Kanina Lang Novels & Stories

CHAPTER 7: In The Name Of Love (3) « Third Person Pov » “Joke lang. Ito naman si pinsan oh 'di na mabiro. Si Y-Yanna 'to, si-si Y-Yanna!” pagsisinungaling pa ni Larson at nagiwas ng tingin. Gusto niyang kutusan ang sarili dahil sa naisip na pangalan sa dalaga. Ang baduy! “Yanna? Diba parang korean 'yun? May lahi ba siyang Korean?” pagsingit ni Gabriel.

Lia didn't ask for more, dahil si Khianna palang ay sapat na para sa kanya. "You wake up so early in the morning, huh? Gutom na ba ang baby ni mommy?" Tanong niya sa Anak. "Yes, yes." Sagot nito. "I'm starving myymyy. Gutom." Lia smiled, dahil kahit dito sa banyagang lugar niya isinilang si Khianna ay naa-adopt pa rin nito ang lenguwaheng Filipino, but it's cute because it's too slang when she speaks tagalog short words.

"Okay. Bye, Tita Ella." "Bye." "Bye, mommy!" "Bye, Angel." Kung kanina ay may bigat pa sa kanyang dibdib dahil sa mga alalahanin, naglaho iyon sa kaunting minutong nagkausap sila ni Amberlyn. That child cures her longing and loneliness.

Bahagya pa siyang napatango-tango dahil nagustuhan niya ang lasa no’n. “Whoa… Bakit mainit ang ulo mo?” Slang ito manalita pero cute pa rin ang tunog nito kaya lalo siyang naiirita. Sobrang bilis kasi nitong matuto ng bagong lenggwahe. Wala pang anim na buwan, diretso na mag-tagalog si Kenneth, medyo slang nga lang ang pronunciation.

"Kanina pa kita napapansin na tumitingin." Biglang nag-init ang pisngi niya. Agad siyang napatingin sa ibang direksyon sabay yuko. "N-No, sir. I..." Humugot siya ng malalim na hininga para pakalmahin ang sarili. "I was just wondering how you were able to keep yourself look way younger than your age," pagtatapat niya, sabay init lalo ng pisngi dahil sa labis na hiya.

Gagi. Nang mapansin kong nagkakamabutihan naman si Kiana at ang kasama niya ay pumasok muna ako sa sasakyan upang kainin ang carrot cake at mga pinamili ko kanina sa mga bata. Nagugutom talaga ako, eh. Sa kalagitnaan ng pagkain ko ay tumunog ang cellphone ko at nakita kong may message mula sa ate ko. "English language teacher sa South Korea?!"

sisi nito sa kanya na lalo niyang ikinakunot ng noo. "Hindi kita maintindihan,"wika niya. Mas mabuti pa nga yata ang korean language naiintindihan niya,kaysa sa lalaking nagtatagalog nga,mukha pa rin namang palaisipan ang sinasabi. "Patay na sana si Kean ngayon kung hindi mo siya tinulungan."

“Sinabi ko na, Mom. Don’t worry. Sabi ni Leon ay tutulungan niya akong makausap si Kaida Lane.” Si Kaida Lane ay ang leader ng team nila na bumuo ng language programming. She is highly valued by the government pero nananatiling sikreto ang pagkakakilanlan. Ordinary people can’t meet her lalo na kung walang appointment. Marami ang nagsasabi na ito ang tumulong noon kay Mr. Villalobos at maging kay Maura na buohin ang kumpanya nila. “Kaida Lane?”

kinakabahan kong muling wika Kung kanina ang tapang-tapang ko ngayun naman parang bigla yatang nabahag ang buntot ko! Parang gusto ko na nga din umiyak sa takot eh! Hiindi pa kasi talaga ako ready na isuko ang aking pagkababae sa kanya "MIkyla, we need to do this! Ito ang tradisyon na inaasahan ng angkan namin sa unang gabi natin! At hindi pwedeng hindi natin ito gagawin!" seryosong wika ni Arif

Biglang nawala ang antok at pagod sa katawan ni Cassandra. Kahapon, akala niya malaking bagay na ang Korean investors. Ngayon, may panibago na namang meeting. Mas malaki at mabigat. “Kaya ko po, Ma’am,” sabi niya. Tinitigan siya ni Ms. Reyna. “Sure ka?” Tumango siya. “Opo. Sasama ako.” May maliit na ngiti sa labi ni Ms. Reyna. “Good. Prepare yourself. They’re direct. Hindi sila madaling ma-impress. At alam mo naman ang native speakers, mabilis mag-english.”