Hugot Sa Buhay Novels & Stories

My life is too suffocating! Pagod na isinara ko ang laptop saka hinilot ang sentido. Sa wakas ay natapos na rin ang trabaho ko para sa maghapon. Ganito na lang palagi ang nangyayari sa akin araw-araw. I feel like I am being suffocated with this kind of life. Kung ang iba ay gusto ang maging mayaman, taga-pagmana at nakukuha ang lahat ng gusto nila, ako, pagod na. This life is so exhausting and I want to runaway from this.

Hindi ba ito ang Kumperensya sa Pangangaso ng Hayop, hindi ka ba maaaring pumunta upang makahanap ng mga kakaibang hayop? “Siyempre kaya mo, pero makikita mo rin na karamihan sa mga tao dito ay hindi malakas, hindi sila nangangahas na kumilos nang mag-isa, at mas mahalaga ang kaligtasan sa buhay kaysa sa tukso ng katayuan. Sabi ni Migz.

I'm happy because I have someone to be with every day. Naging masagana ang buhay namin, maganda ang naging pasok ng bagong taon na ito, bagong oportunidad at bagong taon para maging matiwasay ang buhay. Napangiti ako nang maalala ang mga bagay na nagpahirap sa akin, pero heto ako ngayon ay lumalaban pa rin, mas naging matatag.

sagot naman nito sa akin "Well, salamat naman kung ganoon. At least, magiging kumpleto na ang buhay ng kambal. May matatawag na silang Mommy sa pang-araw-araw na buhay at kahit hindi ako ang magiging kasama nila hangang sa maging adult sila, masaya pa rin ako para sa kanila." bigkas ko habang feeling ko may bikig na nakabara sa lalamunan ko

Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR! Sandali ko lang syang nakasama pero kinuha na lang sya bigla. Marami pa kaming gustong gawin at puntahan. Marami pa syang pangarap na gustong tuparin. Kung maibabalik ko lang ang oras. Pero kahit anong gawin ko di na ko makakabalik sa oras na yon. Yong masaya at kasama ang mahal ko.

, ngiti kong saad. "Hays! Ang yaman mong tao, pero ang tigas ng ulo mo! Bakit ba ang hirap para sayo na intindihin ang sitwasyon ko?! Ginugulo mo lang ang buhay ko!", wika niya na may kaasaran sa boses. "Hindi ko ginugulo ang buhay mo, honey. Sadyang hindi mo lang ako maintindihan dahil puro negatibo ang pumapasok sa isip mo.", mahina kong litanya.

Ayoko na talaga ang klase ng pamumuhay na ‘to! Napasabunot ako sa buhok at pinigilang sumigaw. I hate crying! I need to be strong but how? How can I be strong when problems like this come my way? How can I be strong when the type of problems I face is too hard for me to handle? Paano ko masu-sulusyonan ang problema sa pera sa ganitong edad?! Masaya ang pamilya namin. Punong-puno ng pagmamahal pero ang pera talaga ang panira sa lahat! Hindi ako masaya sa buhay ko dahil sa pera!

Mukha rin namang masaya silang dalawa na nawala ako sa buhay nila. Mga h*y*p! Mga taksil! Paano niyo nagawa sa akin ito? Lalo ka na, Frank. Akala ko ba mahal mo ko? Tinakpan ko ang bibig ko dahil hindi ko maiwasang humagulgol ng iyak sa sobrang sakit na nararamdaman ko. Kanina pa parang may mga kutsilyong bumabaon sa puso ko. Pinilit kong hindi gumawa ng ingay at huwag magpahalata kay Isaac na umiiyak ako.

Bakit gusto kong magkalayo kami pero ang hirap tanggapin na talaga ngang magiging malayo siya sa akin. I always believe that life is beautiful. But then... everyone has their own opinion about what makes life beautiful. Is it money? Is it the people that you love? Is it the opportunities? Ngunit para sa akin, wala sa mga ito ang tunay na nagpapaganda ng buhay. It is the pain...

Chapter 9 “PARA SAAN ang buhay?” Sa araw-araw na pag mulat ng mga mata ko, hindi puwedeng hindi sumagi sa isipan ko ang mga katagang iyan. Para saan nga ba? Para iparanas sa’yo ang hirap at pait nito? Ngunit bakit ang ibang nakikita ko ay magaan ang buhay? May mararangyang damit, kotse, kumportableng tirahan, at higit sa lahat- may kumpletong pamilya.