Joke Logic Mga Nobela at Kwento

this time naka ngisi naman ako pero deep inside talaga ANG KORNI NAMAN! MAS OKAY PA SANA KUNG YUNG BANAT GANITO NA LANG... MAY TATLONG JOKE AKO SAYO, ANO? JOKE JOKE JOKE! DAPAT AYUN NA LANG EH! "Ikaw Cal ha! dahil jan pagdating ko magbabible study tayo agad"

Aniya na mas lalong ikinatawa ng lahat. I know that its just joke but it so damn awkward to talk about. Gusto kong maglaho ng parang bula sa 'king kinauupuan. "We're just joking hija." Muli niyang sinabi nang tiningnan n'ya ko. Napilitan akong ngumiti sa kaniya saka uminom na lang ng juice. "But jokes are half meant." Muli niyang dagdag.

At doon narinig ang boses ni Lyle. “You know, you’d be prettier if you smiled more. I could make that happen… outside work.” “Come on, it’s just a compliment. Don't be so uptight.” “You owe me for that recommendation. Dinner won’t kill you.” Mga salitang mala-joke kung pakikinggan sa unang pasada, pero kapag inuulit at inuulit—nakakabastos, nakakahiya, at nakakagalit.

Nakataas kilay kong sagot. Pero ang linta ay ayaw akong tigilan! Nang-iinis talaga. "Wow, very much in love? What's this Zac? I'm sorry, I can't help myself from laughing!" At tumawa nga ang bruha! Gustuhin ko mang mainis pero paninindigan ko na ang pagiging cool. "What's funny? I bet, no ONE loves you! That's why Love is like a joke for you. I'm sorry dear!" May pity effect pa yarn. At capital spelling talaga ang one!

Ginagap niya ang palad nito at nakikiusap ang mga matang tumunghay dito. “I disagree. Because that is the dumbest idea I’ve ever heard, Joleen. Do you think you’re still in highschool? Don’t you think it’s a bit immature and selfish to plan fooling Lolo Nemo with a fake fiance just so he’ll leave you alone?”

Ang arte ng babaeng ito. “Dadaan ka? Daan na!” sagot ko naman dito. “What?” confused na tanong nito kaya natawa ako. “Inside jokes, sorry! I didn’t know na mababa pala ang IQ mo kaya kahit simpleng joke, hindi mo magets, sorry, my bad!” saad ko at inismiran siya. Naglagay na ako ng lipstick sa labi ko, kulay pula. “Are you degrading me?” tanong nito sabay hawak sa dibdib niya.

"Joke lang! Oh, ano?" "Pero kapag ikaw ang kausap ko, parati akong hindi nakakasagot agad." "Kasalanan ko?" "Nawawalan ako ng boses ’pag ikaw ang kaharap ko," aniya. "Sa tahimik mong ’yan, napapaos ka pa?" Natawa ako sa sarili kong joke. "Can’t locate the funny," walang kagana-ganang sabi niya.

Pagkakita pa lang ni Damian sa mukha ng babae, hindi niya maiwasang mapansin ang kakaibang ningning sa kanyang mga mata. Malalim at parang palaging kalmado ang mga iyon, pero may kung anong misteryo. Hindi lang dahil maganda siya. Pero... ano ‘yong sinabi niya? “Pfft—hahaha!” Tawa nang tawa si Garry. “Grabe! Hindi ko inaasahan na may sense of humor ka pala. Ang sabi mo, ikaw ang nagbigay ng kotse kay Lolo Matthew? The funniest joke I've ever heard!”

Ramdam niya ang bakanteng espasyo sa tabi niya, malamig at walang buhay, na para bang sumasalamin sa kawalan ng prisensya nito. Napailing siya habang nanginginig ang kamay na pinunasan ang mga luhang walang tigil sa pag-agos. "T-This is just a joke," mahina at pautal na bulong niya, pilit pinapaniwala ang sarili na anumang sandali ay lalabas si Lorenzo mula sa kusina at tatawanan ang lahat ng ito.

“Oh, I was only joking, huwag kang pikon.” Mabilis na sabi ni Luis saka napa iling, hindi naman na napigil pa ni Kitana ang mapa hagalpak ng tawa dahil sa mga pinag sasabi ng binata, mayamaya pa ay sinabayan na rin naman siya ng tawa nito. “Hey, I am not laughing because you are a good joker, I am laughing because you have a bad sense of humor, I mean you call that a joke?”