I'm Okay Novels & Stories

"Are you sure you're okay?" "Ivan, stop worrying okay? I will be fine. Simpleng lagnat lang to." I struggled to finish what I had to say while ignoring the urge to cough. Kumakati na ang lalamunan ko and I am really feeling unwell but I didn't want to worry Ivan lalo na ngayon na nasa Russia pa siya. This isn't deadly anyway, alam kong magiging okay na din ako after I rest. "I just need rest kaya to focus on your trip. I'll be fine by the time you get back. Bye."

Bakit hindi na lang ako? Humagulhol ako sa kama ko habang pilit na pinapasok sa utak ko na okay na ako. Pero hindi pa pala. "Why can't I be okay? Okay na ako. I can face him. He already touches my skin. Or I am just afriad right now dahil walang ibang tao. Kasi walang kukwestyon sa kahinaan ko. I am fucking tired!" I whisper as I close my eyes then minutes later I fall into a deep sleep.

"May account ako sa inyo, at gusto ko sana i close out." "Pasensya na po sa narinig ko, Ms. Andrea. May problema ba, o-" "Hindi, wala naman, pero lilipat na ako ng lugar, mahihirapan na akong makipag communicate para sa transaksyon ko sa inyo"

'I feel dead tired…' ########## Xoxo ☺️❤️

Tipid akong ngumiti. 𝐼 𝑚𝑖𝑠𝑠 𝑚𝑦𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑡𝑜𝑜. 𝐼 𝑎𝑚 𝑤𝑒𝑎𝑘 𝑒𝑛𝑜𝑢𝑔ℎ 𝑡𝑜 𝑏𝑒 𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑡ℎ𝑖𝑠.

Basta siya, ay okay na okay. "Oo, ngunit ang weirdo mo." Sumagot siya, at hindi pa rin siya makapaniwala. Mukha ba talaga akong clown ngayon? Maaari naman akong maging mabait kung nais ko, at nais ko na maging mabuti sa kanya kaya heto ako. Okay naman pala kasi siya na tao eh. Sobrang okay pa nga.

“Are you okay?” “Ah eh oo naman hehe. Ok lang ako.” hindi ako makatingin sa mga mata niya. Ewan ko pero gustong gusto ko yung ngiti niya kaso sobra naman na ata yung pagngiti ngiti niya ngayong araw. “You’re not okay right? Ayaw mo ba ng nakikita rin nila ang ngiti ko. Gusto mo ikaw lang?” “Ha? hindi ah, wala lang ako sa mood.”

Muli ay nakatulog ako. Sa pagdilat muli ng aking mga mata ay medyo gumiginhawa na ang pakiramdam ko. Hindi ko na gaano nararamdaman ang hapdi o kirot sa aking mukha. Naaninag ko na naman yung nakamask. “Are you okay now? Feel better?” “Yes… I am. “

At doon pa sa araw na ginusto mo na lang din sanang kalimutan ang nararamdaman mo para sa kaniya dahil wala nga namang pag-asa. "You okay?" wika ni kuys Gino. "I'm fine kuys. Huwag po kayong mag-alala," wika ko sa kaniya. Pero ang gusto ko talagang sabihin ay, yes I'm fine. Ayos lang naman ako dito sa loob ng hindi maayos at unstable kong isipan. I'm here chilling with overthinking, stress, insecurities and pain. Yeah, so far, I'm fine.

Nakatingin lang, na parang may gustong sabihin pero nag-aalangan. “Marga?” tawag ko. “Hindi mo ba ako tatanungin kung okay lang ako?” tanong niya. “Okay ka ba?” tanong ko agad. Ngumiti siya nang bahagya. “Okay na ako.” “Sigurado?” tanong ko. “Oo,” sagot niya. “Mas okay kaysa dati.” “Kung may kailangan ka,” sabi ko, “sabihin mo lang.”