Hugot Sa Buhay Novels & Stories

Tanging nasabi ko. “Wala kang dapat ihingi ng Sorry wala kang kasalanan dahil ako ang may kasalanan,pero ang tanging kasalanan ko lang ang mahalin ka kahit alam kong hindi ako ang laman niyan!” .sabi nito . “Salamat!” Sabi ko. “Halika nga pa hug!” Sabi nito at kinabig ako palapit sa kanya. “Haist ang hirap mo pakawalan! Pero mahal ko pa buhay ko sayang ang lahi ko!” Sabi nito na kinakunot ng Noo ko,kaya napaangat ako ng mukha sa kanya .

Lahat naman talaga may pagpipilan, siguro malas lang natin dahil kadalasan, yung choices na pinili natin ay hindi maganda ang dulot sa buhay natin. Yes, it made us happy and satisfied at first. Pero, sabi nga, ang buhay kagaya lang din ng pagkain, kapag hindi kinain ng ilang araw, pa-panis rin. "But there's uncertainties in life that will leave us no other option to choose but to grab the only choice available." Aniya, which is correct. For sure, may malaki siyang buhat na problema. But because of his fierceness, ay hindi napapansin.

-Madamdaming kong sabi. Sobrang sakit sa pakiramdam hindi ko alam kung nararapat pa ba akong mahalin? Kung nararapat pa ba akong maging masaya sa buhay! Ano na mangyayari sa buhay ko? Magandang wakas ba ang maghihintay sa akin sa dulo o masaklap na katotohanan na ayaw ko mangyari. Humiga na ako sa kama at pumikit ulit. Sana dumating ang araw na maramdaman ko na may halaga pa ako sa mundo.

Hays, kay hirap ng buhay. Napa buntong hininga na kang ako habang nag lalakad ako papunta dun sa mansion na pagtatrabahuhan ko. Lakad lang muna ako ngayon dahil wala na akong pera. Wala na akong mga magulang at walang pakielam sa akin yung iba kong mga kamag anak. Kaya heto ako namumuhay at nag hihirap mag isa. Kinailangan kong tumigil sa pag aaral sa kadahilanang wala na akong pera pang kain at pang baon sa school.

"How can I be happy kung nakikita ko naman na miserable ang buhay mo sa babaeng 'yon?" Napabuntong hininga nang malalim si Blaine. "Ma, ilang beses ko bang sasabihin na masaya ako—masaya ako sa buhay may asawa ko. Sana naman ay tigilan niyo na ang pag-iisip ng mga negative about us... about my wife. Huwag mong isara ang puso mo sa kaniya, sana subukan mo ring kilalanin siya para malaman mo kung gaano kabuti ang kalooban niya."

Bakit naman ganito ang ibinigay mong bagong buhay ko na kasama ang asawa ko? Why? Dahil ba na masama akong tao? Hindi ganito ang gusto kong buhay. Gusto ko ang buhay na masaya. Iyong normal at simpleng buhay lang naman ang hinihiling ko. Iyong buhay na may magmamahal sa akin at mag-aalaga. Hindi ganito na puro pasakit lamang ang mararamdaman ko. Napatawa na lang ako nang mapakla. Asa pa naman ako.

Nag aaral pa nga daw. Napaka swerte ng lang mga katulad ng mga tao na ito na ang bilis nilang uma senso sa buhay. Samantalang ang iba na sobrang hirap na ang pinag daraanan pero hanggang ngayon ay still nasa baba pa rin sila.

saad niya, may diin sa bandang huli. Tumaas ang kilay ko. “Isn’t it obvious?” sagot ko. “Eh ikaw? Masaya ka ba sa buhay mo?” Ngumiti siya. Hindi iyon simpleng ngiti. May laman. “Masaya ako,” saad niya. “Lalo na ngayon… may bago akong pinagkakaabalahan.” Bahagya siyang lumapit sa akin. “Watching other people’s lives fall apart.”

Mahabang pagpapaliwanag nito sa akin habang nakatingin pa rin sa kisame. "Lalim Naman ng pinanghuhugutan mo Kuya, may problema ka ba?" Pagtatanong ko Dito sabay humarap sa kanya. "Wala Naman, and that's reality. Mayaman man tayo o mahirap enjoy ang buhay hangga't Buhay dahil ang buhay Hindi natin alam kung kilan tayo kukunin." dagdag ulit nito. May point si Kuya na kahit gaano karami ang pera o kayamanan mo iisa lang pinagbabagsakan ng tao ang KAMATAYAN.

Wala akong salita na masabi sa mga oras na ito dahil hindi ko alam kung paano siya matutulungan para maibsan ang sakit na nararamdaman niya. “How fucked up life can be? Biruin mo sa laki ng mundo, buhay pa natin tatlo nila Colton ang naisip na paglaruan. Sa dami ng puwede na mahalin, bakit sa iisang babae pa kami nagkagusto ng kapatid ko? How insane can that be?”