Isang Araw Novels & Stories

Noong gabing iyon, sa katahimikan ng silid, ang kanila lamang mabilis na paghinga ang bumasag sa kapayapaan, na nagtatak ng isang tadhana na walang sinuman sa kanila ang nagplano. Ang maningning na sinag ng umaga ay lumusot sa malalaking bintana at nagbigay-liwanag sa nagulong kama. Nagpakawala ng mahinang daing si Camelia nang maramdaman ang matinding sakit ng ulo na pumupukpok sa kanyang mga sentido. Nang subukan niyang ikilos ang kanyang sumasakit na katawan, naramdaman niya ang isang malakas na braso na mahigpit na nakapulupot sa kanyang baywang.

THE NEXT DAY Sabado na. Normally, Saturdays are my rest days. Ang araw na walang trabaho, walang stress, at walang pressure. Just me, my couch, N*****x, and some junk food. ​But this Saturday? May ibang plano ang universe. ​Nagising ako sa isang text message. Galing kay Drake. ​Drake: Good morning. I hope you slept well. ​Simple message. Sweet. Walang demands. Tinitigan ko muna 'yun ng isang minuto bago nag-reply.

Nang gumabi nagkaroon ng makulay na fireworks display. August 13, Friday ang pinakamasakit na araw sa buhay ko at maituturing na isang bangungot. Dalawang taon na ang nakalipas matapos ang loop. Ngayon masasabi ko Friday is the best day of my life. --- The End---

matagal na nagtitigan ang dalawa. Sa ilalim ng puting buwan siniil ng bawat isa ang malalambot na labi ng buong pagmamahal at pagtatangi. Bukas ang araw na hindi maiiwasan ni Lia at kailangang harapin ng buong tapang para sa pagmamahal sa kanyang asawa. [KurtPOV]

ISINABAY ulit ako ni Aragon at pareho kaming tahimik. Hindi ko alam kung bakit kakaiba ang pakiramdam ko kapag hindi kami nakakapag-usap. Pakiramdam ko, kulang ang araw ko kapag hindi ko nasisilayan ang ngiti sa mga labi niya at kapag hindi niya ako kinikibo. Aragon's expression was completely blank. Sumobra ba ako kagabi?

“Cass, as long as we’re together, every day will be like this. Full of laughter… and love.” At doon natapos ang araw—simple, puno ng tawa, at nakaukit sa puso ng bawat isa.

natatawang sabi ko. Ayoko naman na sa umpisa lang kami okay tapos kapag tumagal, wala na. Na parang normal na lang lahat hanggang sa magkasawaan na. Okay lang naman na mamiss namin ang isa't-isa. Busy naman siya, e at naiintindihan ko 'yun. Dahil hindi niya ako mapilit, sumang-ayon na siya na huwag ngayong araw. Maybe the day after tomorrow will do but not today.

[PAOLA POV] Ginising ako ng amoy ng sariwang lavender at ang tahimik na sikat ng araw ng Tuscany. Ito ang Araw. Ang araw na matagal na naming binalak, hindi lamang bilang isang kasal, kundi bilang isang Koronasyon. Ito ang araw na pormal na tatapusin ang lahat ng nakaraan at sisimulan ang aming walang hanggang paghahari.

Inès Pagkaraan ng ilang araw, ang hangin ay nagbabalik ng isang mapanlinlang na lambing. Ang araw ng taglagas ay sumasala sa mga bintana ng apartment, gumuguhit ng mga ginintuang guhit sa sahig na kahoy. Nasa kusina ako nang pumasok ang aking ina, ang amerikana ay bahagyang basa pa ng ambon, ang mukha ay buhay na buhay sa isang pinipigil na kasabikan.

Avril Maaga akong nagising ngayong araw ng sabado. Nag text kasi sa akin kagabi si Julian na mag gagala daw kami ngayon dahil medyo matagal na raw kasi kaming di nakapag bonding. Nagtatampo na nga sa akin ang isang iyon.