Hayop Sa Laman の小説・ストーリー

Tiningala siya ni Hiraya, seryosong tumitig sa mga mata ni Nexus, at tumango. Ilang minuto ang lumipas, magkatabi silang umupo sa upuan malapit sa gusali. Dumaan at agad nawala ang malakas na ulan, at ang lupa ay may banayad na halimuyak matapos mabasa ng ulan. Binuksan ni Hiraya ang lunch box, at isang mabangong amoy ang sumalubong sa kanya. Sa unang subo pa lang, ramdam na niyang ito’y matagal na pinakuluan. May kaunting tamis, at ito ang unang beses na nakatikim si Hiraya ng ganito kasarap na lugaw.

KABANATA 4 Si Luna ay nakatayo sa isang maliit na silid, at naramdaman niya ang malamig na pader sa likod niya, habang pa atras ng pa atras kanina. Sa harapan niya ay nakatayo ang lalaki, na may titig na malagkit sa kanya. Ang kanyang mga mata ay tila ba'y may isang pagiging mapang-akit. Si Luna naman ay tila ba'y may isang pagiging sensitibo sa presensya ng lalaki, na para bang mayroong isang koneksyon na nabubuo sa pagitan nila. Ang hangin sa silid ay tila ba'y may isang pagiging siksik at puno ng tensyon, na para bang mayroong isang bagay na malapit nang mangyari.

Chapter 120 SA TAHIMIK na gabi, ang paminsan-minsang huni ng hayop ay nagbibigay ng kaba, parang anumang sandali ay may mabangis na hayop na babasag sa marupok na bahay at kakain ng tao. Nakahiga si Camila sa sahig ng ikalawang palapag, hindi makatulog. Ang lumang kutson na may amoy amag ang tanging gamit niya pero kahit ito ay isang privilege na sa sitwasyon nila.

NGAYON LANG YATA nakaramdam ng matinding kahihiyan si Hyacinth sa tanang buhay niya. Hindi na tuloy siya makalabas ng banyo. Ilang oras na yata siya doon bago niya buksan ang pintuan. Si Leo naman ay nasa kama na at nakasandal sa headboard. Tamad na tamad siyang nagsscroll sa kaniyang phone at nagbabasa ng ilang dokumento doon.

Puta, pati multo katatakutan ko na? Dahan-dahan akong sumilip sa dilim. Pero imbis na multo, isang maliit na bulto ang nakita kong nakaupo sa sahig, nakasandal sa pader habang nakasubsob ang mukha sa mga tuhod niya. Yakap-yakap niya ang isang lumang stuffed bunny na kulang na ng isang tenga. Si Lindsay…

Tahimik ang buong mansyon pero ang sikmura ko ay nagwawala sa ingay. Kumakalam ang tiyan ko. Kahit nakakain ako ng maraming hotdog kaninang tanghalian at sumabay sa hapunan, iba pa rin ang gutom ng isang sanay sa kalsada kapag dis-oras na ng gabi. Nami-miss ko yung mga naglalakong fishball o yung nagtitinda ng balut sa kanto. Alangan namang mamatay ako sa gutom sa loob ng bilyonaryong mansyong ito?

Ang silid na ito ang nagsisilbing pahingahan ni Madam sa tuwing nai-stress na sa mansion. The smell of the Hoya plant near me changes my mood from bad to good. Vanilla ang scent na isa sa mga paborito ko. Nakatanaw ako sa hardin at sa mga nasa labas na pawang mga nag-uusap at nag-e-enjoy sa mga pagkain.

saad naman ng kakambal. Napa-ubo naman si Lorean na tila ba nasamid sa kinakain. "Their cages were broken." "Akala ko ay may nakapasok na naman para manggulo. Mabuti namanat wala," ani ni Amayah. Mas napa-ubo naman ang asawa kaya naman, inabutan na niya ito ng tubig. Nagtataka man ay hindi na siya nagtanong pa. Hinayaan na niya ang asawa at pinanood na lang ito na tumayo at umalis. Maya-maya naman ay natapos na rin namang kumain ang mga bata kaya naman, nakabalik na rin silang tatlo sa may salas.

Isabela’s POV Nakahiga pa rin ako sa kama, pilit na ibinabalik ang aking hininga, ngunit napansin kong masyado nang matagal si Liam sa loob ng banyo. Kasabay nito, naramdaman ko ang tila paglakas ng daloy ng dugo ko, isang pamilyar na pakiramdam na nagsasabing kailangan ko nang magpalit at maglinis ng katawan.

“Opo manang, napansin n’yo po ba si Haya hindi ho kasi namin makontak?” “Parang wala s’ya dyan hindi ko pa nakikita eh,” saad ni Manang Lumen. “Siguado po ba kayo Manang hindi po kasi sumasagot sa mga tawag ko?” paninigurong tanong ni Lyza.