Junior Chef Novels & Stories

( Juluis POV ) Kaya namalayan ko na lang naglalakad na akong papuntang kusina. "Ma-master Julius." Pagdating ng ipinagising kong Chef. Isinuot ko ang apron at tinali sa bewang ko ang panali. "Turuan mo ako gumawa ng Midnight Snack." "Master Julius, ako na lang ang gagawa." "Tuturuan mo ako at ako ang gagawa." Napakunot-noo ang Master Chef.

"So... What would you like to learn first?" Tahimik akong tumingin sa mesa pagkatapos ay seryosong sumagot. "I want to cook something... that two four-year-old kids will happily ask for again." Sandaling natahimik si Chef Carmie pagkatapos ay mas lalo siyang napangiti. "That's... the sweetest reason I've ever heard from a student."

Sa aking unang araw sa malaking kusina, sinalubong ako ng head chef na si Chef Gordon, isang striktong Pranses na kilala sa kanyang pagiging perfectionist. "So, you are the miracle girl from the bar," wika niya habang tinitingnan ako mula ulo hanggang paa. "Let's see if your hands are as good with knives as they are with bottles. Today, you will assist in preparing the staff meals and some local appetizers."

utos ni Aaron na agad naman nilang ginawa. Hindi alam ni Janiyah ang gagawin niya dahil nahiya na siya sa ginawa ni Aaron, lumapit sa kanya ang manager. “Hi, you can call me Lara, I am the Manager. And this one, this is Chef Lim, he’s the head chef in the kitchen.” Pagpakilala ni Lara kay Janiyah. Nagpakilala naman ang ibang tao na nandon sa kitchen. “I will be your trainor hanggang sa matuto ka,” Lara said to Janiyah while smiling.

I lied. Style? Fashion style? Maybe a style to cover the pain and tears. I smiled widely when I saw how my dad buy that reason because he just nodded and continue sipping his coffee. "By the way, this is our restaurant's head chef. Rain Oliver Cross Kiano. A model too and endorser," Dad introduce Rain formally. I massage my hips softly while smirking "Kawawa ka nung bata ka 'no?" Tanong ko na may halong pang-aasar.

Ngunit sa mga sandaling iyon, dama niya ang klase ng pag-iisa na hindi pa niya nararanasan kailanman. Naglakbay ang kaniyang isip sa pagkatao niyang matagal na niyang kinalimutan—ang pagiging isang chef. Iyong babaeng laging lunod sa pag-eeksperimento ng mga bagong putahe. Isang aspiring chef na nangarap magpatayo ng sariling restaurant kung saan ibibida niya ang mga recipe niya. Naalala pa niya kung paano umismid si Lucas nang una niya itong mabanggit.

Ang bawat sulok ng malawak, moderno, at stainless steel na kusina ay pinaghaharian ng amoy ng mga nagluluto at pampalasa. Si Chrisha, suot ang kaniyang malinis at puting-puting chef's uniform, ay nakatayo sa tapat ng pangunahing plating counter. Ang kaniyang mga mata ay mabilis na gumagalaw, sumusuri sa bawat pinggan na inihahanda ng kaniyang mga tauhan. Walang anomang detalye ang nakatatakas sa kaniyang mapanuring paningin bilang isang pambansang chef na pinagkakatiwalaan ng ganitong kalaking kaganapan.

sagot niya sa akin. I gasped before I answer to him. "Hindi ko naman po pinangarap ang maging chef, Kuya Josh. Basta marunong po ako magluto ay sapat na 'yon at kung magtayo man po ako ng restaurant ay wala naman po 'yon sa isip ko."

Para lang siyang na-promote, at ngayon, junior chef na siya. "Ah, oo, siguro," mahinang usal niya. Habang nagsasalita si Kevin, lumilipad ang isip niya hanggang sa nasa kusina na sila kung saan gumagawa na sila ng iba’t-ibang putahe. "Good day, Sir Raze!" sabay-sabay na bati ng mga chef, dahilan upang matigilan siya sa ginagawa.

Hindi ko maiwasang hindi isipin kung sino ang babaeng tinutukoy nito. "Alam mo, chef na ang dinadala ko lang sa 'yo, 'yong mga babaeng importante sa akin and she's one of them," kaswal na sagot ni Zandy. Bumaling siya sa akin. "He's chef, Jr ang tinitingala at mentor ko sa pagluluto. He taught me a lot when it comes to cooking. He studied abroad to pursue his career in food industry," pakilala ni Zandy at hindi ko maiwasang hindi humanga.