Huwag Kang Mag-alala นิยาย & เรื่องราว

Dalawang buwan nako dito pero wala man lang akong natatanggap na balita tungkol kay mama,wala akong maayos na tulog,minsan gusto ko ng tumakas para makumusta ko kung ano na ang nangyare at kalagayan niya,kung kumakain ba siya,nakakainom ng gamot sa tamang oras at kung meron bang nag aalaga sa kaniya ngayong wala ako sa tabi nya Pero sabi ng isa kung kasama dito sa selda. "Wag kang mag alala magiging maayos din ang lahat at sigurado kung may nag aalaga na sa mama mo lalo pa at alam naman nila ang kalagayan mo ngayon,sa una lang yan pero masasanay karin kung paano mabuhay rito. ito lang ang gawin mo kailangan mong umiwas sa gulo at habaan morin ang pasensya mo malay mo,!natin mabigyan tayo ng

Tanong ko pa. " may nagpapagala gala daw ngayon na pyscho. Nangrerape ng babae sa walang awang papatayin. Kaya mag-ingat ka. Naglalakad pa man din lagi pauwi." Sabi nito kaya natakot naman ako. Hala! Pano ko uuwi mamaya? Ngumiti ako at hindi nagpahalatang natatakot. "salamat po sa paalala. Mag-iingat po ako. " sabi ko saka nagbow.

Ang pagkasabik niya sa aking labi. 'Huwag kang mag-alala, Lucas. Hindi na tayo maghihiwalay pang muli.'

pigil ni nanay merna "wag na po at baka kanina pa po nila ako hinihintay." "wag Kang mag alala nandun sila natoy kanina pa sila nag Simula mag ayos "dagdag pa nito. "nakakahiya naman po." nahihiyang Sabi ko Anu na lang iisipin sakin ni calix nakakainis kasalanan Niya rin kasi ito problema nilang mag jowa ito Pero ako yong problemado.

Ang sa amin ay gabay lamang, huwag mo masyadong pahirapan ang sarili mo, anak,’’ makahulugang paliwanag niya. ‘‘Oo na po, ma. Huwag na kayong mag-alala ni papa pati ni bunso, ako na ang bahala sa lahat,’’ sambit ko habang nakangiti. ‘‘Kaya huwag kayong mag-alala sa akin kaya ko pa naman, ma, at kakayanin ko ano man ang mangyari.’’ ‘‘Ayos na, anak, mag-iingat ka na lamang d’yan.’’

nag-aalalang wika niya. “Ay sus, huwag kang mag-alala.” Saglit itong tumigil bago nagpatuloy. “Pumayat ka na kaya wala nang makakakilala sa ’yo—so relax, nag-o-overthink ka na naman, eh.”

Pag aalala para sa kanya. "H- ha? Ano bang sinasabi mo d'yan? Ayos lang naman ako, ah! Puyat lang talaga ako kaya medyo maga ang mata ko. Huwag kang mag alala, wala akong problema. Ako pa!" aniya na sinabayan pa ng bahagyang pag tawa.

Kung hindi niya ako niyakap, hindi ko rin talaga siya maalala. "Stop worrying, okay? I'm here, I'll get you covered. Ako ang bahala sa lahat. I promise." Tama siya, I shouldn't worry. Hindi ko naman haharapin 'yung mga magulang ko ng mag isa eh. Kalma lang dapat ako. Siya daw ang bahala eh. Pero hindi kasi ako mapakali!

sagot ko "ganun ba siya sige mag-iingat ka sa pag-uwi mo tumawag ka na lang ulit sa mommy mo pag naka uwi kana" tumango lamang ako rito at lumapit sa kanya upang humalik sa pisngi nagpaalam na rin ako at hindi na nagtagal

Hindi nila alam kung ilang beses akong umiyak ng palihim. "Sa susunod, huwag ka nang umalis nang hindi nagpapaalam sa nobyo mo. Kung may problema man kayo dapat pag-usapan ninyo ng masinsinan. Kasi kong aalis ka, papaano masosolusyunan ang problema?"