang mga anak na babae!" "Nararapat ito sa kanila! Bakit hindi ikaw mismo ang magpakasal sa kanya kung bagay talaga siya?" Ang mga nagco-comment ay sumabog sa galit, na itinuro ang kanilang galit sa aking mga magulang. Sinubukan ng aking ama na ipagtanggol ang kanyang sarili. "Ang kasal ay isang pangunahing kaganapan sa buhay. Tradisyonal itong napagpasyahan ng mga magulang..."