Lisa Sa Buhok Mga Nobela at Kwento

***** “Mabuti naman, girl, nagsuklay ka na.” Mabilis na napaikot ni Liza Mae ang mga mata nang marinig ang mga salitang iyon galing kay Luther. Kung makapagsalita kasi ito ay para bang sobrang buhaghag talaga ang buhok niya kanina. Padabog niyang dinampot ang tape measure at sinabit iyon sa leeg. Kinuha niya rin ang maliit niyang notebook para may masulatan siya kapag nagsimula na siyang kunan ng sukat ang baklang maarte na ‘to.

Gigil na sabi ni Yna kay Lizzy at walang balak bitawan ang buhok nito. "Hey, stop!" Awat naman ni Liam sa dalawa. "Ouch! Let go of me, bitch!" Patuloy na sigaw ni Lizzy na hindi alam paano babawiin ang buhok. "Bitch pala, ah! Uunatin ko ang buhok mong kulot!" Lalong sinabunutan ni Yna ang buhok ng babae. Para kay Yna, nagkakamali si Lizzy ng binangga!

Siya lagi ang bukam-bibig nila kapag nasa bahay. "Daddy, alam mo ba? Tinatanong ng classmate ko kung sinong nag-aayos ng buhok ko. Ang ganda raw kasi!" kuwento ni Louisa, naka-fish braid ang buhok niya at may ilang perlas ang ilang hibla.

Sa lakas nito ay natumba ang magandang babae sa sahig. “Aray!” Sigaw ni Lisa. Agad niyang hinawakan ang kanyang hita habang namimilipit sa sakit at umiiyak. Sigurado siyang may nabali sa buto niya sa sobrang sakit nito. “Sir, ang sakit ng paa ko! Huhuhu… ang sakit!”

Walang pagdadalawang isip na hinawakan ni Cora sa buhok ang dating amo at hinila iyon palabas sa dinning room. Nagsisigaw si Luisa dahil sa sakit at parang mabunot pati ang anit niya. Humawak siya sa mga kamay ni Cora upang hindi gaanong mahatak ang buhok niya. Ngunit ang pumalit naman sa sakit ay ang buo niyang katawan. Ramdam niyang sumugat na ang binti niya dahil sa pagkakiskis sa sahid.

Habang pinupunasan niya ang buhok, lalo pang bumukas ang neckline, halos kita na ang lahat. Namula ang mukha ni Lizzy, parang hipon, at hindi mapigilang mapaupo. Hindi siya makatingin nang diretso kay Lysander, panay ang kanyang iwas ng tingin. “Mr. Sanchez, hindi talaga ito tama. Pupuntahan ko na lang ang ama mo at sasabihin kong may biglaan akong lakad ngayong gabi. Kailangan kong umuwi.”

Hindi niya napigilang abutin at haplusin ang mahabang buhok nito, saka mahina niyang binulong, “Mirael...” “Hmm? Mr. Marasigan, ano pong sabi ninyo?” Hindi niya narinig ang sinabi ni Louis, pero lumapit siya nang kaunti, halos nakasandal na sa dibdib nito. Nagbalik sa ulirat si Louis at tinitigan ang babae sa harap niya. Ang mahabang buhok nito ay bahagyang tumatakip sa mukha, at sa kanyang nakayukong tingin at ngiti, mukha itong banayad at mahinhin.

Nakasuot si Lara ng malaking sombrero, natatakpan ang kalahati ng mukha niya, na nakabalot ng bandage. Hindi pa siya magaling mula sa mga injuries niya, at nang makalabas siya ng hospital, sunog pa rin at namamaga ang mukha niya. Kumpara kay Lisa, na nakasuot ng makulay at magandang dress, mukha na lang ordinaryong tao si Lara.

Pagkasabi nito, marahan niyang hinaplos ang buhok ni Jessica, isang kilos na puno ng pag-aalaga. Jessica: "......" Lihim siyang tumingin kay Carson. Ano bang meron sa buhok niya at paborito itong himasin ng lalaking ito? Kung wala lang ibang tao sa paligid, siguradong kinamot na ni Jessica ang kanyang likod. Napangiti si Lelia nang pilit, halos hindi mapanatili ang kanyang mahinahong ekspresyon, habang ang selos sa kanyang dibdib ay lalong lumalim.

Lumabas si Luis—basa ang buhok. Napansin agad ni Luis ang cellphone niya—nakabukas pa rin ang screen. Isang kisap-mata, dumaan sa mga mata niya ang isang aninong hindi maipaliwanag. Mabilis niya itong pinatay, marahang pinindot ang power button, saka lumapit kay Clarissa na tila walang nangyari. “Hey,” mahina pero malambing ang boses niya. “What’s wrong? You don’t look okay.”