Just Friends Lyrics Nanon นิยาย & เรื่องราว

Hindi rin naman nag-react ang iba naming mga kasama; hinayaan nila kami, and they let us do what we wanted to do. Kinuha ko na lang din ang gitarang nakalapag sa tabi, saka ako tumugtog ng kahit anong gusto kong kantahin, while Artemis is singing her heart out. We sing, one way to say what I wanted to say, even though I don’t feel like talking. Alam naman ng mga kaibigan ko kung bakit; alam nila, kaya sanay sila. I continued playing the guitar, and Art just sing and we went from song-to-song ng walang tigil. Need to Be Next to You by Leigh Nash

"Weh? Di nga? Bakit mo hindi sinasabi sakin?" Panunukso niya. "Dahil ganyan ka." Kumunot ang kaniyang noo. Itinuro niya sarili niya. "What about me?" "You being so o.a. me and Storm are just friends." Tumaas ang kilay niya. "Okay. What kind of friends? Eating together? Seeing each other secretly?" I rolled my eyes. "No. Friends like us." Naglakad ako papasok ng kwarto and I grabbed my jacket and keys.

Napasad face silang lahat bago ngumiti at sabay sabay akong niyakap. "Awww." Silang tatlo na halos hindi na ako makahinga sa pagkakayakap. Friends are someone who thinks you're a good egg even though you're half-cracked. And that's Kristal, Aika, and Kai. Cuz Nadine quiet lost this friendship. And friends are siblings God never gave us. Napangiti ako nang maghiwa-hiwalay na kami. "Yuckkkkk! Amoy bagoong na ako." Maarteng sigaw ni Aika. Inaamoy amoy nito ang damit na suot kaya natawa na lang ako.

"You know what, kung hindi lang namin kayo kilala, we'll be thinking that you're more than friends." 'Yeah great! There goes the line again.' ************************

“Alam ko siguro nagtataka ka kung bakit wala kang natanggap na email tulad ng iba.” Sa totoo lang, alam ko na kung bakit. Pero hindi ko ibibigay sa kanya ang satisfaction na aminin iyon. “Ah,” iyon lang ang nasabi ko. “Iniisip ko kasi,” patuloy niya, “dahil kayo ni Neo ay… very close friends,” sabi niya habang binigyang-diin ang salitang friends na parang hindi siya naniniwala dito, “baka puwede rin tayong maging friends.”

"Nandito ako. I may not be the bravest person in the world, but I won't let anyone hurt you." Supposedly, dapat kiligin ako di ba? But hearing those words kinda made me sad in a sense that it reminds me of Nicolas and the fact that we will always be just friends we'll never cross the line, ever. "Are you okay?" it's Justin's voice and tbe loud music that pulled me from my trance. Sunod-sunod ang pagtango ko.

Wala tuloy akong mahingian ng tulong para awatin silang dalawa. “Ayoko lang naman na mapunta sa manluluko na tulad mo ang best friend ko! Dadaan ka muna sa bangkay ko bago mo siya maagaw sa akin!” sigaw ni Drex at muling pinalipad ang kamao kay Luke, pero agad namang nakailag si Luke.

wika ko Naman. Agad naman niyang Sinara Ang pinto, kaya nanlumo Naman ako. " Sabi ko nga di Siya papayag e" wika ko Naman at aalis na sana ng biglang bumukas ulit Ang pinto. " Friends" wika naman Niya habang inabot Niya Ang kamay niya sakin.. Wala na Ang toothbrush sa bibig niya kaya napangiti Naman ako.

Napangiti ako 'magiging akin ka rin' Napatitig ako kay Andrea habang kumanta.. alam kung hindi niya napansin na siya ang tiningnan ko sa sobrang dami ng tao kaya hindi maalis ang mata ko sakanya.. siya naman ay walang kurap2 na napatitig saakin. 🎶 So you can keep me Inside the pocket Of your ripped jeans Holding me closer 'Til our eyes meet You won't ever be alone Wait for me to come home 🎶

She said and I smiled. Kahit gaano ako ka lonely, my friends, close friends, and best friends never let me feel that I am alone. They are always by my side and I am thankful for that.