I Can't Think Straight の小説・ストーリー

Si Bryan na may pagka-Intel at malakas ang physcology senses. Marahan akong tumango dahil wala na din akong balak itanggi pa ang totoo. Isa nga iyon sa mga reason kung bakit minsan ay parang nai-stuck ang isip ko lately. Pangalawa na iyong tungkol sa babaeng ihinatid ko sa hospital. Marami pang ibang gumugulo sa isip ko pero natatamad na akong sabihin. "Then why afraid to tell?" Si Kent. "Come on dude, what are friends are for?"

Wala akong ibang magawa kundi ang magimbal sa kanya, hindi ako makapag-isip ng maayos dahil sa bilis ng pangyayari. Diyos ko, ano na naman po kaya ang aking kahahantungan sa oras na ito? Wag niyo po akong pabayaan. "Paano po ba ako makakabayad?" Hindi ako mapakali lalo't nagsimula ng umandar ang sasakyan, ni wala akong oras na pansinin ang karangyaan nito dahil sa kaba.

Why I can't just simply said to head that stop and think a good a happy memory. I can't. "Breath lilly. I'm here. Don't panic. Don't be nervous okay." mama said. "But I can't help it Ma." I whisper in a low voice. "You can trust me." Nakangiti niyang ani. Tango na lamang ang naibigay ko sakanya. Yeah I can do it. One day I will wake up that I'm already used to it. That I can just ignore it. Maybe next time

Hihintayin nalamang niyang bumalik ang mga tao rito. 10 minutes passed. She found herself just blankly staring at her computer while reading emails but nothing seems to get on her head. Sobrang okupado ng utak niya at hindi na niya alam kung ano ang dapat na isipin. Pabagsak siyang napasandal sakaniyang swivel chair at nalulumong lumingon sa opisina ni Jeffrey. Wala pa rin ito roon. She closed her eyes and leaned her head on the headrest, trying to clear her mind, but everything that she just find out, and what's happening right now is driving her insane.

Dahil alam kong mas nakakapag-isip siya ng matino kung anong dapat gawing aksiyon. Gulong-gulo ang utak ko. I can't think straight and I'm still on the process of absorbing everything on my mind. At hindi iyon madali. Hindi madaling tanggapin na sa isang iglap ay nag-iba ang ihip ng hangin. It's blowing against us now, and it's giving me a hard time adjusting to the sudden change.

I may be not too close with mama, but I can’t ignore the fact that their lives may be at stake right now. Nag babad ako sandali sa tub, bago naisipan na maligo, I’m thinking too much, and its not good for me, I’ll probably have migraine again, and its very deadly to my sleep and daily routin, I won’t be able to function when that hits me, and I don’t want that to happen.

Narinig ko na naman siya tumawa kaya hindi na ako nagdalawang-isip at pinatay na ang tawag. Busangot kong muling binalingan ng tingin ang blankong canvas sa harapan ko. I really can’t focus! Hindi ko alam kung saan na napadpad ang mga brain cells ko na ngayon ay hindi talaga ako makapag-isip ng maayos!

Two weeks had passed and I still have no fucking plan! I feel like crazy day by day, thinking that I can no longer get back my girlfriend. Sumasakit na ang ulo ko kakaisip sa mga susunod na mangyayari bukas o sa susunod na araw.

Dahil sa mga mico-expression niyang iyan. “Huh?” Nagtagis ang kaniyang bagang. “Kanina ka pa diyan nakatulala. What are you thinking?” Tumikhim ako at umayos ng upo. “Wala.” I said dismissively. “You’re obviously spacing out.” Malamig niyang sabi. Pinaikot ko ang mga mata. Ano ngayon? Pr-problemahin niya pa ba ‘yon? Bawal na pala akong matulala ngayon?

[JEZRA] ANG LAYO na siguro ng narating ko dahil sa walang tigil kong paglakad lakad dito sa loob ng kwarto. I can't think straight. Ano na kayang ginagawa nila? Maisip ko pa lang kahit hawak kamay lang o dampi ng balat nilang dalawa nawiwindang na ako. Pinipilit kong wag maging paranoid pero damn... It's killing me!!