روايات وقصص ضمن Joke Questions Tagalog

wika neto "kaya mo na ba ito? "tanung niya "Oho inang " nakangiting sagot neto "Oh sige Remo habang ako ay wala pa dito ka Muna huwag kang Mag bubukas ng Pinto kung Hindi ako ang iyong nabobosesan at kapag ikaw ay may naramdaman na may ibang Majikano o Majikana Mag tago ka sa silid bilin niya Maliwanag ba? " tanung pa niya

“Saang lugar mo gusto kumain?” “Kahit saan, basta nakakabusog. Lilibre mo ba ako?” nakangiti kong tanong sa kaniya. Agad naman siyang tumango kaya agad ko siyang hinampas sa balikat. “Aray! Bakit?” gulat na tanong niya. “Ano ka ba? Joke lang ‘no! Ako nalang manlilibre sa’yo.” Umiling naman siya agad.

naguguluhang tanong nito. Expected niya na mangyayari to. Na maguguluhan at tatanungin siya ng ganito ng kaibigan. Dahil masyado nga namang biglaan. "N-nawala ka lang ng two days tapos malalaman kong ikakasal ka na? Baka naman jinojoke time mo lang ako?" sabi nito habang seryosong nakatingin sa kaniya at hinihintay na sabihin nito na joke lamang iyon.

Muling tanong ni Shun. Saglit na napatahimik si Jiro dahil sa tanong ni Shun sa kaniya tungkol kay danica bago siya nakasagot, “iyon ay kung malalaman ni danica ang totoo, hindi mo naman siguro sasabihin sa kaniya na planado ang lahat pati ang pagpapakilala mo sa aming dalawa?”

Teka sino nga ba siya? "Whats your name?" "Anong pangalan mo?" Magkapanabayang tanong namin sa isat-isa. Kinuha ko ang orange juice at pinangalahati iyon bago sumagot sa kaniya. "Jewel, 'yon ang pangalan ko. Ikaw ba?" Napansin ko naman ang bahagyang panglalaki ng mga mata niya. Nasapo niya rin ang bibig niya bago tumitig sa akin. "Tangina! Huwag mo akong titigan ng ganyan, hindi ako masamang tao! At lalong wala akong ninakaw sa'yo!" giit ko pa na hinaluan ng biro.

Maayos na tanong niya "Gusto kong magpasama sa bahay nila" Sagot ko "Ano bang gagawin mo dun?" Takang tanong niya "Hihingi ng pagkain?" Natatawang sabi niya kaya sinamaan ko siya ng tingin "Aakyat ng ligaw syempre" Mayabang na sabi ko "Sa mommy niya?" Tanong niya kaya sinamaan ko siya ng tingin "Di joke lang ito naman" Nakangiting bawi niya "Pero maganda ang mommy niya" Pang habol niyang sabi

“Laughtrip ka, pare. Ikaw? Si Manuel Saenz?” “Anong nakakatawa sa katotohanang ako si Manuel Saenz?” “Ikaw talaga, Kuya.” Nahampas ko siya sa balikat. “Joker ka ano? Manuel Saenz daw. Sa dami kong narinig na siya raw si ganito ganyan, ikaw lang ang nagpatawa sa akin ng ganito.” Tawa pa rin ako ng tawa hanggang sa tumigil na ako. Seryoso pa rin ang mukha niya na parang sinasabi niya sa akin na siya talaga si Manuel Saenz at hindi uso sa kaniya ang word na joke. “Ikaw talaga ‘yon?”

Anong uri ng joke iyon? “Pupunta tayo ng Paoay. I’m going to show you something,” he said. Kumunot naman ang noo ko. “Paoay? Saan iyon?” Instead of answering my question, he just smiled. Medyo matagal din ang biniyahe namin patungo sa lugar na binanggit niya. Wala akong gaanong alam sa Ilocos at sa mga tourist destinations dito. Pero siya, mukhang gamay niya na ang lugar na ito.

kuwento nito “Hoy, ano ang ibinigay mo bruha ka?” natatawa akong tanong “Ang aking ano,” pambibitin pa niya. “Ang ano nga?” naiinis ko ng tanong “Ang proposal, ano pa ba ang ibibigay ko? Ano ako cheap?” natatawa niyang sinasabi

biglang tanong ko Mas lalo pa siyang natawa sa sinabi ko na para bang may nakakatawa sa tanong ko. “ What? No!” natatawa niyang sabi “ It's a broad daylight, Ave. What are you thinking?” dugtong niya pero natatawa parin. Kumunot ang kilay ko kahit hindi naman niya nakikita. “ Why are you laughing? Stop laughing, nababaliw ka na!” naiinis kong sambit.