Ikaw Naman 소설 & 이야기

“‘My… tumakas ka na naman ba?” ~CJ

tugon nito “Ganon ba? okay lang naman if hindi ka pwede, next time nalang sigur-” “Pwede ako, saan ba tayo pupunta?” tanong nito “Picnic date sigurado ka ba na pwede ka?” paninigurado na bigkas nito “Oo nga pala, alam mo pala na mahigpit sa akin si inay, pwede naman ako basta umaga tyaka may lakad din naman ako bukas” tugon nito habang nakahiga parin “Oh right, susundiin ka ni manong ibibgay ko nalang yung number mo kay manong, okay lang din ba sayo na mag picnic tayo? may iba ka ba gusto gawin?” saad nito sa kabilang linya

Umayos Naman Ako Saka yumuko upang humingi Ng paumanhin. "Sorry, I feel sleepy. This place is boring ano bang Gagawin natin Dito?" Tanong ko sa kanya, bumalik Naman Ako sa pagkaka upo at inayos Ang sarili ko. "Our wedding" "Eh? Dito ba Yun Gagawin?, Can we make it fast. Gusto ko Ng matulog Mr. Black." Sambit ko rito. "Mr. Black, raw pare HAHAHAHHA"

Gracias Wala akong sinasabi. Ni isang salita, ni isang buntong-hininga. Kahit isang luha. Hinatid niya ako pabalik sa aking itim na kotse, tahimik, katad na maligamgam, makina na marahang umuungol. Ang mga bintana ay may tint. Ang mundo ay nanatili sa labas. — Kung kailangan mo ng anumang bagay… tawagan mo ako.

Dinig na dinig ang yabag nito dahil sa sobrang katahimikan ng paligid. Bakit gising pa si Manang Betty sa ganitong oras? Anong kailangan ni Manang Betty sa kanya? Bakit hindi na lang pinagpabukas?

“So what?” “So what?” ulit ni Reinna sa sagot nito, naiinis na siya dahil tila wala lang itong pakialam. Samantalang siya kanina pa halos mapatid ang ugat sa leeg niya kakapaintindi rito na mali ang ginagawa nito. “Yes. So what, kung ninang kita? Wala namang batas na nagsasabing bawal magmahal ng ninang, di ba?” katwiran pa nito.

paliwanag ko naman Mas lalo itong napasimangot. "Eh, kasi mama! Bakit si Kiya Kiro nag skul na tapos ako hindi pa? Mag friend naman kami ah?" pangungulit pa nito. Wala akong magawa kundi mapakamot na lamang sa ulo. Inilapag ko muna ang kutsarang hawak ko saka ito hinarap. "Nak, kasi big boy na si kuya Kiro mo kaya pwede na siyang mag skul. Eh, Ikaw? Hindi ka pa big baby ka pa .."

Napahawak naman siya sa leeg niya gamit ang sariling kamay habang hinahabol ang kaniyang paghinga. Napamaang na lamang ako sa aking mga kamay at hindi ako makapaniwala na kamuntikan ko na pala siyang mapatay. "Hindi ko inakalang matindi pa rin ang galit mo sa akin, magpahanggang ngayon." Aniya na may pag-ngiwi mula sa kaniyang labi at hinihingal pa rin siya sa paghinga. "Paano mo nalaman ang phone number ko? sinusundan mo ba ako? iniistalk mo ba ako?" mahina ngunit mariin kong usisa sa kaniya.

Sinamaan ko naman siya ng tingin. Wala na akong balita kay Lexus. "Hindi, hindi ko na babalikan yung g*gong lalaki na'yon," ani ko at kumagat muli sa chocolate na hawak ko. Ngumiti naman siya ng nakakaloko.

tanong ko habang hinahanap ang mga letra ng pangalan ko sa keyboard. “Oo, dalian mo na kasi magta-time na tayo, eh,” anito habang nakatingin sa oras ng computer. “Eh, para saan ba kasi ‘tong account natin dito?” muli kong tanong. “Marami ‘tong benefits, Aki.” Aki ang tawag nito sa’kin, dahil short for ‘akin’ daw ito. “Pwede tayo dito mag-post ng pictures natin o ‘di kaya mga gusto natin i-share na nangyayari sa buhay natin,” aniya pa.