Inspirational Quotes For Work Funny นิยาย & เรื่องราว

bulong ko pa ulit sa sarili ko bago umpisang ulit ang trabaho sa hapong iyon Hanggang sa mapa bungisngis ako dah sa nag lalaro sa aking isipan. Naging magaan din ang naging trabaho ko dahil sa pagiging inspired at masaya. Hanggang sa matapos ang office hours ay hindi ako nakakaramdam ng pagod. Dahil pinaplano ko na ang susunod kong gagawing panunuyo sa binatang aking iniirog na sigurado akong magugustuhan niya kahit nasaktan ako sa binitiwan niyang salita na after a month ay wala na siyang pakialam sa akin.

"Kunwari ka pa, eh. Wala ka naman talagang magets sa lahat ng mga ginagawa ko. You can't relate sa mga smarts like me." Sarcastic nitong sagot sa akin kaya naman pinigilan ko na lang ang sarili kong batukan ito dahil baka magulo ko pa ang trabaho nito sa laptop niya. Paniguradong giyera ang mangyayari kung magulo ko nga ang ginagawa niya.

“Nelly, nakauwi ka na rin. Nakakapagod ba ang trabaho?” Umiling si Naomi. “Hindi. Nakaka-relax.” “Mabuti, nag-aalala ako. Kung masyadong nakakapagod sa iyo ang trabaho mo, pwede ka magtrabaho sa kumpanya ko, at bibigyan kita ng komportableng trabaho.” Halata ang pag-aalala ni Anthony. “Late ka na umuuwi nitong nakaraan, nag-aalala ako na baka hindi mo kayanin.”

tanong ko. “What do you think of me? Di ko yun gawain, isa pa wag mong bigyan ng malisya yan ayoko lang ng may mga empleyado akong di kumakain dahil pag nagkasakit kayo maapektuhan ang trabaho niyo at pati company ko!” diretsong ani niya. “Ang dami niyo pong sinabi sir pero thank you po ulit ang thoughtful niyo po ah!” masiglang ani ko.

“You need to eat. Lumalamig na ang mga pagkain.” “Perestan' byt' s ney takim grubym, chuvak. Ona prosto obozhayet svoyu rabotu. I ne uvol'nyay yeyo. Mne nuzhno vdokhnoveniye, chtoby snova i snova syuda prikhodit,” singit naman ni Doc Jacobs sa kanilang usapan. [translation: Stop being so rude to her, man. She just loves her job. And don't fire her. I need to have an inspiration to keep coming back here.]

galit na galit kong sabi. "Miss.. huwag naman Miss, maawa ka, I love my job," maarte pa nitong sabi. "Kung mahal mo ang trabaho mo, dapat hindi kalandian at kabababuyan ang ginagawa mo sa oras ng trabaho!lumayas ka sa harapan ko, alis!" I shouted in deep anger na halos lumuwa na ang litid ng aking leeg.

aniya at lumabas na ng office ko. Huminga ako nang malalim para pigilan ang pagtawa. That was probably the first time I laughed in my office. I am not a friendly person at work. At sa tingin ko ay mas lumala pa ang pagiging mailap at istrikta ko sa trabaho nang mamatay ang parents ko. Maybe because my parents are my joy and now that they’re here no more, I no longer have the reason to smile even in the slightest.

"Utot agad? Wala pa ngang simoy, iniinsulto mo na agad 'yung utak ko." "Eh kasi naman, baka mamaya habang nagtatrabaho ka e bigla ka nalang mag-collapse dahil gutom, kasalanan ko pa! Hindi pwede 'yon, ayoko makasuhan ng pagpapabaya sa acting CEO na may utot." "Hindi ako may utot! May strategy ako!" "Strategy nga ng bituka mo 'yan!" Napailing na lang ako habang tinatanggap ang pagkain. Kahit nakakainis siya, hindi ko rin maitangging masarap siyang kakwentuhan. May topak nga lang.

Ramdam ko ang kanilang kasiyahan at inspirasyon mula sa outing. "Ma'am Angie, salamat po ulit sa lahat. Masaya kami at inspired na magtrabaho," sabi ni Carla, isa sa mga sewers namin, habang abala sa kanyang makina. "Walang anuman, Carla. Kayo ang puso ng negosyo natin. Masaya ako na makita kayong masaya at motivated," sagot ko, habang nakangiti.

Natatawa na lamang ako sa kanila. “Tumigil ka nga, anong babatukan diyan? Baka mawalan ka ng trabaho,” saad ni Scarlet sa kaniya. “Ito naman, joke lang naman iyon. Sir, Congratulation sa company niyo and Happy Anniversary na rin!” Tumango nalang ako at ngumiti sa kaniya. Hindi ko kaya siya bigyan ng Christmas bonus at 13th month-pay? Napailing na lamang ako sa kapilyuhan ng utak ko.