Hugot Sa Buhay นิยาย & เรื่องราว

Ayoko na talaga ang klase ng pamumuhay na ‘to! Napasabunot ako sa buhok at pinigilang sumigaw. I hate crying! I need to be strong but how? How can I be strong when problems like this come my way? How can I be strong when the type of problems I face is too hard for me to handle? Paano ko masu-sulusyonan ang problema sa pera sa ganitong edad?! Masaya ang pamilya namin. Punong-puno ng pagmamahal pero ang pera talaga ang panira sa lahat! Hindi ako masaya sa buhay ko dahil sa pera!

Mukha rin namang masaya silang dalawa na nawala ako sa buhay nila. Mga h*y*p! Mga taksil! Paano niyo nagawa sa akin ito? Lalo ka na, Frank. Akala ko ba mahal mo ko? Tinakpan ko ang bibig ko dahil hindi ko maiwasang humagulgol ng iyak sa sobrang sakit na nararamdaman ko. Kanina pa parang may mga kutsilyong bumabaon sa puso ko. Pinilit kong hindi gumawa ng ingay at huwag magpahalata kay Isaac na umiiyak ako.

Bakit gusto kong magkalayo kami pero ang hirap tanggapin na talaga ngang magiging malayo siya sa akin. I always believe that life is beautiful. But then... everyone has their own opinion about what makes life beautiful. Is it money? Is it the people that you love? Is it the opportunities? Ngunit para sa akin, wala sa mga ito ang tunay na nagpapaganda ng buhay. It is the pain...

Chapter 9 “PARA SAAN ang buhay?” Sa araw-araw na pag mulat ng mga mata ko, hindi puwedeng hindi sumagi sa isipan ko ang mga katagang iyan. Para saan nga ba? Para iparanas sa’yo ang hirap at pait nito? Ngunit bakit ang ibang nakikita ko ay magaan ang buhay? May mararangyang damit, kotse, kumportableng tirahan, at higit sa lahat- may kumpletong pamilya.

Hindi ito payapa. Pero ito ay simula. 🔥 “Sa bawat digmaan, may natitira. Hindi lahat ng sugat ay nagmamarka sa balat — may iba, sa kaluluwa. Pero hangga’t may pag-ibig, may dahilan para muling mabuhay.”

Go with the flow hindi love life ang pinaka bumubuhay sa sarili ko. Ano pa ba pinagbago ko? I am not this serious. My life is kinda fun before I met him or bago pa 'ko magpakasal sa kanya but somehow it was boring. Fun at the same time boring. Iba ang fun sa happy isn't it? Oh, Zach. Ano bang ginawa mo sakin. Nahahawa na talaga ako sa ugali mo.

Pinatong ko ang baba ko sa nakasaklob kong kamay. Parang kailan lang ay sobrang tahimik ng buhay ko. Parang kailan lang ang tanging prinoproblema ko lang ay kung saan ako kukuha ng pera para may pangkain kami at pangbayad ko sa mga gastusin at utang namin. Pero nang makilala ko si Hugo, sobrang nag-iba na ang ikot ng mundo ko. Sa isang iglap lang ay biglang gumulo at naging komplikado ang takbo buhay ko.

Sean, ikaw na ang nakatira sa mala-heaven na buhay, habang ang iba diyan isang kahig- isang tuka. Kung ibigay mo na lang sa akin ang budget dito sa bahay na ito eh, araw-araw may pa-feeding program ako. Saka sa mundong to nagkukubli talaga ang katotohanan na maraming naghihirap dahil lang naman sa gahaman ng ibang tao.

Halos masapo niya ang dibdib dahil sa paninikip nito. “Anong gagawin ko? Successful na nga ako sa buhay, pero… bakit parang may kulang? Bakit ang hirap maging masaya — ’yung saya na hindi nawawala…” humahagulgol niyang sambit. Ilang sandali pa, naramdaman niya ang bahagyang paghipo sa balikat.

Masasabi mo talagang may ibubuga siya sa buhay. I heaved a deep breath. Mukhang dehado ata ako nito pagdating sa itsura lalo na sa estado ng buhay. I mean hindi naman kami iyong mahirap na isang kahig isang tuka pero hindi kami kasing yaman tulad ng babaeng kasama ko ngayon. Aatras na ba 'ko? Char. Akala mo naman jojowain ko 'yon.