Mahabang Kwento Mga Nobela at Kwento

Nakayukong sambit ko habang umiiyak. End of Book One.. _________________________

Kwento ni Mikay. “Ito namang si Don Raphael imbes na pa galitan si Sir Kael, pinapaburan pa. Kay si Sir Gael pa galit na galit dahil sa pambubugbog na ginawa nito kay Sir Kael...” Dugong ni Pinang. “Sa tingin mo sino ang pinaka-kawawa?” Dagdag pa ni Diday. Natigilan si ako. Si Sir Gael na maraming tao ang binubuhay sa malawak nitong tubohan at sa isang iglap lang ay naging abo ang lahat. May karapatan siyang magalit.

‘Yun. “Hindi mo pwedeng sabihing nagkita kayo kagabi. Kailangan ng kwento. At dapat maganda ‘yun dahil mahilig ang mga tao sa love stories. Hindi pwedeng nagkita kami sa grocery store o kung ano mang lame na ‘yun, maliban na lang kung gagawin mong nakakatawa. Gaya ng, aksidenteng natumba ni Kiana ang buong display ng toilet paper tapos sinaklolo mo siya.”

Ang Walang Hanggang Kabanata Lumipas ang ilang buwan. Ang takot at kaba ay napalitan na ng kapayapaan at pag-asa. Natapos ko na ang aking unang nobela—isang kwento ng pag-ibig na lumalaban sa lahat ng pagsubok, na hango sa aming sariling karanasan. Si Gabriel ang naging unang mambabasa nito, at nang matapos niya, niyakap niya ako at sinabing: "Ito ang pinakamagandang kwento na nabasa ko. Dahil totoo ito."

At dito nagtatapos ang kwento ng MAFIA BOSS AND I. Pero para sa amin… Ito pa lang ang simula ng aming forever.

Hindi man naging madali pero sa huli nagiging ayos din ang lahat. Hindi pa natatapos ang kwento. A story has no ending. Life goes on and so the story. Nalagpasan man nila ang pagsubok na iyon pero hindi ibig sabihin na magiging masaya na sila palagi. May dadating at dadating na pagsubok na susubok ulit sa kanila, susubok sa kanilang pagmamahalan, susubok sa kanilang pamilya pero ang importante ay natuto silang maging matatag. Natuto silang lumaban, maghintay at magpa-ubaya.

ong tumatatak sa isip ng mga mambabasa. At ganoong uri ng nobela ang ibinibigay ko sa kanila,” dagdag pa niya. Nananatili naman itong nakatitig sa kanya. He looked amused. Pero pinili niyang ‘wag na lang pansinin iyon. “Nakakatuwa ‘yong mga nakikita ko dahil nakakainspire sila. Nakakakilig. Pero kung malalaman ko lang ang mga kuwento sa likod nang nakikita natin na ‘yan, iyong mas malalim na kuwento nila, kung paano sila nagkakilala, ano ‘yung mga pagsubok na pinagdaanan nila, paano nila nalampasan iyon at sa paanong paraan nila nalaman na mahal na nila ang isa’t isa, iyon ang mas maganda. Dahil makakakuha ako nang maraming ideas. Minsan kasi hindi sapat na mag-obserba lang, kailangan mo rin

sabi niya. Si Matthias ang nagpublish ng kuwento ni Matthew na hindi niya inisip na gawing libro. Kaya binigyan niya ito ng pahintulot na angkinin ang kuwento pero nasa Acknowledgement naman siya. Ang kuwento naman ni Thea ay ang adventure ni Boy with Family of One Strand Hair. Ang version ng kuwento ni Teo ay isang mala-fairy tale in happily ever after ending. It is something that they really wished for para sa kanilang pamilya, sa kanilang ama at ina.

tanong niya na may puno ng pagtataka. "Mahabang kwento e," tanging naging palusot ko na lang pero totoo rin naman ang sinabi ko. Masyadong mahaba nga kung ikukwento ko iyon sa kaniya ngayon. "Pero kapag naresolba na namin ng tuluyan ang tungkol doon ay sasabihan naman kita kaagad kung ano ang mga nangyare, okay?"

Napuno siya ng inggit at galit kaya niya nagawa ang bagay na iyun. “That’s not true. Alam mo kung anong balak ko? Inuna ko ang will ko kay Aimee at lahat ng kayamanan at ari-arian ko dito sa Pilipinas ay sa kaniya ko ibibigay at ang kay Mommy mo? Pangarap niyang sa ibang bansa na kayo manirahan kaya lahat ng kayamanan at ari-arian ko sana sa America sa kaniya ko ibibigay. Inaasikaso ko pa lang lahat ng mga papeles ng para sa Mommy mo pero hindi ko akalaing minasama niya ang will kong ibibigay pa lang sana kay Aimee at inisip na hindi ko siya itinuring na anak. Mahal na mahal ko ang Mommy mo apo kung gaano ko rin kamahal ang tunay kong anak. Hindi ko naman inakala na aabot sa ganun, sana pala