Hugot Sa Buhay Mga Nobela at Kwento

"I can't be not okay. I have too be okay dahil may umaasa sa akin. I know I am just over sensitive. I'm not supposed to cry today but I really can't help it. Alam mo yung, tipong tahimik ang buhay ko tapos bigla nalang nagulo? Gusto ko lang naman magtrabaho. Gusto ko lang mamuhay ng tahimik pero bakit biglang naging magulo ang buhay ko?" Bigla akong huminto ang nagpunas ng mga luha. Tama si Kuya bakit ko ba iniiyakan ang taong wala namang ginawa kundi ang guluhin lang ang buhay ko? "Pasensya ka na Kuya sa kadramahan ko ha. Pati ikaw nadamay pa tuloy."

Hindi lang siya pagod; mukha siyang buhay. "Totoo," sagot niya nang may sinseridad. "Dito, nakikita ko ang bunga ng paghihirap agad. Hindi lang ito numero sa isang screen na nagbabago-bago, kundi isang buhay na bagay na tumutubo. I have never felt this connected to the earth."

Handa ka bang ibuwis ang buhay mo para sa taong mahal mo? Marami pang bagay na dapat pag-isipan ng maigi dahil hindi namin puwedeng takbuhan ito. Kailangan ay harapin namin ang sitwasyong ito at pagod na rin naman akong magtago. Hindi naman puwedeng habang buhay na lang akong nagtatagonsa apat na sulok na pader na ito. Gusto ko ring maging malaya at magkaroon ng tahimik na buhay na malayo sa gulo.

Mas iwas hustle at mas panatag ang buhay. Ayaw na ayaw ko ang komplikasyon sa buhay o alalahanin pa. Nasanay akong nasa comfort zone lang palagi kaya’t naliligalig talaga akong isipin na paasukin at susuongin ko ng mag-isa ang napakakomplikadong sitwasyon na pag-aasawa lalo pa at magpapanggap ako ng ibang katauhan.

halinghing nito sa gitna ng paglalakbay nito sa aking katawan. “This isn't the first time, pero ang sarap mo pa rin! ” anito sa gitna ng ung*l. Sarap at kirot sa aking kas*lan ang naghahalo, sa bawat ulos, may pumapatak na luha. Hindi ganito na buhay ang hinahangad ko. Akala ko, sa pamamagitan ng pagbabago ng trabaho ay magbago ang tungo ng buhay ko pero ganun pa rin.

I'm happy because I have someone to be with every day. Naging masagana ang buhay namin, maganda ang naging pasok ng bagong taon na ito, bagong oportunidad at bagong taon para maging matiwasay ang buhay. Napangiti ako nang maalala ang mga bagay na nagpahirap sa akin, pero heto ako ngayon ay lumalaban pa rin, mas naging matatag.

Hanggang sa hindi ko namalayan na napakalma niya na ako sa hindi ko maintindihang paraan. I just found myself inside a warm hug. Sa yakap niya. At hindi ko rin maipaliwanag kung bakit, pero nakaramdam ako ng sobrang pagka relax at sobrang pagkagaan ng pakiramdam ngayong nakapalibot sa akin ang mga bisig niya. There’s something in his hug that makes me feel like I am home. Dahil doon ay nagbalik na naman ang isang mahiwagang katanungan sa isip ko— sino ba talaga siya sa buhay ko?

Shocked Sa araw-araw na takbo ng buhay ko ay ngayon ko lang naramdaman na kompleto na ang buhay ko. Kontento na ako sa kung anong meron ako at hinihiling na sana hindi matapos ang mga masasayang sandali pero alam kong hindi naman ganoon ang buhay. Saint is the the botfrind that you can ask for, kaya medyo binabawi ko na ang suinasabi ko dati na hindi ko siya ideal boyfriend at higit sa lahat yong sinabi ko na hindi ko siya mamahalin ever! My god! Kinain ko lang yong sinabi ko, hindi lang pala kinain kundi nilaklak ko pa!

Matatawa kaya sya? Hmm.. Malungkot pala talaga ang buhay nya. Maaga syang nawalan ng mga magulang at wala pa dito ang lola at lolo nya. May kaibigan naman siguro sya, ano? Imposibleng wala. Kung ako siguro ang nasa posisyon nya ay mamatay na ako sa lungkot. Isipin mo iyon? Mag isa ka sa isang malaking bahay na puro mga katulong at bodyguards lang ang kasama mo? Tss what a sad life.

Katulad ko, sinasabi ko na okay lang ako kahit alam ko deep inside ay nasasaktan pa rin ako. Eh, alangan naman kasi na maglumpasay ako sa kakaiyak at magmokmok dahil hindi ako sinipot ni Hugo sa kasal namin? Para ko na rin sinabing mahina akong nilalang kapag ginawa ko iyon. Yes, okay lang maging mahina, pero ang hindi okay ay sumuko ka dahil lang sa walang kuwentang lalaki kagaya ni Hugo. At okay lang masaktan, parte iyon ng buhay natin, ang hindi okay ay kung habang buhay mo silang hahayaan na saktan ka.