Lalabindalawahing Tula Novels & Stories

ing ito na gawa ng kalikasan at pagkalipas ng ilang mga sandali'y biglang kumanta ng isang nakakahindik-balahibong orasyon ang mga Harawig. Umawit sila ng isang di maintindihang orasyon gamit ang kanilang buo, malalim at nakakatakot pakinggang mga tinig, at nung maitaas naman nila ang mga kamay na parang inaabot ang langit ay kasingbilis ng kisapmatang sumiklab ang mga nakatusok at nakapalibot na mga sulo sa Sinugdanan. Umapoy ang mga ito at nagbigay liwanag sa buong bahaging iyon, palakas ng palakas ang paglagablab na tila umaayon sa himig ng orasyong kinakanta ng mga Harawig. Makalipas ang ilang paulit-ulit na dasal, walang anu-ano'y huminto na sa pag-aawit ang mga Harawig. Pagkahinto nama

nakangiting ani nito. "Thank you, babe." "Gutom ka na?" "Yeah," sagot ko. Inilibot ko ang tingin sa naturang lugar. Wow! So, nasa isang floating restaurant kami? Is this for real? "You like the place? This is what we call, Isdaan Floating Restaurants. Here in Laguna," nakangiting tugon nito. "Tara na! Natakam ako bigla. Gusto kong tikman ang ilang mga menu nila rito!" excited kong tugon.

Manghang tanong ko. Napaawang ang labi ko nang makita kung gaano karami ang laman ng net. May mga dumating dala ang mga malalaking batya na tinatawag nilang "banyera". Makapal iyon at mukhang mabigat. May mga marka pa ng kung anong pangalan, siguro'y pangalan ng may-ari. "Yeah. Mostly referred to as tulingan ni Luzon. But we also have tulingan here. To us Ilonggos, aloy is the smaller version of tulingan," sagot ni Caio.

Sa sandaling iyon, pumailanlang ang tinig ni Liana mula sa mikropono, mariin at buo, umaalingawngaw sa bawat sulok ng bulwagan. “Ang Torre ng Dilaw na Tagak ay nakatindig sa tuktok ng Bundok Uwak, sa gilid ng malawak na Ilog. Ang anyo nito’y kakaiba, isang gusaling may walong gilid, napapaloob sa apat na panig. Mayroon itong limang palapag ng magkakapatong na bubong, at sa pinakatuktok ay ang rurok na kumikislap sa gintong glazadong tisa, pinatatag ng pitumpu’t dalawang matitibay na haligi…”

LABING-WALO: Sugat NANG MAGISING sina Tina at Tj ay tuwang-tuwa sila nang malaman na narito na kami sa kung saan sila madalas magbakasyon. Hindi nga natigil si Tina sa pagkukulit kay sir dahil gusto niya nang lumusong agad sa dagat. Mayroon kasing tanaw na dagat mula rito sa bahay. Hindi naman kalayuan.

Nagkumpulan sila sa paligid habang nanginginig ang kamay ni Tala sa pag-swipe ng answer button. “Hello?” mahina niyang sagot. Mula sa kabilang linya, may malamig at maayos na boses ng lalaki. “Magandang araw po. Si Miss Tala po ba ng Moon Technology? Tumatawag po kami mula sa Project Department ng Laurel Group. Nabalitaan po namin na interesado kayo sa aming new energy sub-project. Pwede po ba kayong pumunta bukas ng umaga sa Laurel Building, Pine District, para sa meeting?”

" Wow! " Tanging sambit ko ng makita ang buong paligid. Ang Liangan ay sakop parin ng Sagada ngunit malayo na ito sa bayan at sa sentro ng Sagada. Isa itong burol na parang chocolate hills ngunit ang pinagkaiba lang nito ay dalawang burol lang ito na magkatabi.

Wika nito. "Lara! Where the hell are you?" "Sorry, Dalhia.. I can't marry your brother.." Tugon ni Lara ng sagutin ang tawag ni Dalhia. Lulan siya ngayon ng Taxi. "I understand, okay.. Hindi mo kailangan mag explain pero, Lara please.. Tell me kung nasaan ka. Pupuntahan kita.." Pag aalala nito. "Kuya give me my bill..." Balin ni Dalhia sa bartender habang nasa tenga pa din niya ang phone at nag hihintay sa sagot ni Lara.

Dinala agad siya ni Lian sa tahimik na silid ng mga kasulatan, kung saan nakatago ang mga lumang mapa at rekord ng mga daungan. “Ano po ang inyong nakita?” tanong ni Lian nang may paggalang. Tinuro ni Tandang Kulas ang isang bahagi ng malaking mapa—isang lugar na may markang “Bawal Daanan” sa loob ng mahigit isang daang taon.