I've Had Enough Novels & Stories

huminga ako ng malalim. Pinigilan ko ang sariling gumawa ng panibagong kasalanan kung kaya’t kinalas ko ang pagkakayakap niya kahit na nakakagaan ‘yon ng nararamdaman ko. Naguguluhan ako. “Enough of this Yuniko. I-I’m already okay even without you.” Nanlulumo kong sabi. “P-Paano ako?“ Napakurap ako sa tanong niya.

Napayakap ako sa aking sarili at ramdam na ramdam pa rin ang panginginig. I should not be crying over petty shits. Not anymore.

"Ilang years na din kayo Sam pero ang ilap mo pa rin daw sa kanya. Kaya niya lang daw nagawa yun dahil sa pangangailangan niya." "That's bullshit! Enough Mamu!" I exclaimed loudly. Wala na akong pakialam kung may makakarinig man sa amin sa labas. Wala na rin akong pakialam kong may issue man kumalat. I have enough of this.

Tipid akong ngumiti. 𝐼 𝑚𝑖𝑠𝑠 𝑚𝑦𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑡𝑜𝑜. 𝐼 𝑎𝑚 𝑤𝑒𝑎𝑘 𝑒𝑛𝑜𝑢𝑔ℎ 𝑡𝑜 𝑏𝑒 𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑡ℎ𝑖𝑠.

My life is too suffocating! Pagod na isinara ko ang laptop saka hinilot ang sentido. Sa wakas ay natapos na rin ang trabaho ko para sa maghapon. Ganito na lang palagi ang nangyayari sa akin araw-araw. I feel like I am being suffocated with this kind of life. Kung ang iba ay gusto ang maging mayaman, taga-pagmana at nakukuha ang lahat ng gusto nila, ako, pagod na. This life is so exhausting and I want to runaway from this.

Pinili ko na saktan siya kapalit ng sakit na naranasan ko noon kaya ito ngayon ang naging resulta ng lahat ng iyon. I have nowhere to go, and I have nothing left for me. Ivory took everything from me with a snap of a finger. Ilan linggo na rin ako na walang trabaho. Sa una ay hindi ako sanay pero natutunan ko na rin na tanggapin ang sitwasyon ko. And soon, I will have nothing left of what I have worked so hard for, and then I’ll be back to where I started again.

did you think,i'm not matured enough? Baka nakalimutan mo mas matanda ako sayo,kaya hindi mo puwedeng sabihin na isang laro lamang ang lahat ng ginagawa ko! Yeah,maybe your matured enough in yourself but for me ,you are immaturity,tumatanda ka ng paurong Zac?ilang beses ko bang sasabihin sayo na "i don't want to be court at this time". I just want to heal my broken heart.

Mabuti na lamang at sumakto pa. Hirap na hirap ang damdamin ko ng mga oras na iyon habang pinagmamasdan ko ang huling cash sa wallet ko. Ilang libo nalang at nagastos ko pa sa pag-iinom. Damn it! Saan ako matutulog ngayong gabi?

Pagmamakaawa niya. Matagal na nakatitig lang ito sa kanya hanggang sa nagsalubong ang mga kilay nito. Huminga ito ng napakalalim, “Enough,” pagpipigil nito sa galit na nararamdaman nito. “You’re making it too hard for the two of us.” Bahagya siyang nanigas sa kinatatayuan pero agad siyang umalis sa kinatatayuan ng bumalik ang wisyo niya. Agad namang pumasok ito sa sasakyan nito at umalis.

Wala akong mapupuntahan, wala akong matatakbuhan. “I a-am tired of my life...” saad ko sa gitna ng paghikbi. “I want to end this miserable life.” Tumulo ang mga luha ko. At kasabay ng pagyakap sa akin ni Trinity ay ang malakas na paghagulhol ko. My life is over. It ended long ago. I don’t know why I am still breathing. Lalaban pa ba ako? Pero paano? Kaninong kamay ang hahawakan ko?