Novel & Cerita M2m Tagalog

--- --- --- --- "Dalawa?" --- --- --- --- Tumango siya. --- --- --- --- "Ikaw at ako." --- --- --- --- Hindi ako agad nakapagsalita. --- --- --- --- "Ano ang ibig mong sabihin?" --- --- --- --- "Ang angkan natin ay hindi lamang may isang tagapagmana." --- --- --- --- "May dalawang sangay." --- --- --- --- "At kapag nagtagpo ang dalawang iyon..."

Pagputol pa niya sa sasabihin ko. "Pasensya na po, ma-ma. Mama." Ano ba ang nangyayari sa akin? Hindi bagay ang mga sosyal na tawagan sa nanay. Hindi talaga ako sosyal kahit na ano ang gawin ko. "Pasensya na po, mama." Pag-uulit ko pa sa mas maayos na pananalita. "Parang hindi na po kasi praktikal pa na gumastos, gano'n kasal na naman kami ni Mikel. Kung ako nga lang po ang tatanungin ay ayos na ang naging kasal namin sa Mindoro."

Kabanata 20 "RENCE, this is letter A. Ang basa sa english ay ‘ey’ tapos sa Tagalog naman, ‘ah’. Naiintindihan mo ba si Mama?" Namimilog ang mga mata ni Rence habang nakatitig kay Ann. Pagkatapos ay binalik nito ang tingin sa librong hawak ni Ann bago ito kumamot sa ulo.

"Kaya nga kami na ang bahala sa usaping pera at ikaw naman ang bahala sa talino." "Gagawin namin ang lahat maitayo lang ang pasilidad na kailangan mo," saad naman ni Manolo. "Malaking kasaysayan ito kung saka-sakali," sambit naman ni Antonio. At dahil nga sa pangarap ng apat na magkakaibigan ay naitayo nila ang MAMA Facility. Ang pangalang MAMA ay may dalawang kahulugan. Kinuha mula sa unang letra ng mga pangalan nila at tumutukoy sa isang ina, nanay, at iyon na nga ang MAMA.

Minsan ko nga lang makita at makasama si Dad tapos lalayo pa ako? "Ayoko po Mom, dito lang ako kasama ni Dad," tanggi ko kay Mommy. "Merly, halika na!" tawag ulit sa kanya ng lalaki. Pero bago pa makasagot si Mommy ay biglang bumukas ang pintuan at pumasok si Daddy na may dalang baril. "Saan niyo balak pumunta! Mga hayop kayo!" Galit na galit ito.

Hindi ako makapaniwala ang dalawang taong iniyakan namin at ikinahantong ni Mama sa depressed ay buhay! Wait! Naalala ko yung huling sinabi saakin ni Mama. ' sabihin mo sa Papa at Kuya mo na mahal na mahal ko sila ' Doon na tumulo ang luha ko at napatayo ng deretsyo, lumapit sa kanila at pinagpapalo na ikinagulat ng marami at inawat ako.

"Ah, ikaw na naman. May plus one ka?" "Oo," sagot ni Mia, sabay turo sa'kin. Tumingin siya sa akin, mabilis, pero matalim. Parang scanner na dumaan mula ulo hanggang paa ko. "Hmm. Pasok." Sabay abot ng dalawang number tags.

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi. Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos. "That's how you say goodbye to your husband."

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

si mommy na nilapag ang Ipad sa ibabaw ng mesa. Napangiti ako sa reaksiyon ni mommy na akala mo'y malayong-malayo ang pupuntahan ko. "Mommy. tatlong oras mahigit lang po ang b'yahe mula dito sa Maynila patungong Ilocos," giit ko na pinagpatuloy ang pagkain. "Alam mo kasi. mommy may nakita akong flower farm sa banda doon, nakita kong pinopost sa internet. Nagbabakasali lang naman akong maka-usap ko ang may-ari para magsupply ng bulaklak sa shop ko."