Novel & Cerita Look At Me Now

Seryoso ba silang may pating dito kapag gumalaw ako? Biglang tumahimik ang lugar at parang may bandang tumugtug mula sa aking likuran. Gusto kong lumingon para tingnan kung ano 'yon ngunit may parte sa'kin na hayaan nalang at pakinggan ang musika habang dinadamdam ang simoy ng hangin at ang karagatan. “Look into my eyes, You will see, what you mean to me, Search your heart, search your soul

I wanted confirmation. She was standing in front of me now, completely unaware of what I planned to do next. A small smirk formed on my lips. “Look at me,” mahinahon kong saad. Hindi siya agad gumalaw. Dahan-dahan siyang tumingala. And there it was. That same look. The exact same look she had that night. Guarded. Breathless. Trying so hard not to feel anything. “You still remember,” mahina kong sambit habang nakatitig sa kanya.

In a staring contest, I never did lose before. I look at him, straight back to his eyes. His eyes locked on mine, that seems to be talking to me. Parang hinihila ako nito, ang atensyon at presensya ko. Parang ang nais sabihin at ipahiwatig ay ituon na lamang itong lahat sa kanya. So by this moment, I gave it to him.

Kapag humihingi siya ng bagong pose ay feeling ko, matagal bago ko matutunan. Umupo ako sa sofa na parang isang confident high-class model. ang isang paa ay nasa sa sahig habang ang isang paa naman ay naka-cross over. Ang isang kamay sa hita, habang ang isa naman ay kunwaring nakahawak sa motor. Luke examined me. “Better. Now, tilt your chin slightly downward and give me a strong, serious look dapat.” Sinunod ko ang utos niya. Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin.

Na kahit ano ang aking gawin, parang nandoon pa rin ‘yong pakiramdam na gusto kong nakayakap lang ako sa kaniya, at maramdaman ang init ng kaniyang katawan. Na kahit ano man ang mangyaring pagsubok sa buhay namin, matatagpuan ko ang sarili kong nakayakap sa kaniya. “Look at me,” utos nito sa akin. Kaya umigting ang aking panga, at nagmatigas na titigan na lamang ang aking kama. “I said, look at me, Solana,” mas mariin nitong utos sa akin. Kaya naman tumalim ang aking mga mata, at kaagad na sinalubong ang kaniyang matalim na titig sa akin.

Sumusubra na siya Tiningnan ko naman ito ng seryoso..I know in no time my tears will fall down in no time but kailangan kong pigilan..Ayoko'ng Makita niya akong ma iyak right now kaya tinatagan ko ang sarili ko at tiningnan siya ng seryoso sa mata... We're having eye contact right now but it's not time para kiligin,nagagalit at Naiinis ako Sa kanya..

Then he looks at me. And something dark flickers behind his controlled expression. “Looks like the next round just started.” ABANGAN ANG SUSUNOD NA KABANATA…

Bumalik-balik sa isip ko ang imahe ni Harper, ang malamig niyang tingin, ang mapait na ngiti, at ang mga salitang binitawan niya. ‘We’re better off free.’ Pumikit ako, pinisil ang sintido ko na parang tinataboy ang bigat na nakadagan sa akin. Ramdam ko ang kirot sa dibdib, kakaiba sa lahat ng naramdaman ko noon. “Why now?” bulong ko sa sarili. “Bakit ngayon ko lang siya nakikita ng ganito?”

Ngunit bago pa ako makalayo, bigla niya akong hinila palapit. Napasinghap ako nang mapaatras ako hanggang sa maramdaman ko ang malamig na dingding sa likod ko. Nakaalalay ang magkabilang kamay niya sa magkabilang gilid ko. Hindi ako makaalis at hindi rin ako makatingin nang diretso sa kaniya. “Look at me.” Umiling ako. “Anya…” Dahan-dahan kong itinaas ang mukha ko. Halos madurog ang puso ko sa nakita ko. Hindi galit ang nasa mga mata niya kundi kalungkutan at sakit.

Naupo naman ako sa katapat nilang dalawa beside Sven. Hindi ito ang celebration na inaasahan ko. Pakiramdam ko bibitayin ako ano mang oras dahil sa kaba. Pero upang itago ang nararamdaman ko ay inabala ko ang sarili ko sa mga alak na nasa harapan ko. I don’t know but I can feel an eyes looking at me or maybe it is just my illusion. Natatakot naman akong iikot ang tingin ko. So I focus my attention on Cohen who brags about his girls.