It Ends With Us Atlas Novels & Stories

sabi ng assassin, at ang mga hindi nasabi na salita sa pagkakataong ito ay umalingawngaw sa silid. Nag-flexed si Albert ng kanyang mahabang daliri tulad ng pagpapatugtog ng piano. Nagsimula siyang mag type ng mga topic, at ang kanyang mga keystroke ay napakabilis. Tiningnan niya ang screen, may mga files doon na naka zip sa isang folder. Paminsan minsan ay tumigil siya upang tumitig sa isa, nagmumukmok sa ilalim ng kanyang hininga sa paraan na tila ginagawa ng lahat ng mga geeks, pagkatapos ay nagpapatuloy siya. Pagkalipas ng ilang minuto ay sinabi niya, "Okay, nakapasok na kami. saan ang starting point? "

Hindi pa, pagtatama ng kung saang bahagi ng malandi niyang utak. “Hayaan mo at darating na kayo sa kabanatang iyon. According to Atlas’ Golden Rules, if an Atlas turned a woman into a mother, he'll definitely marry the woman. Kaya ngayon palang ay binabati na kita. To be a queen of an Atlas is every woman's dream kaya masuwerte ka April.”

sa huling pagkakataon sinuko ko na ang pagmamahal ko Kay Atlas kasabay noon ay pagbura ng aming mga ala-ala from this point forward Maya is dead, I will be reborn more Stronger than ever, Before I left the venue, I took off the necklace Atlas had bought for me on our first night together. It was a relic of a girl who no longer existed. I threw it aside without a second glance—it was useless to me now. With my head held high, I walked away, fading into the horizon.” “ATLAS POV”

Sabi ko at tinulungan sila sa pagligpit ng gamit. Agad naman ako sinunod ng dalawa. Eve being Eve, natagalan na naman siya sa banyo kaya walang choice si Atlas kun'di ang maligo sa labas. Habang naliligo pa sila, agad ko ng hinanda ang mga uniform at sapatos nila. Tinignan ko rin ang mga gamit kung kompleto ba. Unang natapos si Atlas kaya siya ang una kong binihisan. Naayos ko na rin ang buhok niya pero ang anak ko ay hindi pa rin natatapos maligo.

Agad namang may umangat na isa at hinila niya iyon gamit ang bibig. Sino ba kasi ang lalaking 'to? Kung makaasta, akala mo close kami. He doesn't look like a stalker, though. He looked like a normal rich dude who just wants to have fun. Halata naman sa pananamit niya. He had on a black hoodie, a small bag wrapped across his torso, dark ripped jeans, and a Nike Winflo 8. I knew the name since my cousin, Ice, and I liked that brand. I also know how expensive that is. A normal stalker wouldn't be able to buy those. "FYI, I wasn't bawling my eyes out," irita kong sinabi. "And why do you care? I don't even know you."

Success! The end.

Nasa likuran lang naman namin nag-aantay kung anong ilalagay sa hawak n'yang pushcart. Pero para manahimik si ate Lucy. Lumapit na lang din ako kay Atlas. Sinabihan pa ako ‘ayaw ko raw siya malayo sa ‘kin’. Oo na lang ako para wala na ito masabi. Magkatabi na kami nakatayo nakahawak ang tig-isa naming kamay sa push cart. “Uuwi na ba tayo, baby?” usisa ni Atlas. “Pagkatapos dito uwi na tayo,"

"I am not proud of my family, Zeno. Mama left Papa when I was ten and took me and my twin brother. Atlas should stay with us, but Papa's family is influential, and they wanted us. For the peace of everyone in our broken family, Lash, my twin, ended with Papa, and I ended with Mama. Such an agreement!" “Atlas?” kunot ang noo na tanong ko. Thea's last name is Ferreira. Si Atlas Ferreira ba ang kakambal na sabi niya? I know that guy, pinsan ni Isidro Ferreira. Sikat sa underground being the genius geek hacker and the one controlling the system of FSO kaya walang makapasok sa firewall ng organisasyon na iyon basta-basta. But Atlas has his way to get into anyone's firewall na gusto nito. Basta gu

dugtong pa nito, inabot ang keychain dito. Alanganing tinaggap ni Atlas ang keychain mula kay Knoxx. Sandali nitong pinagmasdan iyon bago tuluyang bumitiw sa kanya. She watched as her son’s face slowly shine with excitement habang tahimik na binubutingting ang miniature car. “The door and hood opens! Look, Mommy!” excited na sabi ni Atlas, ipinakita pa sa kanya ang natuklasan nito. She smiled and gently pressed a kiss on her son’s beaming cheeks.

Nandoon na si Atlas malapit sa railing, suot ang black suit niya, calm and composed habang inaayos ng staff ang cameras and lights sa paligid niya. He looked at me and gave a polite nod. “Good morning.” “Good morning,” I said. Pumalakpak ang photographer. “Perfect. Let’s start with the two of you near the railing. Atlas, stand behind her but not too stiff. Amara, angle toward him.” Sumulyap ang tingin ko kay Enzo sa gilid ng monitor, tahimik habang pinapanood kami. Lumapit si Atlas with quiet confidence and placed his hand on my waist, just above my hip.