Harry Potter Professor Lupin Novels & Stories

Tumalikod na ang teacher. Kumuyom ang mga kamao ni Leonardo. Nanlilisik ang kaniyang mga mata ng tinitigan ang likod ng kaniyang professor. "I'm Leonardo Jungslagger. And I'm not only holding a name but I'm also holding a share in this institution. You forgot to ask, I am the heir of the family Jungslagger. Legitimate or not. Your rudeness will never be forgiven." Alam ni Leonardo na wala naman talaga siyang ambag o share sa university na pagmamay-ari mismo ng pamilya Jungslagger at hindi rin siya tagapagmana pero pinakitaan kasi siya ng pagkaarogante ng kaniyang professor kaya kailangan niyang sagutin kahit p@balagbag. Tumayo ang professor sa harapan ng kaniyang mesa. Bigla siyang humarap s

" biro niya habang sinasabayan ako sa paglalakad. Nagpatuloy kami sa paglalakad patungo sa classroom. Hindi ko mapigilang mapangiti at mahina ring tumawa dahil sa mga hirit ni William tungkol sa kung gaano kapangit ang pangit na persona nak kin. Sa paningin ng iba, isa lang kaming nerd at isang gwapong transfer student na nagkakasunduan. Ngunit pagdating namin sa pintuan ng classroom, biglang tumigil ang paglalakad. Nakatayo sa bukana ng pinto si Professor Drake. Ang kaniyang mga braso ay naka cross sa kaniyang dibdib, at ang kaniyang mukha ay parang madilim na ulap bago ang bagyo. Ang kaniyang matatalas na titig ay nakapako sa mga kamay ni William na malapit sa balikat ko habang tumatawa ka

" Prof Martin, at ang gwapo gwapo nya Tori!" " Attention Students of Aubrium Academy" sabi ng principal sa stage. Nasa Field kami ngayon kasi magfaflag raising pa. " I introduce you to our new prof, Mr MArtin and Mr. Lopez" sabi ng Principal " Hi I'm Gail Martin, Please be good to me, I'm kind of a bad tempered sometimes but I love students with good morals so I hope you will like me too." sabi ng bagong prof " First of all my name is Dexter Lopez of Science Department, hindi ako pihikan sa students, basta matatalino lang." sabi ng next prof

Tapos mabilisan niya pang inasikaso lahat sa university dahil nag-resign na siya at nagpasiyahang sa bansa na lamang magturo. Si Sherwin kasi ang isa sa pinakabatang biology professor sa isang kilalang University sa London. Ilang beses na rin siyang na-feature sa local news pero sa tuwing kinukuwento niya iyon kay Katherine ay tatawanan lang siya.

Her fingers were fidgeting on the door side and I feel guilty I shouted at her. “The headmaster wants to see you.” At bigla na lang siyang tumakbo paalis. Ganoon ba ako katakot-takot? Kinuha ko ang aking crocheted bag at padabog na umalis sa room. I heard them breathed in unison when I left. This is what I get associating with rich people who only cause chaos in my life. Speaking of chaos, I already had one. I saw him comfortably in a long settee with his usual clean aura and posture—Zacchaeous Mortem, our course professor and the first man who made my heart skip a beat. But, that was before. He’s a total jerk and liar.

“Does it hurt?” Mahina ang kanyang boses. Ang kanilang professor ay kilala bilang propesyonal, magalang, at mabait. Ngunit hindi niya kailanman ipinakita ang ganitong klase ng lambing sa kanila. Ang tingin na iyon, hindi tingin sa isang kamag-anak. Mas kahawig iyon ng tingin ng isang lalaki sa babaeng mahal niya.

bulong ko matapos makahinga ng malalim. ”Okay na ang lahat, naipaliwanag ko na rin sa kan’ya ang sitwasyon natin ngayon.” sabi ni Louie na muling kumapit sa balikat ko. ”By the way, eto ang professor ni Nathan, si Mr. Reubert Go.” Noon lang ako napatingin sa matangkad na lalaki na nakaakbay kay Nathan. Nakasalamin s’ya, at sa ilalim nito ay ang napakagandang mga mata na kulay violet!

"Mabuti sana kung sa anim na 'yon iisa lang ang mahirap. Eh, lahat 'yon parang duduguin na ang ilong namin!" Lihim na lamang na napailing si Yugi sa narinig niyang iyon mula sa kanila. Hindi na rin siya magtataka dahil talagang kilala si Professor William sa pagiging strikto at consistent sa pagbibigay ng pahirap sa kanyang mga estudyante. Aki told him so about it. Dito rin kasi nag-aral ang kaibigan niyang iyon at kung ano ang sinabi nito tungkol sa bawat professor na nandito pa rin sa university hanggang ngayon, walang palya ang mga iyon.

Kahit hindi alam ni Iñigo kung ano ang dahilan kung bakit bigla itong lumapit sa kanila, hindi niya mapigilang makaramdam ng kakaibang pananabik at tuwa. Si Professor Leviste ang itinuturing na pinakabatang propesor sa buong unibersidad, at kilala na ng lahat ang kanyang talino at paging magaling niyang pinagmulan. Malaking bagay para sa isang mag-aaral na makilala at mapalapit sa isang taong kasing-kahusay nito.

Sa sobrang busy ko na sa pag-aaral at trabaho ay hindi ko na nabalitaan na nag-resign na ang isang professor namin. Ibinaba niya ang libro sa unahang table namin at iba pang mga folders. Tiningnan niya kami isa-isa. Nakatitig ako sa kanya kaya nang mapatingin siya sa akin ay agad na nagtama ang mga mata namin ngunit agad naman akong umiwas ng tingin. "By the way, I am new professor in English. I am Professor Arthur Marquez, but you can call me Prof. Arthur. You can approach me every time as long as it's about the subject I'm teaching, okay?"