Hugot Sa Buhay Mga Nobela at Kwento

Hindi ito payapa. Pero ito ay simula. 🔥 “Sa bawat digmaan, may natitira. Hindi lahat ng sugat ay nagmamarka sa balat — may iba, sa kaluluwa. Pero hangga’t may pag-ibig, may dahilan para muling mabuhay.”

Go with the flow hindi love life ang pinaka bumubuhay sa sarili ko. Ano pa ba pinagbago ko? I am not this serious. My life is kinda fun before I met him or bago pa 'ko magpakasal sa kanya but somehow it was boring. Fun at the same time boring. Iba ang fun sa happy isn't it? Oh, Zach. Ano bang ginawa mo sakin. Nahahawa na talaga ako sa ugali mo.

Pinatong ko ang baba ko sa nakasaklob kong kamay. Parang kailan lang ay sobrang tahimik ng buhay ko. Parang kailan lang ang tanging prinoproblema ko lang ay kung saan ako kukuha ng pera para may pangkain kami at pangbayad ko sa mga gastusin at utang namin. Pero nang makilala ko si Hugo, sobrang nag-iba na ang ikot ng mundo ko. Sa isang iglap lang ay biglang gumulo at naging komplikado ang takbo buhay ko.

Sean, ikaw na ang nakatira sa mala-heaven na buhay, habang ang iba diyan isang kahig- isang tuka. Kung ibigay mo na lang sa akin ang budget dito sa bahay na ito eh, araw-araw may pa-feeding program ako. Saka sa mundong to nagkukubli talaga ang katotohanan na maraming naghihirap dahil lang naman sa gahaman ng ibang tao.

Halos masapo niya ang dibdib dahil sa paninikip nito. “Anong gagawin ko? Successful na nga ako sa buhay, pero… bakit parang may kulang? Bakit ang hirap maging masaya — ’yung saya na hindi nawawala…” humahagulgol niyang sambit. Ilang sandali pa, naramdaman niya ang bahagyang paghipo sa balikat.

Masasabi mo talagang may ibubuga siya sa buhay. I heaved a deep breath. Mukhang dehado ata ako nito pagdating sa itsura lalo na sa estado ng buhay. I mean hindi naman kami iyong mahirap na isang kahig isang tuka pero hindi kami kasing yaman tulad ng babaeng kasama ko ngayon. Aatras na ba 'ko? Char. Akala mo naman jojowain ko 'yon.

Huhu ngayon niyo sabihin hindi kayo matatakam Dahil sa gutom na gutom na din ako at natatakam ay agad na akong kumuha ng pagkain at nilantakan iyon....Whoahh!Now lang ulit ako nakakain ng ganito kaya susulitin kuna..Happy now problems later Mas mabuti na yong busog na mamomoblema kesa namn sa gutom ba'ka mas maaga ka talagang ma de-deads non..

CHAPTER 31 Ang Binatang Mapagmahal at Ang Nawalang Dalaga Hershey Nagising ako sa sakit ng ulo at katawan ko. Buhay pa ba ako? Bakit binuhay pa nila ako? Ayoko nang mabuhay!

Tumango ako sa sinabi ni Hugo. "How I wish. Gusto ko lang naman maging masaya tayo e... maging komportable palagi na walang iniisip. Nakakapagod na ang ganito," sabi ko sabay buntong-hininga. Nakakasakal kasi talaga ang ganito. Gusto ng tahimik na buhay pero may mga tao pa rin talagang sisira at mananakot. Ayaw ba nilang maging masaya? Hindi ba sila magiging masaya kapag ang taong gusto nila ay masaya na sa piling ng iba? At iniisip ba nila na kapag naging successful sila, magiging masaya rin sila.

tanong pa niya sakin habang nginunguya 'yong kaning nasa bibig niya. "Hindi naman." sagot ko naman. "Ibang iba ang buhay namin dito kaysa sa buhay na meron kayo." aniko. "Dito, kapag nagluluto ka, maglalaan ka pa ng ilang oras para gumawa ng apoy. Do'n naman sa inyo, hindi na kailangan. Kapag gusto mong kumain, maghuhugas ka na lang ng kamay tapos pwede ka nang kumain. Hindi mo na rin kailangan mag igib ng tubig para makapag ligo ka. Tapos hindi mo na kailangan problemahin ang pera sa pang araw-araw na gastusin."