Kwento Ng Aking Buhay Novels & Stories

sabi ko " I know the meaning but I dont know the feeling." Likewise. I don't know what Life is. I can see it but I don't think that applies to me as well. " Hmm life? In my perception life is everything you see. That guy over there. That tree . Life contains Happiness , sadness, pain, anger, humiliation, jealousy, vain, poverty , disaster etc no need to specify." Yan ang tanging sagot ko. I took the advantage of being a consistent general whenever I say something so unsure. " This world is really so cruel these days." sabi nya

“Ready na ako.” Nagsimula akong kumanta. Una, mahina lang. Parang sinusukat ko pa kung kaya ko ba talagang ibalik ang lahat. Pero habang tumatagal, lumalakas ang boses ko. Hindi na ako bumibitaw. “Di ko akalaing darating ang unos Na kukunin ka sa buhay kong ito Pero kahit wala ka na rito Tutuloy ang awit, tutuloy ang buhay ko”

Alam kong mahal niya ako at mahihintay niya ako. Life has thought me many lessons in life. Hindi man ako Kagaya ng Shonee dati pero marami na akong naiintindihan sa buhay. Kagaya ngayon, namumuhay ako ng mag-isa. Walang yaya, walang priveledge, at walang choice kung hindi ang mamuhay sa araw-araw habang mas kinikilala ko pa ang sarili ko.

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

kwento ko. Marahil iyong dati ay ang aking sariling kawalang-muwang, ngunit umaasa ako sa pamamagitan ng pagbabahagi ng isang bagay, siya ay magiging komportable na gawin ang parehong bagay sa akin. “Iyan ay masakit nga na karanasan. Siguro buhay pa ang anak mo noon."

Kaya din ba siya pumayag noong gabing iyon dahil nakita niyang kailangan ko? Bakit nakaramdam ako ng kirot sa puso ko? Muli ko siyang tiningnan at tinanggap na hanggang ngayong buwan na lang ang buhay ko. Paano ako mabubuhay ng walang pera? Wala nang pag-asa. "But it's okay, kung hindi ka pupunta. It's too awkward for you to meet my parents."

Bumaling siya sa akin, seryoso na halatang nagwa-wonder. Bumaling naman ako sa kalangitan na tinitingnan niya. "Sa totoo lang, hindi ko pa alam ang lahat, Sir Kevyn. Wala pa nga sa kalingkingan ng mga pinagdadaanan mo ang pinagdaan ko sa buhay, eh. Halos kasi lahat ng mga pinagdaan ko sa buhay, puro hirap lang. Hirap sa pamumuhay," sabi ko na siya namang totoo.

Kaya this time I won't let their lives put in danger. Hindi ko masasabing tahimik nga talaga ang buong buhay ko, sa mula't umpisa kasi ay marami na akong naranasang paghihirap sa buhay ko, simula nung nawala ang mga mahal ko sa buhay araw araw akong nag iisa at ipinagluluksa ang nawala sa akin. —END OF FLASHBACK—

pagkokwento n'ya pa sa kaibigan. "Sinabi n'ya lang sa'kin when we we're headed home tapos sinusundan kami ng kalaban n'ya. Pinaulanan kami ng bala and she saw how afraid I was and decided to just tell me the truth. When I found out about it, iniisip ko kung kaya ko ba kasi kilala n'yo ako, ayaw ko ng magulong buhay. But then, I want to try kasi mahal ko si Anthony. When I experienced it again, after the accident, iniisip ko ulit kung kakayanin ko ba ulit. It was hard, this kind of life is hard. But then again, my mind was thinking na mahal ko si Anthony and even if sacrificing my life and the life that I wanted means having him, then I'll gladly do it." dagdag n'ya pang ani dito.

KNIGHT Pagkalabas ng pagkalabas niya ng kwarto ay hindi ko mapigilang hindi maluha. Para bang sa paglabas niya ay hindi na siya babalik. Hindi ko aakalaing aabot kami sa ganito. Ganito naman ata ang buhay ng tao may mga sitwasyon na hindi mo alam na hindi mo aakalain. Mahirap paniwalaan ngunit mas magandang harapin mo nalang.