Lintik Lang Ang Walang Ganti นิยาย & เรื่องราว

Lintik lang ang walang ganti! Pero, what if siya ang mapapangasawa mo tapos nabaog siya? Edi di kayo magkakaanak? Kawawa ka rin, bulong ng utak siya. Pero agad din siyang napailing. Bakit naman siya magiging asawa ito, diba? “Ma’am, sorry na po. Pero nag-text naman po ako sa inyo na matatagalan po ako. Hindi niyo po ba nabasa?”

Lintek lang ang walang ganti. Kung may makakakita sa'min na ibang tao, sigurado akong iisipin nilang may LQ kami. Daig pa namin ang mag-asawang nagkatampuhan. We kept throwing sarcasms towards each other. Wala yatang matinong usapan ang mangyayari sa pagitan namin. "You know there's no suman here." His eyes narrowed towards me. "Nagtanong ka kung anong gusto kong dessert, 'di ba? Para malaman mo, dessert ang—"

“Sige.” Pero ramdam ko na...may hangin na nagbago. Hindi literal. Yung uri ng pagbabago na hindi mo agad mapapangalanan, pero alam mong nandoon. Mas naging matarik ang daan. Mas kumipot. Mas dumalang ang mga sasakyan. Ang radyo ay nawalan ng signal, naging static bago tuluyang tumahimik. “Sav,” sabi niya ulit. “Slow down.”

naluluhang pag hingi ko ng paumanhin "lintek na mood swings ito hindi naman ako iyakin na ta, ngayon naman bahagyang kibot naiiyak ako" Hindi na kailangan ng salita isang yakap lang nila ay nagiging maayos na ang lahat. Sa huli ay sa sala na kami natulog nilabas lang nila yung electric fan ay okay na nakatulog kami na yakap ang isa't isa.

Walang meaning ang pagtibok nang pagkabilis-bilis ng aking puso. "I was just... irritated with you," I finally admitted, my cheeks already burning. "Naiinis lang ako sa 'yo... Kasi i-ilang araw kang wala." He chuckled. He licked his lower lip then blinked twice. "'Yon lang ba? Is that how your lips pouted?" he pouted also, as if mimicking the way I pout earlier. "'Yon lang naman..." Lumiit ang aking boses. Napatikhim pa ako. "Tapos naiinis din ako kasi hindi mo ako hinahalikan," dagdag ko na rin.

“Good lang?” “Very good! I like your answer.” Pagbabago ko ng aking sagot na may kasama pang thumbs up. Umiling iling siya at akma ng tatayo mula sa kandungan ko pero pinigilan ko pa rin siya. “Ano na naman?” “Masama bang mag stay tayong ganito?” “Tapos ay ano?” “Alam mo na, hahalikan kita, sasalatin, lalamasin, didilaan, lalaruin–”

nagtatawang wika nito "Kung walang kagusto gusto sayo sa tingin mo pano kita nagawang mahalin ng sobra?"Hindi ko maiwasang pamulahan sa sinabi nito dahil sa pinag halong hiya at kilig "Sana pag balik natin walang mag bago, Zyair."puno ng takot na ani ko rito "May magbabago, Dixie."Hindi ko maiwasang makaramdam ng kaba at takot sa sinabi nito

Madali lang magsabi ng mahal kita, pero mahirap patunayan. “Handa ka ba talagang magbago, apo?” Dahan-dahan siyang tumango. “Opo. Kahit gaano katagal. Kahit ilang beses niya pa akong itaboy… susubukan ko pa rin.” Napahalakhak si Lolo Li. “Ayan ang gusto kong marinig!”

mahabang wika nito, halatang alam na alam ang lahat ng lumalabas sa bibig. “P’wede pa ba akong tumanggi?” birong-tanong niya rito. Tinaasan siya nito ng kilay. “No. At kung tatanggi ka, may kapalit iyon.” Ngumisi ito, pilyo. “At ano naman iyon?” “Infinite kisses, hugs and s—”

Nuestra historia sera Reescrita con las estrellas Esperare a que illegue el set El tiempo y el tiempo Cambiaran Volver! (Ang kuwento natin ay muling Maisususlat sa mga bituin Hihintayin ko ang pagdating ng itinakda babaguhin ang takbo ng oras at panahon Babalik! ) Nilalamon ng liwanag ang paligid na para bang unti-unting naglalaho ang lahat.