Hugot Sa Buhay Mga Nobela at Kwento

Huhu ngayon niyo sabihin hindi kayo matatakam Dahil sa gutom na gutom na din ako at natatakam ay agad na akong kumuha ng pagkain at nilantakan iyon....Whoahh!Now lang ulit ako nakakain ng ganito kaya susulitin kuna..Happy now problems later Mas mabuti na yong busog na mamomoblema kesa namn sa gutom ba'ka mas maaga ka talagang ma de-deads non..

CHAPTER 31 Ang Binatang Mapagmahal at Ang Nawalang Dalaga Hershey Nagising ako sa sakit ng ulo at katawan ko. Buhay pa ba ako? Bakit binuhay pa nila ako? Ayoko nang mabuhay!

Hays, kay hirap ng buhay. Napa buntong hininga na kang ako habang nag lalakad ako papunta dun sa mansion na pagtatrabahuhan ko. Lakad lang muna ako ngayon dahil wala na akong pera. Wala na akong mga magulang at walang pakielam sa akin yung iba kong mga kamag anak. Kaya heto ako namumuhay at nag hihirap mag isa. Kinailangan kong tumigil sa pag aaral sa kadahilanang wala na akong pera pang kain at pang baon sa school.

"How can I be happy kung nakikita ko naman na miserable ang buhay mo sa babaeng 'yon?" Napabuntong hininga nang malalim si Blaine. "Ma, ilang beses ko bang sasabihin na masaya ako—masaya ako sa buhay may asawa ko. Sana naman ay tigilan niyo na ang pag-iisip ng mga negative about us... about my wife. Huwag mong isara ang puso mo sa kaniya, sana subukan mo ring kilalanin siya para malaman mo kung gaano kabuti ang kalooban niya."

Bakit naman ganito ang ibinigay mong bagong buhay ko na kasama ang asawa ko? Why? Dahil ba na masama akong tao? Hindi ganito ang gusto kong buhay. Gusto ko ang buhay na masaya. Iyong normal at simpleng buhay lang naman ang hinihiling ko. Iyong buhay na may magmamahal sa akin at mag-aalaga. Hindi ganito na puro pasakit lamang ang mararamdaman ko. Napatawa na lang ako nang mapakla. Asa pa naman ako.

Nag aaral pa nga daw. Napaka swerte ng lang mga katulad ng mga tao na ito na ang bilis nilang uma senso sa buhay. Samantalang ang iba na sobrang hirap na ang pinag daraanan pero hanggang ngayon ay still nasa baba pa rin sila.

saad niya, may diin sa bandang huli. Tumaas ang kilay ko. “Isn’t it obvious?” sagot ko. “Eh ikaw? Masaya ka ba sa buhay mo?” Ngumiti siya. Hindi iyon simpleng ngiti. May laman. “Masaya ako,” saad niya. “Lalo na ngayon… may bago akong pinagkakaabalahan.” Bahagya siyang lumapit sa akin. “Watching other people’s lives fall apart.”

Pero hindi. Salat silang masyado sa kaginhawahan ng buhay...

Mahabang pagpapaliwanag nito sa akin habang nakatingin pa rin sa kisame. "Lalim Naman ng pinanghuhugutan mo Kuya, may problema ka ba?" Pagtatanong ko Dito sabay humarap sa kanya. "Wala Naman, and that's reality. Mayaman man tayo o mahirap enjoy ang buhay hangga't Buhay dahil ang buhay Hindi natin alam kung kilan tayo kukunin." dagdag ulit nito. May point si Kuya na kahit gaano karami ang pera o kayamanan mo iisa lang pinagbabagsakan ng tao ang KAMATAYAN.

Wala akong salita na masabi sa mga oras na ito dahil hindi ko alam kung paano siya matutulungan para maibsan ang sakit na nararamdaman niya. “How fucked up life can be? Biruin mo sa laki ng mundo, buhay pa natin tatlo nila Colton ang naisip na paglaruan. Sa dami ng puwede na mahalin, bakit sa iisang babae pa kami nagkagusto ng kapatid ko? How insane can that be?”