Mangga Drawing Novels & Stories

Pumunta ako rancho at ang sabi nang napagtanungan ko nasa manggahan si Becca kung saan umaani ng mga mangga. Hinanap ko si Becca sa manggahan. Naningkit ang mata ko at inilagay ko sa bewang ang dalawang kamay ko ng makita ko siyang naka-upo sa gawa sa kahoy sa puno ng manga habang kumakain ng manga habang ang lahat ay abala sa pagkuha ng mangga at paglalagay sa basket ang iba naman ay dinadala ang mga mangga sa kubo.

Green! "May naisip ako!" napatingin ako kay Marlo ng magsalita siya. "Ano?" "Iyon ohh," turo niya sa tinadahan ng mga Paint. Napangiwi ako dahil sa sinabi niya. "Aanhin ko yan?" "Ang bobo naman nito oh! Edi pinturahan nalang natin yang Mangga! Para maging mangga'ng puti." Sabagay may point siya.

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

Sinulat ni Mango kaninang hapon gamit yung pink na pintura: *"CHAPTER 20 - AKO SI MANGO. PANG 1 AKO. HINDI NA AKO PANG 51. PERO ANAK AKO NG NINONG NA MINAHAL NG MAMA KO KAHIT BAWAL."* Si Boy binasa. Umiyak. Ako umiyak. Si Mango, tulog na sa gitna namin, yakap yung pink na Tupperware. At yung mangga sa gitna ng 160sqm, nalaglagan ulit ng isang mangga — sakto sa Tupperware. Hindi nabasag yung Tupperware. Matibay kasi. Gaya namin.

"Naalala ko, kagabi pa lang ay naghahanap ka na ng maasim. Kaya bago ka pa magising, nagpakuha ako sa kabilang bundok ng mga hilaw na mangga. Bagong pitas 'to, Sweetheart. May hamog pa." ​Nanlaki ang mga mata ko. Ang mga hilaw na mangga ay nagniningning sa paningin ko—manilaw-nilaw na berde at halatang napaka-crunchy. Nakalimutan ko bigla si Mang Isko. Nakalimutan ko ang itim na sulat. Ang tanging nasa isip ko na lang ay ang mangga at ang bagoong na ginawa niya kagabi. ​"Kabilang bundok talaga?" tanong ko habang kumukuha ng isa. "Seryoso ka, Adrian? Bilyonaryo ka na, pero nagagawa mo pang mag-utos ng mangga sa gitna ng gubat?"

Kinikilabutan ako sa mga iniisip ko. Hinawakan ni Papa ang dalawang kamay ko. Pagkatapos ay tiningnan niya ako sa mga mata. "Look at that mango tree outside," aniya. Mula sa bintana ay natatanaw ko ang isang mayabong na puno ng mangga. "Do you think its trunks are ready for a super typhoon?" He asked while looking at a mango tree. "I don't know." Tugon ko. Tumingin siya sa'kin.

Pero hindi ‘yun ang agad kong napansin. Sa kaliwa niyang kamay, hawak niya ang isang plastic container. Laman no’n: hiniwang mangga na may pulang-pulang bagoong. ‘Yung medyo mamasa-masa pa ang itsura, at parang may konting sili. Napalunok ako ng laway. Literal.

Diretso tulog na kasi ako. “Manang, ano po ang gagawin n'yo sa mga mangga?” nagtatakang tanong ko. “Ibebenta,” tipid na sabi niya. Ang dami-daming pera ni Ninong, bakit kailangang magbenta ng mangga? “Nahuhulog din ang mga bunga niya sa lupa at mabaho. Kaya dapat kunin na agad bago pa maging hinog sa taas,” dagdag niya pa.

Magaan ang mga kamay na iginuhit ko ang imahe nito sa isang may kalakihang sketch pad. It's him, Logan handsomely smiling while standing behind the tree and waiting. Ang background nito sa paligid ay isang malawak at magandang dalampasigan. Gumuhit din ako ng isang babaeng nakatayo sa hndi kalayuan habang nakatanaw dito. The woman looks happy and contented with her life with her man around. Papalapit ito sa lalaking nakatayo at nakatanaw lang din sa kanya. The woman is no other than, me. I warmly smile nang matapos ko na iyon ng halos tatlong oras. Nag-unat ako at saka tumayo na nang tuluyan sa harap ng study table at sketch board ko.

Nanginig ang kamay niya habang nililipat ang pahina. Ang sumunod na drawing ay magulo. Puno ng bura at ang mga linya nito ay bali-baliko na. Parang gawa ng isang bata ang drawing na iyon. May dalawang malaking 'X' na nakaguhit nang madiin, at sa ilalim, may sulat kamay na halos hindi na mabasa. [Hindi na ako makaguhit nang maayos. Ang sakit ng kamay ko. Paano na ang pangarap ko? Paano na ako?]