Novel & Cerita Ingatan

inis na sabi ko. A ghost of a smile is playing on his lips while he slowly nodded. Inirapan ko na lang siya at nagpatuloy na ulit sa pagbabasa. Napatigil lang ulit ako nang ilapit niya ang baso ng kape sa aking kamay. "Kape ka muna. It will help boost or improve your memory and other brain functions..." he calmly suggested.

FLASHBACK RUBY Ramdam ko ang pamumungay ng mga mata ko ng magising ako. Agad na pumasok sa isip ko si Kheimer. Hinintay niya kaya ako kagabi? Hindi ko na siya nagawang puntahan dahil sa sobrang daming pumapasok sa isip ko. Sobrang sama rin ng pakiramdam ko sa hindi malamang dahilan.

hindi ko napigilang tanong. Ngumiti siya. “Yes. Absolutely." Napaluha na tuloy ako. Hindi ko namalayang tumutulo na pala ang mga luha ko. “Memory recovery is different for every patient. Some recover gradually over several months. Others experience sudden flashes of memory. Sometimes familiar places, familiar people, familiar scents, music, or even food can trigger forgotten memories.” Lalo akong nagkaroon ng pag-asa. Ibig sabihin ay babalik pa rin talaga sa normal ang lahat at hindi na ako makapaghintay na mangyari iyon.

bulong niya. Mama.. Sorry po, hindi ko po kayo maalala.," ani ko. At katulad ni Karina ay nagulat rin siya. Tumingin si Mama kay Karina na puno ng pagtataka. "Totoo po ang sinabi ni Luther, Ma. He can recognize their voices but he can't remember everyone's faces. He only remember me and our baby." Kita ko ang lungkot sa mga mata ni Mama. "Nakalimutan ko man ang itsura ninyo, alam ng puso ko na mahal na mahal ko kayo."

Why are those memories keep flashing in my mind? "Don't tell me na nakalimutan mo na siya? Oh my gosh, Nelle! Hindi kami makapaniwala sa nangyayari ngayon. That's really unacceptable to believe you na nakalimutan mo na siya. Unless..." pabitin na ani Arthur kaya mas nakatutok ang atensiyon namin sa kanya. "Do you have an amnesia?" Mabilis naman akong umiling dahil doon. Paano naman ako magkakaroon no'n gayong palagi lang naman aking nasa bahay at nag-aaral?

Kinuha ko rin ang cellphone ko at kinunan siya ng larawan. "Remembrance, baka kasi pag gising mo... Limot mo na ako." ***

"Isang taon na Rin ang nakalipas simula no'ng mawala siya ng memorya at Hanggang Ngayon patuloy ko pa ring pinapaalala sa kanya ang lahat.Hindi ako sumuko.kung hindi man niya maalala ang nakaraang,handa akong gumawa ng panibagong memorya para sa kanya. Tinignan niya ako saglit at ibinalik niya muli ang kaniyang tingin sa tanawin.Ilang Segundo ang hinintay ko bago siya sumagot. *Nothing.I can't remember anything." Wala? Pero bakit siya ngumiti? Dahil lang ba yon sa Ganda ng paligid.? Napabuntong hininga ako. Ngjmiti pa rin Ako kahit yon ang sagot niya.Hindi ko naman siya minamadali na maalala ang lahat.Alam ko na hindi lang naman ako ang tumutulong sa kanya para maalala kundi Pato narin ang m

Galit na nga si Ma’am “Ay opo Ma’am. Pasensya na po hindi na po mauulit.” sagot ko “Good! This is his schedule for tomorrow.” inabot sa akin ni Ma’am ang notes niya “Okay po Ma’am! Ako na po ang bahala!” tama bahala na talaga bukas “Remind him, minsan kasi nakakalimutan niya.” “Cge po!” pahina na ata ng pahina ang sagot ko kay Ma’am

“Maybe we’re friends before. Who knows?” Mariin niyang kinagat ang ibabang labi. Ramdam niya ang pagpapaligoy-ligoy nito na para bang hindi ito interesadong sagutin ang kanyang mga katanungan. Mas lalo tuloy siyang naguguluhan. “I see,” she replied and sighed. “If you are though, I’m so sorry if I can’t remember you. I am suffering from amnesia and I couldn’t recall anyone from my past. If you are one of them, please let me know.”

Hindi niya gaanong maalala kung ano ang hitsura ng lalaki noon. “I'm not that omniscient. Siyempre, hindi ko matandaan kung ano ang hitsura mo. Malabo ang imahe mo sa isipan ko. Natatandaan kong napakatangkad mo, na may gwapong mukha. Pero mabuti naman ang aking memorya. Under the light, I clearly remembered the car's license plate number, and vaguely remembered you wearing a coat. Iyon lang ang mayroon ako. Pagkagising ko, nagtanong ako sa mga doktor at nurse ng impormasyon tungkol sa aking tagapagligtas, ngunit lahat sila ay nagsabing hindi nila alam at hindi ka nila kilala. Kamakailan ko lang din nalaman na ikaw pala iyon.”