Kaybiang Tunnel Story Novels & Stories

Nang bumagal ang takbo nila ay pagkakataon na namin ni Kainer na makatakas ngunit patuloy pa rin sila sa pagsunod sa amin. Nakaabot na kami sa tunnel ngunit iba ang plano ni Kainer. Nasa kalagitnaan na kami nang bigla niyang ihinto sa gilid ang sasakyan. “Baba! baba!” utos niya sa akin. “Bakit mo ako pinapababa?!” tanong ko ngunit hinila niya na ako pababa kung kaya't wala akong nagawa. “There's the border, if we crossed it wala na silang laban pa sa atin, come on!” saad niya na itinuro ang labasan ng tunnel.

Bumukas ang malaking pintong bakal ngunit wala kaming maaninag sa loob pagkat napakadilim doon. Isa itong minahan ng ginto dati noong hindi pa naghati ang Hales. Nagkokonekta ito sa dalawang bansa. Nang sumabog ang unang gyera at nahati ang North at South ay sinarado nila ito. “Sniper team, report suspicious activity. What is your status? Over." tanong ni Chief Senberg sa kabilang linya. "Chief, we have observed three individuals inside the tunnel. They are wearing South Hales Military uniform and appear to be walking through the outside of the tunnel's gateway. We are maintaining surveillance and awaiting further instructions. Over." sagot ko.

sabi ko, sabay kindat sa kanya. "Kuya Jacob! Kuya Jacob! Ano una nating pupuntahan?" tanong ni Ellie, halos hindi mapakali. "Syempre, yung Shark Encounter!" sagot ni Jacob, halos tumatalon sa excitement. "Tapos yung Ocean Tunnel! Para tayong nasa ilalim ng dagat!" "Okay, tara na!" sigaw ni Ellie, hinila ako papasok. Habang pumapasok kami, narinig ko ang malambing na boses ni Kara. "Thank you, Jimmie. Alam kong matagal na nilang gustong pumunta dito."

Sa likod namin, mga sigaw ng mga tauhan ni Santiago—nalilito, galit, handang pumatay. Nakaharang ang smoke at apoy, pero hindi kami huminto. Nang marating namin ang dulo ng tunnel, tinadyakan ni Jacob ang lumang steel hatch. Tumilapon ito papalabas—isang emergency exit sa likod ng gusali. Bumagsak kami sa damuhan. Hingal. Dugo. Abo. Pero malaya—kahit pansamantala. “Did we make it?” tanong ko, hindi makapaniwala.

Mahaba- haba din ang tunnel na sinuong namin bago kami makalabas dito. " Gubat? " Kunot noo ko itong nilingon habang nakasilip parin dito sa bintana ng isang pinto na gawa sa bakal. " Sana makaalis ka nang ligtas " Anya kasunod ng bahagyang pagngiti. May kinuha itong selpon sa bulsa ng coat niya at iniabot sa'kin. " Ilang milya pa ang kaylangan mong marating para makahanap ng signal at makahingi ng tulong. Mag-iingat ka--- "

"Lahat ng GPS, off na. Sa mata ng mundo, nawala na tayo sa mapa." Huminto ang bangka sa tapat ng isang dambuhalang pader na bato. May isang bakal na gate na dahan-dahang bumukas mula sa ilalim ng tubig. Pumasok ang bangka sa loob ng isang madilim pero sementadong tunnel. Nang tuluyang huminto ang makina, ang tanging maririnig ay ang patak ng tubig mula sa kisame ng kweba.

At lumingon ako sa madilim na tunnel na iniwan namin. Nag-iwan kami ng dugo at patay sa loob. At alam kong hindi pa tapos ang lahat. Dahil siguradong hahanapin kami ni Kiyo. At hindi siya titigil hangga’t hindi niya natatapos ang sinimulan niya. ----- Nagmamadali kaming gumalaw. Kahit masakit ang katawan ko at nanginginig pa ang mga kamay ko dahil sa adrenaline, wala kaming choice kundi tumakas agad.

Pumunta sila sa bungad ng tunnel kung nasaan naghihintay ang mga taohan ng Tomahawk na lalaban sa kan'ya kasama na ang lider ng mga ito na si Fabian. Ngumisi ang lalaki pagkakita sa kan'ya ngunit malamig n'ya lamang itong tiningnan. "Goodluck mahal na hari," nang uuyam na sabi nito. Hindi n'ya naman ito pinansin at naghanda na para pumasok sa loob. Ngunit bago pa s'ya tuloyang pumasok nilingon n'ya si Fabian na malapad na nakangisi sa kan'ya.

Balak ba nila isabotage ang project katulad ng ginawa nila sa project ng mga Hayes noong october? '34 sa mga workers na under ng construction company na pagmamay ari ng mga Hayes ang naguhuan ng lupa at namatay. Ayon sa imbestigasyon mababang uri ng mga materyales ang ginamit sa pagbuo ng tunnel dahilan para gumuho mga ito.' Naalala ko na hanggang sa mga oras na iyon ay may mga tao pa din nagwewelga sa harap ng company ni dad.

sagot ko habang hawak ang kanang kamay ni Kian na panay ang tingin sa mga nakaparadang sasakyan. "Wow, ang lamig naman dito, Mommy," sabi ni Kian nung pumasok kami sa loob ng tunnel-like walkway. Pader na may mga modernong drowing at malalaking salamin ang makikita sa magkabilang gilid, at may mahinang tugtog pa na nanggagaling sa mga speaker sa itaas. "Malamig talaga rito kasi may aircon, kaya huwag kang tatakbo para hindi ka madulas," paalala ko sa kanya habang pinapabalanse ang lakad niya sa tabi ko.