Kapit-bahay Novels & Stories

sagot niya “Hindi ko talaga hinahayaan na pamahayan ang bahay ninyo dito kahit pa may nakikita akong tagalinis mo. Alam mo naman kapag walang tao ang bahay, may mga magnanakaw na pumapasok. Pero sinisita ko ang makita kong tambay dito. Bigla niyo na lang kasi itong iniwan at hindi namin alam kung ano ang plano ninyo dito. Sa isip ko, sakaling bumalik kayo ay maayos niyo pang balikan. Kahit pa alam kong sobrang yaman ninyo na.” paliwanang ni Capt. Napangiti siya. “Salamat sa tulong, Capt. Ibibigay ko na po itong bahay na ’to kay Johan.”

“K-Kapitan,” “Ipagtimpla mo ako ng kape, Hasna,” wika nito. Tumango lang si Hasna at kumuha ng tasa. Ipinagtimpla niya ng kape si Kapitan Klaus. Palihim na napangiwi na lang si Hasna dahil hindi niya kaagad napansin si Kapitan Klaus na nakababa na rin pala mula sa kanilang silid ni Kapitana Lena. Nang matapos sa pagtitimpla ng kape ni Kapitan Klaus si Hasna kaaga niya itong ibinigay at hinarap ang kaniyang pagkain.

Lumapit ang barangay captain, si Kapitan Ben, isang lalaking nasa mid-50s at may bakas ng araw ang balat. “Sir Rajah, Architect, welcome po,” bati ni Kap. Ben. “Maraming salamat at dinala niyo ang proyektong ito rito. Pero gaya ng sabi ko sa email, concerned lang po ang mga mangingisda namin sa magiging epekto nito sa dagat.”

"Ang kwento sa akin ni Tito Hamin, ilang taon pa lang ang nakakaraan, may isang lahing katutubo raw ang naligaw sa baryo na 'to. Ignorante siya sa maraming bagay. Wala siyang batid sa kahit anong batas kundi ang nakasanayan niya sa kanilang tribo. Isang araw, nakita siyang ginahasa at pinatay ang anak ng Kapitan. Nang malaman ng Kapitan ang sinapit ng dalaga niya, hindi ito tumigil hangga't hindi niya naipaghihiganti ang anak. Nang dahil sa impluwensiya ng Kapitan, at sa galit na rin ng mamamayan sa kumalat na balita, madaling nahuli ang katutubo. Matapos magulpi ng taong bayan, ipinagapos siya ng Kapitan at pinitpit raw ng pino ang ari nito sa pamamagitan ng pagbambo. Namatay yung katutubo

Naramdaman ko pa ang isang kamay nito sa aking bewang at marahan nitong pinisil. Bumitaw si kapitan sa halikan namin at agad niya Akong hinila papasok sa loob ng sasakyan nito. "saan Tayo pupunta kapitan?"tanong ko rito ng tuluyan nitong patakbuhin Ang kanyang sasakyan. "sa bahay ko baby, h'wag Kang mag-alala dahil ibabalik din kita mamaya."sagot ni kapitan.

sagot nito. "Ganoon ho ba?" Tumangu-tango siya habang nakikinig sa kwento ng driver. Ilang sandali pa ay natatanaw na niya ang ancestral house ng kaibigan. Kung titingnan mo ito sa malayuan ay mukha itong hunted house dahil sa design at itsura nito dala ng kalumaan. It was an old wooden house na napapaligiran ng mga nagtataasang puno ng acacia at balete. Ang mga bintana ay gawa pa sa capiz. Malaki iyon at napakaganda kahit na makaluma.

Sana’y doon pa rin siya nakatira upang hindi ako mahirapang hanapin ang bahay nila. Nagtungo ako sa kabilang baranggay, nakita ko na. ‘Purok #3’ saad sa karatulang nakapaskil. Napakagulo ng lugar, napakaraming tao at ang mga bata’y pakalat-kalat sa kalsada. “Magandang araw po, dito po ba nakatira si Lira?” tanong ko sa tao sa tindahan. “Ay oo ineng papasok dito ikalawang kanto kaliwa.” sabi ng tindero.

Pagkatapos nito, nagmaneho si Charlie sa kapitbahayan kung saan nakatira ang kabila ayon sa lokasyon na binigay ng kabila kay Elaine. Ang destinasyon ay nasa isang dosenang kilometro mula sa gitna ng siyudad, pero sobrang ganda ng kondisyon ng daan, kaya sobrang bilis ng biyahe. Nasa dalawampung minuto lang ang buong biyahe. Isa itong napaka high-end na kapitbahayan sa Providence. Sorbang kakaunti lang ng mga building sa buong kapitbahayan, at ang hitsura ng mga buildings, halamanan, at kalsada ay maayos.

puno ng emosyon na wika ng babaeng Kapitan na si Lumen. "Walang anuman po, Kap. Natutuwa din po ako ang makakapagbigay ako ng serbisyo sa inyo," magiliw naman niyang tugon. Inilinga niya ang tingin sa paligid bago muling nagsalita. "May simbahan po ba kayo dito?" "Meron po, Doc. May maliit na chapel po sa unahan. Gusto niyo po bang magdasal?" Kaswal nitong tanong.

Ang huli yakapin Ka bata, Ka wika nito SA Akin,, Ti-- "Hindi ba muna kayo papasok nakakahiya sa Kapit-Bahay oh. Nakatingin na SA inyo, Hindi KO natapos Ang sasabihin ko gawa Ng pinsan KO? Ikaw insan na paka ano mo Noh? Alam mo Nang drama Kami ni tita, Epal Ka din eh, sa'ad KO dito? Na inirapan Lamang AKO, Hayaan mo na Yan pinsan mo ganyan tlaga Yan! Tara na SA loob at don Tayo mag kwentohan,