Light Novels & Stories

PAGKABUKAS ng pintuan ng suite, dahan-dahang pumasok si Lia habang hawak ang kanyang maliit na clutch bag. Napakatahimik ng living area. Nakapatay ang ilang ilaw at tanging ang warm amber light mula sa side lamps at ang liwanag mula sa mga bintana ang nagbibigay ng liwanag sa silid.

Isang madilim na silid. Maririnig ay ang tunog ng umiikot na malaking exhausted fan ng kisame. Ang tanging tanglaw ay ang liwanag na nagmumula sa dim light bulb na nasa apat na sulok ng silid. Nasa sulok ang isang maliit na lamesang kinapapatungan ng ilang bote ng beer at pulutan. Tahimik na nakamasid sa screen ng telebisyon na naka-mute ang bulto ng lalakeng matangkad at may matipunong pangangatawan.

Bawat galaw ni Luis sa likod niya—ang mahinang kaluskos ng paa, ang paghinga nitong mabigat, ang pagdapo ng kamay nito sa switch ng ilaw—lahat ‘yon, parang nagsisigaw sa pandinig niya. Narinig niyang pinatay ang main light, pero naiwan ang isang dim, warm yellow na wall lamp. Banayad ang liwanag, pero may bigat sa kulay—parang sinasalamin ang damdaming hindi nila masabi sa isa’t isa.

At ang tanging liwanag lang na maaninag ay ang isang metrong LED lights na inorder ko pa sa onlineshop para iyon ang pang magdamagan. Naisipan kong bumangon para sana isara ang pinto dahil nakakaramdam pa ako ng pagka-antok. Ngunit nang babangon na sana ako ay bigla akong napaatras at naitukod ang dalawa kong siko dahil may bigla na lang may dumukwang sa harapan ko at tinakpan ang aking bibig. S-Sht! b-bakit may tao rito sa loob ng kwarto ko?

Knox Tahimik ang opisina ngayon, maliban sa mahinang ugong ng aircon at paminsan-minsang pagpindot sa keyboard ko. Tinatanglawan ng laptop ko ang mesa gamit ang malamig na asul na ilaw, ang tanging tunay na pinagmumulan ng liwanag na nananatiling nasa buong sahig. Sa kabila ng mga bintana, ang lungsod ay nakayuko na sa gabi.

Si Serberus! Kinuha niya ang lighter sa bulsa, sinindihan at lumiwanag nang bahagya ang silid. Itinapat nito ang liwanag sa kung saan nakatayo ang pedestal ng istatwa at ngayon nga ay wala na ito dito. Gumapang pa siya ng ilang metro at inilawan naman ang pinto ng lagusan doon sa banda pang likuran ng kuwarto. Sunog na ang pinto at may mga kaunting ningas ng apoy na lang ito sa gilid.

“Bakit wala pang ilaw? May automatic light naman tayo?” Ni-on niya ang flashlight ng kanyang cellphone. “Halika Dashi. Samahan mo akong hanapin si Koya. Baka naibaba na naman ang switch ng generator.” Inalalayan niya si Manang Sabel. Nasa living room na sila nang parang may gumagalaw sa dilim. “Manang, sira ang switch.” Nabaling na ang atensyon niya kay Kuya Koya. “Itawag niyo na ‘yan sa mag-aayos bago dumating si Vioxx. Naku, malalagot talaga tayo. Siya, pagtiisan na muna natin ang solar light.

ELENA POV Ang bawat putok ng baril sa labas ay tila sumasabay sa pintig ng kirot sa puson ko. Nakakapanindig-balahibo ang tunog ng bakal na tumatama sa bato ng tore. Sa loob, tanging ang asul na liwanag mula sa tablet ni Leo at ang madilaw na ilaw ng emergency lamp ang nagbibigay ng anino sa aming lahat.

“Lighter.” Bahagyang natigilan ang assistant bago mabigat na iniabot ang lighter mula sa bulsa nito. Mabilis na sumiklab ang maliit na asul na apoy. Tahimik lamang na sinindihan ni Talia ang hawak niyang notes habang walang emosyon na pinagmamasdan ang unti-unting pagkatupok ng mga basbas at pangarap nila ni Caden. Hanggang sa tuluyan iyong naging abo at tangayin ng malamig na hangin sa paligid. “Ma’am...” gulat na tawag ni Lyndon habang nakatingin sa unti-unting natutupok na mga papel. “Ano pong ginagawa ninyo...?”

Tahimik na gabi ang bumalot sa kanya. Naupo siya sa gilid ng kama, ang mga paa'y nakalaylay, hubad sa malamig na sahig. Sa tabi niya, isang lampara ang nagbibigay ng malamlam na liwanag—kulay amber, parang sinag ng araw na pilit isinusuksok ang sarili sa pagitan ng ulap ng bagyo.