The VonTobel's Heir
Nilatag ko naman ang kanilang order at ngumiting nagpasalamat sa kanila.
“Thank–” Naputol ang aking sasabihin nang makita ko kung sino ang lalaking nasa harap ko. Nanlalaki ang aking mga matang nakatingin sa kaniyang mukha. Tinitigan niya rin ako at parang sinusuri kumbaga. Nanginginig ang aking kamay dahil sa sobrang kaba. Ilang araw ko na rin siyang hindi nakita. Sobrang namiss ko siya, ramdam ko ang pamamasa ng aking mga mata. Hindi ko alam kung bakit ako naiiyak, ngayon kasi ay para bang nagiging emosyonal ako. Ewan ko kung bakit, hindi naman ako ganito dati.
“Miss? May kailangan ka ba?Okay ka lang? You look sick,” tanong ni Ivo sa akin.
الفصول الرائجة