Novel & Cerita Ino And Sakura

Nakangiti naman si Scarlett habang nakasahod ang kamay niya para sa mga petals na nahuhulog mula sa mga sanga. “Hmmm, parang paraiso.” Sagot niya. Hinawakan ni Zion ang kamay ni Scarlett saka sila mabagal na naglakad. Patuloy pa rin ang paglaglag ng mga cherry blossom sa kanila. Sa lugar na ito ay halos wala kang ibang makitang puno maliban sa cherry blossom. Napakagandang panoorin.

Sa gitna ng pagtutulakan, natumba siya sa sahig. Naupo si Sakura sa lapag habang umiiyak sa galit at sama ng loob, nang sakto namang dumating si Yvo. Nang makita niya ang gusot na ayos ni Sakura, hindi niya maiwasang makaramdam ng bahagyang pagkadiri.

Mahigpit niyang niyakap ang ina. Ipinasyal ni Prim ang mga bata sa Ueno Park upang makita ang maraming puno ng Cherry Blossoms at ang pamumukadkad ng mga ito. Sobra siyang nasiyahan sa nakita. Kaya siguro, nagpa-import pa ng ganitong mga puno noon sa kasal nina Matthew at Dea. “Looks like you’re dreaming, Ms.Watanabe?” Nakatayo si Prim sa ilalim ng puno at nakatingin sa mga bulaklak nito. Hindi niya napansin si Troy.

natatawang tanong ko sa kabila ng pagpipigil ko na mabahing. Allergic kasi ang ilong ko sa mga bulaklak. "Hindi po sa akin galing ito. May nag-deliver lang po sa labas tapos ang sabi ay ibigay raw po sa iyo." Iniabot niya sa akin ang dambuhalang bouquet. "Chrysanthemum daw po ang tawag d'yan sa bulaklak. Pero ang tawag naman po sa Japan ay Kiku flower."

Ang gandang tingnan at nang nakaparada na ako’t lumabas, dumaan ang may kalakasang hangin, napagpag ang puno at nahulog ang di mabilang na mga talulot sa aking ulunan. Ang ganda lang sa mata. Lakas maka-Japan. Sakura flower lang ang feeling mga bakla, pero dahil wala tayo sa Japan, hindi pink ang atin kundi orange. Naglakad na ‘ko matapos ang halos isang minutong pagtayo sa tabi ng sasakyan. Dumiretso na ako sa bahay mismo ng pari dahil naroon ang opisina ng parokya. H’wag na ninyong alamin kung anong laman ng sobre. Hindi ko rin alam dahil naka-sealed.

"Iyong pulang buhok Hanamichi Sakuragi iyong pangalan niya tapos 'yong babaeng kasama niya pangalan naman ay Akagi Haruko..." "Are they in a relationship?" Nakahalukipkip siya at iyong siko niya ay nakadikit sa braso ko. Hindi niya lang alam na ang simpleng skinship namin ay kinikilig na ako! "Hindi, ah. Parang tayong dalawa lang sila, eh." "How?" "Crush ni sakuragi si haruko tapos crush kita. Oh, 'di ba parang gano'n lang din?"

Tinanong ulit ni Charlie, “Ano naman ang tatlo?” “Ang tatlo…” Hinangaan ni Nanako ang mga puno sa New York sa gabi at bumuntong hininga habang sinabi, “Ang pangalawa ay maglakad sa ilalim ng mga cherry blossom sa Hirosaki Park na may suot na kimono kasama si Charlie-kun. Sa kasamaang-palad, namumulaklak ang mga cherry blossom sa Marso o Abril sa pinakamatagal, at lumipas na ito…”

bati ni Isaac sa isang matandang nagtitinda ng bracelet. Lumapit kami. May mga bracelet na gawa sa beads at metal, pero ang pinaka-nakuha ng mata ko ay ‘yung may sakura design—parang petals ng cherry blossoms na yari sa pink stones. “Kore wa nan desu ka?” tanong ni Isaac habang kinuha ang dalawang bracelet. Napalingon ako sa kanya. Marunong pala siya mag-Japanese? “Muryō ni shimasu, anata-tachi wa nakayoku mitai desu,” sagot ng matanda.

The leaves of the sakura tree had begun to fall, and the petals were just starting to bloom. Ang ganda na ng paligid, pero mas lalo pa itong pinatingkad ng mga cherry blossom na kasisimula pa lang mamukadkad. Spring never failed to make Tashi’s heart flutter. Bawat taon, ito ang pinakahinihintay niya. Noong mga unang taon niya sa Japan, ang mga Sakura, at ang kagandahan ng paligid, ang naging sandalan niya laban sa lungkot, sakit, at kalungkutan.

Napangiti ako ng makakita na ako sa wakas ng cherry blossom at nandito lang ito sa mismong mansyon ni Ralph. Hindi ako makapaniwala na meron silang mansyon dito sa Japan at malaki ang kabuuan nito na napapaligiran ng mga puno ng cherry blossom. May mga puno rin ng mandarin at almond at sa bakuran nito ay mga tanim na mansanas at ubas na hitik sa bunga.