Ingatan Mo Siya Novels & Stories

"Isang taon na Rin ang nakalipas simula no'ng mawala siya ng memorya at Hanggang Ngayon patuloy ko pa ring pinapaalala sa kanya ang lahat.Hindi ako sumuko.kung hindi man niya maalala ang nakaraang,handa akong gumawa ng panibagong memorya para sa kanya. Tinignan niya ako saglit at ibinalik niya muli ang kaniyang tingin sa tanawin.Ilang Segundo ang hinintay ko bago siya sumagot. *Nothing.I can't remember anything." Wala? Pero bakit siya ngumiti? Dahil lang ba yon sa Ganda ng paligid.? Napabuntong hininga ako. Ngjmiti pa rin Ako kahit yon ang sagot niya.Hindi ko naman siya minamadali na maalala ang lahat.Alam ko na hindi lang naman ako ang tumutulong sa kanya para maalala kundi Pato narin ang m

Alam ko na mahahanap rin kita. Hindi maintindihan ni Marcellus kung bakit namimiss niya agad ito ganung hindi niya naman ito kilala kahit ang mukha o pangalan man lang nito. All he can remember is the scent of the girl at ang mala half-moon na hugis na nata ng babae na paulit-ulit nag-fa-flash sa isipan niya.

“Hurt you? Ikaw ang nang-iwan, Ichika. Why are you blaming me—” “I am not blaming you.” Umiwas ito ng tingin sa kanya. Her fingers are busy playing the fork in her left hand. “But I just like I said, I don’t really recall who you are in my life. Hindi ko matandaan kung ano ang katayuan mo sa buhay ko. All I know is that my brain forgets you because you’re…a hurtful memory to me.” A hurtful memory… Is that it? He waited years…only to hear this kind of bullshit?

mapait niyang wika. “Eh, bakit nga? Bakit?! Hindi ba itinuro ko naman lahat sa iyo ang dapat mong malaman? Teka sandali! May nakalimutan ba ako? May hindi ba ako nabili kahapon?” pag-m-monologue nito na para bang hindi siya nakikinig.

"So gusto mo nga?" Inis siyang tumingin sa akin at kinamot ang leeg. "Via naman, anong gusto? Nahihiwagaan lang ako sa pagkatao niya. Hindi ko alam bakit pakiramdam ko pamilyar siya sa akin. Alam mo 'yong ganung feeling." Sa itsura niya ngayon, mukhang naguguluhan siya. Kahit ako, naguguluhan din. Naalala ko, may amnesia pala siya.

puno ng hinanakit na sumbat niya sa akin Tinignan ko siya tsaka huminga ng malalim " Alam mo itigil mo na yang panunumbat mo sa akin dahil di nga kita kilala at maalala e tss! If you are part of my past I am sorry di ko ginusto tong nangyari sa akin" inis kong sabi sa kanya "Why you don't remember me? Tell me Aliah what happened to you?" Tanong niya Hirap din kausap neto e no di ko nga alam kong ano nangyari sa akin tapos tatanongin pa ako neto

Her mind is loudly screaming his name. Siya ang nakiusap na tigilan na siya nito. Siya ang nagsabi na kalimutan na nila kung ano man ang namagitan sa kanila. Siya ang nagtapos ng lahat, pero bakit ngayon.... Bakit hindi niya kayang panindigan?

" Pwede po magtanong? Pamilyar kasi yung mukha mo parang nakita na po kita, di ko lang maalala." Kunwaring nag-iisip pa siya, tapos umiling-iling pa. " Don't you remember me?" Umiling ako kasi hindi ko talaga maalala. Kahit anong pilit ko sa aking isip hindi ko talaga matandaan kung saan ko siya nakita. " I'm Luke..."Pinasadahan ko ng tingin ang buong mukha niya, pilit kong inaalala sa utak ko kung saan ko siya nakita pero wala talaga.

Tinitigan ko siyang mabuti, mukhang pamilyar ang mukha niya. “Kilala mo ko?” “Hindi, pero nakita n akita dati.” “Huh?” nakita na ako dati? Mukhang ganun din ako sa kaniya kaso hindi ko siya matandaan. “Nagkita na tayo?” “Oo nagkwentuhan pa nga tayo hahaha.” Napaisip tuloy ako ng husto, wala akong matandaan na nakausap ko na itong lalaking ito pero feeling ko naman nakita ko na siya, may amnesia na ata ako?

Pero saglit lang iyon dahil umiwas din siya ng tingin at nagpatuloy na paglalakad, hindi siya lumingon hanggang sa malampasan ako. My brows furrowed in confusion. I blinked twice. Didn't he remember me? Pero sa dami ng nakasama niya bukod sa akin, baka hindi. I shook my head.. I guess I should make him remember later. Mabuti na lang at hindi siya nakita ni Shakira dahil kung hindi, baka tinawag niya pa iyon. Nakakahiya.