Lightness And Darkness Quotes Novels & Stories

bigkas niya rin ng kaniyang spell matapos kong pakawalan ang akin. Gumapang ang puting ilaw sa kinaroroonan namin, ngunit hindi nito nagawang sakupin ang buong lugar. Tumigil ito sa bandang gitna ng silid, at tila nagsalubong ang dilim at liwanag, ang araw at ang gabi. Kung gano'n, nagawa niyang tapatan ang aking Lights of Heaven ng kaniyang Dark Light. “Bakit mo na naman ako dinala rito? Ibalik mo ako sa aking mga kasama,” matigas kong saad sa kaniya, pero alam kong malabong gawin niya ang aking pinapagawa.

Ngumiti siya, “Bente ka pa lang. Hindi ka pa matanda. Dapat masaya ka.” Pinanood ko ang unti-unting pagpatay ng liwanag, pero muling binigyan niya ako ng isa pa, mas maliwanag. “Tingnan mo, laging may liwanag sa mundo. Kung mawawala, sindihan lang ulit. Ria, bawat araw, magiging mas matamis.” Hinawakan ko ang sparkler at inikot ito sa hangin. Tama siya—bente anyos pa rin ako ngayon, dapat ay masaya.

Paano naman mangyayari ‘yon kung wala naman talaga kaming nararamdaman para sa isa’t isa? “Nalibot na po namin ang buong lugar—” Hindi natuloy ng lalaki ang kaniyang sasabihin nang biglang magdilim ang buong paligid.

“Totoo nga ang karma no? Kapag wala kang mabuting ginawa sa kapwa mo, balang araw magba-backfire din lahat ng masamang ginawa mo sayo. Lahat ng kasamaan nila, bumalik din sakanila. Hindi sa natutuwa ako sa sinapit nilang mag-ina kundi nagpapasalamat na hindi sila nagtagumpay sa masasama nilang plano laban sayo. They want to delete you from this life because they're afraid you'll get what's rightfully yours. But in the end, they're the ones who got deleted from the world.” Naluluhang napakurap-kurap si Dark at ibinaling sa ibang direksyon ang kaniyang tingin. Nadadala siya ng kaniyang emosyon. Gusto niyang maiyak. Masaya siya na hindi hinayaan ng panginoon na magtagumpay ang plano ni Cassandr

At ng makalabas ako'y tumambad sa akin ang napakagandang tanawin. "Beautiful!" Namamanghang usal ko habang nakatingin sa bilog at maliwanag na buwan. Kahit sinong pinakamatalinong tao at pinakamahusay na pintor ay hindi kayang ipaliwanag at iguhit ang kagandahan ng buwan. It seems the only light on the dark side of the earth. "Yes, that's very beautiful. You know the story of the sun and moon?" Kaagad akong napatingin kay Lucas ng walang anu-ano'y tinanong niya 'yon.

All's well that ends well. To lyca, who encouraged me to write this...my constant other depress half whom I share my dark thoughts with...know that I'll always be here, like a candle light on your darkness. An umbrella on your rainy day. A coffee on your cup. And the list goes on but my ears and your problems do come along. And just like Jaq and Sining, I hope you find a reason to fall in love with being alive.

Si Eddie na lang ang pinagkakatiwalaan ni Lorenzo ngayon. Dumeretso na ako sa kwarto ko. May ilang libro akong tinago sa aking drawer. Wala naman akong gagawin kaya naisipan kong magbasa. I came across a page about “Light vs Darkness”. Nakita ko rito kung paano magagapi ang kasamaan, ang kadiliman. It’s goodness, the light. I turned the page ngunit wala na akong makita. Pinunit ang mga sumunod na pahina.

Sinalubong ko ang madilim na bahagi ng field kahit ramdam ko pa rin ang mga nag babadyang mga luha sa aking mata. How ironic. Dapat sana'y sa maliwag ako mag punta at hindi sa dilim dahil mas ligtas iyon pero ewan ko ba. I feel like I'm safer here. I feel like the darkness can save me... at least from the judgment of people's eyes when they see how puffy my eyes are, right now. I don't exactly get it, but the darkness kind of comforts me. Like it can shield me from anything. From anyone.

Yet sometimes, light can be blinding too. Sa buhay, darating talaga ang panahon kung saan masyado ka nang nasanay sa dilim na hindi mo na makilala ang liwanag. O di kaya'y nasasanay ka na sa liwanag at hindi mo na batid kung ano ang dilim.

CHAPTER 109 – “Don’t Save Me If You’re Not Mine” “He keeps choosing them in the light… and me in the dark.” Hindi ko alam kung alin ang mas masakit. ‘Yung makita siyang buhay… o ‘yung makita siyang tumitingin sa’kin na parang wala na akong ibig sabihin.